Μεξικανική Ταραντούλα με Κόκκινο Πίσω Μέρος

Εμφάνιση πώς να το αναγνωρίσεις

Εξωσκελετός με ερεθιστικές τρίχες

Αυτή η ταραντούλα έχει ένα βαθύ, βελούδινο μαύρο σώμα καλυμμένο με λεπτές τρίχες. Το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό είναι οι έντονες κόκκινες έως κοκκινοκαφέ τρίχες στην κορυφή της κοιλιάς, που της δίνουν το κοινό όνομα «κόκκινο πίσω μέρος». Τα θηλυκά έχουν επίσης κοκκινοκαφέ τρίχες στο τρίτο και τέταρτο ζευγάρι ποδιών. Ολόκληρο το σώμα είναι γερό και στιβαρό.23

Προσωπικότητα πώς είναι

Ως μικρή ή νεαρή, αυτή η ταραντούλα μπορεί να είναι αρκετά αμυντική και γρήγορη στην υποχώρηση ή στο να πετάει τσουκνίδες. Ωστόσο, τα ώριμα ενήλικα είναι συνήθως ήρεμα και πράα, καθιστώντας τα καλά ζώα επίδειξης. Μπορούν ακόμα να γίνουν αμυντικά αν προκληθούν, σηκώνοντας το σώμα τους ή πετώντας τρίχες, αλλά σπάνια δαγκώνουν. Μερικά άτομα έχουν εναλλαγές διάθεσης, όντας παθητικά τη μία μέρα και ζωηρά την επόμενη.35

Καθημερινή δραστηριότητα πόσο γεμάτη φαίνεται η μέρα

Χαμηλές ανάγκες δραστηριότητας. Ως χερσαίο, σκαπτικό είδος, περνά τον περισσότερο χρόνο της στο λαγούμι ή στο κρησφύγετό της. Δεν χρειάζεται άσκηση ή εμπλουτισμό πέρα από ένα κατάλληλο περίβλημα με βαθύ υπόστρωμα για σκάψιμο.34

Περιποίηση και φροντίδα τα πρακτικά μέρη

Ελάχιστη περιποίηση χρειάζεται. Οι κύριες εργασίες φροντίδας είναι η διατήρηση της κατάλληλης υγρασίας (50-60%) και θερμοκρασίας (70-78°F ημέρα, 68-75°F νύχτα), η παροχή ενός καθαρού μπολ με νερό και η αφαίρεση άφαγης λείας. Οι μικρές χρειάζονται ελαφρώς υψηλότερη υγρασία και ένα ελαφρύ ψέκασμα μία φορά την εβδομάδα. Μετά από αποβολή, περιμένετε 24-48 ώρες πριν ταΐσετε για να σκληρύνει ο εξωσκελετός.43

Αρχική πού είναι πιο ευτυχισμένα

Ένα χερσαίο περίβλημα με άφθονο αερισμό, όπως ένα πλαστικό δοχείο. Παρέχετε βαθύ (τουλάχιστον 4-5 εκ.), καλά στραγγιζόμενο υπόστρωμα όπως οργανικό χώμα κάκτου, ξηρή ίντα καρύδας ή μείγμα τύρφης/βερμικουλίτη για να μπορεί να σκάβει. Συμπεριλάβετε ένα κρησφύγετο (π.χ. φλοιό φελλού) και ένα μικρό, ρηχό μπολ με νερό. Το περίβλημα πρέπει να είναι τουλάχιστον τρεις φορές το άνοιγμα ποδιών της ταραντούλας σε μέγεθος για να αποφευχθεί η διαφυγή και ο τραυματισμός. Αποφύγετε τα ψηλά περιβλήματα για να αποτρέψετε πτώσεις.34

Βασικά τροφής τι μπαίνει στο μπολ

Ταΐστε με ζωντανά έντομα. Οι μικρές τρώνε άπτερες μύγες φρούτων, σκαθάρια ή μικροσκοπικούς γρύλους. Οι νεαρές και οι ενήλικες τρώνε γρύλους, κατσαρίδες dubia, σκουλήκια superworms και ακρίδες. Ταΐστε τις μικρές δύο φορές την εβδομάδα, τις νεαρές κάθε 7-10 ημέρες και τις ενήλικες κάθε 2-3 εβδομάδες. Αφαιρέστε τυχόν άφαγη λεία μετά από 24 ώρες.345

Παρέα ποιον θέλουν γύρω τους

Μοναχική. Αυτή η ταραντούλα πρέπει να φιλοξενείται μόνη της καθώς είναι κανιβαλική. Δεν χρειάζεται ούτε ωφελείται από κοινωνική αλληλεπίδραση με άλλες ταραντούλες ή ανθρώπους. Το χειρισμό δεν συνιστάται καθώς μπορεί να αγχώσει την αράχνη και να την κάνει να πετάξει τσουκνίδες, που μπορεί να ερεθίσουν το δέρμα και τα μάτια.23

Η ιστορία από πού ξεκίνησαν όλα

Η Μεξικανική Ταραντούλα με Κόκκινο Πίσω Μέρος αποτελεί βασικό είδος στο εμπόριο κατοικίδιων από τουλάχιστον τις αρχές της δεκαετίας του 1970, όταν εισαγόταν συνήθως στο Μαϊάμι της Φλόριντα. Αρχικά ταξινομήθηκε στο γένος Brachypelma αλλά μεταφέρθηκε στο νέο γένος Tliltocatl το 2020. Η δημοτικότητά της οφείλεται στην εντυπωσιακή εμφάνιση, την ανθεκτική φύση και τον γενικά ήρεμο χαρακτήρα της ως ενήλικη, καθιστώντας την αγαπημένη τόσο σε αρχάριους όσο και σε προχωρημένους φύλακες ταραντούλας. Ένα αξιοσημείωτο γεγονός συνέβη το 1996 όταν ένας πληθυσμός ανακαλύφθηκε σε έναν ελαιώνα στην κομητεία St. Lucie της Φλόριντα, πιθανότατα από δραπέτευση ή απελευθέρωση κατοικίδιων.263

Αναγνωρισμένο από τα επίσημα κομμάτια

World Spider Catalog

Αναφέρει το Tliltocatl vagans (Ausserer, 1875) ως αποδεκτή επιστημονική ονομασία, με το Μεξικό, τη Γουατεμάλα και το Μπελίζε ως φυσική του κατανομή.6

Δημοτικότητα Υψηλή3