Σκαθάρι ελαφιού

Εμφάνιση πώς να το αναγνωρίσεις

Εξωσκελετός

Το σώμα είναι ένας σκληρός, μεταλλικός εξωσκελετός που λαμπυρίζει με πράσινες, χρυσές, κόκκινες, μπλε και σχεδόν μαύρες αποχρώσεις ανάλογα με το φως. Τα αρσενικά έχουν λεία, κυρτά προς τα πάνω σαγόνια που είναι διακοσμητικά και όχι επιθετικά.21

Προσωπικότητα πώς είναι

Τα σκαθάρια ελαφιού ουράνιου τόξου είναι πολύ ήρεμα και μη επιθετικά. Σπάνια τσιμπούν και είναι ασφαλή για ήπιο χειρισμό, αν και ο χειρισμός πρέπει να είναι σύντομος για να αποφευχθεί το άγχος.23

Καθημερινή δραστηριότητα πόσο γεμάτη φαίνεται η μέρα

Χαμηλές. Είναι κατοικίδια για παρατήρηση που δεν χρειάζονται άσκηση ή βόλτες. Παρέχετε κλαδιά και φλοιό φελλού για σκαρφάλωμα μέσα στο περίβλημα.31

Περιποίηση και φροντίδα τα πρακτικά μέρη

Ελάχιστη. Το περίβλημα χρειάζεται τοπικό καθαρισμό των παλιών τροφών. Δεν απαιτείται περιποίηση. Χειριστείτε μόνο όταν είναι απαραίτητο, αφήνοντας το σκαθάρι να περπατήσει στο ανοιχτό σας χέρι πάνω από μια μαλακή επιφάνεια.3

Αρχική πού είναι πιο ευτυχισμένα

Ένα αεριζόμενο τερράριο ή πλαστικό δοχείο τουλάχιστον 30 x 30 x 30 cm για ένα ενήλικο ή ζευγάρι. Χρησιμοποιήστε ένα βαθύ στρώμα υγρού ινώδους καρύδας ή υπόστρωμα δασικού εδάφους, με φύλλα από πάνω για κάλυψη. Διατηρήστε τη θερμοκρασία μεταξύ 18 και 25 βαθμών Κελσίου και υγρασία 60 έως 80 τοις εκατό. Δεν χρειάζεται εξοπλισμός θέρμανσης σε ένα τυπικό δωμάτιο. Παρέχετε φλοιό φελλού και κλαδιά για σκαρφάλωμα.31

Βασικά τροφής τι μπαίνει στο μπολ

Τα ενήλικα τρώνε ζελέ σκαθαριού ή μαλακά, γλυκά φρούτα όπως μπανάνα, μήλο, μάνγκο, ροδάκινο και πεπόνι. Τα θηλυκά επωφελούνται από φρούτα πλούσια σε πρωτεΐνη όπως μπανάνα για την υποστήριξη της παραγωγής αυγών. Οι προνύμφες τρώνε ζυμωμένο χώμα από νιφάδες σκληρού ξύλου ή σάπιες ίνες ξύλου.213

Παρέα ποιον θέλουν γύρω τους

Μοναχικό. Τα ενήλικα μπορούν να διατηρηθούν μόνα τους ή ως ζευγάρι αρσενικού-θηλυκού σε ένα κατάλληλου μεγέθους περίβλημα. Δεν χρειάζονται συντροφιά και δεν είναι κοινωνικά έντομα.3

Η ιστορία από πού ξεκίνησαν όλα

Το σκαθάρι ελαφιού ουράνιου τόξου περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Sir William Macleay το 1885, ο οποίος το ονόμασε προς τιμήν του Baron Ferdinand von Mueller, ενός βοτανολόγου της κυβέρνησης της Βικτώριας. Είναι το μόνο είδος στο γένος του, Phalacrognathus. Ιθαγενές στα τροπικά δάση του βόρειου Κουίνσλαντ και της Νέας Γουινέας, έχει εκτραφεί σε αιχμαλωσία για πολλά χρόνια και είναι τώρα ένα από τα πιο δημοφιλή κατοικίδια σκαθάρια ελαφιού παγκοσμίως λόγω των λαμπερών χρωμάτων του και της εύκολης φροντίδας του.12