Λείος Πράσινος Όφις

Εμφάνιση πώς να το αναγνωρίσεις

Φολίδες

Αυτός ο όφις έχει λεία, μη φολιδωτά λέπια που του δίνουν μια γυαλιστερή εμφάνιση. Η πάνω πλευρά είναι ζωηρό, συμπαγές λαμπερό πράσινο, ενώ η κοιλιά είναι λευκή ή ανοιχτό κίτρινο. Τα νεαρά άτομα είναι περισσότερο πρασινολαδί ή γαλαζωπό-γκρι. Το κεφάλι είναι ελαφρώς πλατύτερο από τον λαιμό, πράσινο από πάνω και λευκό από κάτω.43

Προσωπικότητα πώς είναι

Οι λείοι πράσινοι όφεις είναι πολύ ήρεμοι και ντροπαλοί. Προτιμούν να φεύγουν όταν απειλούνται και σπάνια δαγκώνουν. Αν προκληθούν, μπορεί να απελευθερώσουν μια δύσοσμη ουσία από τους αδένες του πρωκτού τους. Δεν είναι επιθετικοί προς άλλα μη απειλητικά ζώα.42

Καθημερινή δραστηριότητα πόσο γεμάτη φαίνεται η μέρα

Αυτά τα φίδια είναι ημερόβια και δραστήρια από τον Απρίλιο έως τον Οκτώβριο. Κυρίως ζουν στο έδαφος αλλά μπορούν να σκαρφαλώνουν σε χαμηλούς θάμνους. Σε ζεστό καιρό, μπορεί να είναι δραστήρια κυρίως το πρωί και το βράδυ. Χρειάζονται ένα ευρύχωρο ενυδρείο με πολλά κρυψώνες και κλαδιά για σκαρφάλωμα.45

Περιποίηση και φροντίδα τα πρακτικά μέρη

Οι λείοι πράσινοι όφεις απαιτούν μια εξειδικευμένη διατροφή με ζωντανά έντομα και δεν επιβιώνουν καλά σε αιχμαλωσία. Χρειάζονται μια κλίση θερμοκρασίας 75-80°F την ημέρα και 65-70°F τη νύχτα, με υγρασία μεταξύ 40% και 60%. Το ενυδρείο πρέπει να έχει πολλές κρυψώνες. Δεν συνιστώνται για αρχάριους επειδή συχνά αρνούνται την τροφή και δεν ευδοκιμούν.53

Αρχική πού είναι πιο ευτυχισμένα

Στην άγρια φύση, προτιμούν υγρούς, ανοιχτούς βιότοπους όπως παλιά χωράφια, λιβάδια, βοσκοτόπια, βάλτους, παράκτια λιβάδια και άκρες υγροτόπων. Μπορούν επίσης να βρεθούν σε ανοιχτά δάση και σε κορυφές βουνών. Λιάζονται σε βράχους, κορμούς ή συντρίμμια και πέφτουν σε χειμερία νάρκη υπόγεια σε λαγούμια τρωκτικών, συχνά με άλλα φίδια. Σε αιχμαλωσία, χρειάζονται ένα ασφαλές ενυδρείο με θερμική κλίση, υψηλή υγρασία και άφθονη κάλυψη. Σημείωση: Σε ορισμένες περιοχές, είναι παράνομο να συλλέγεται αυτό το φίδι από την άγρια φύση και δεν επιβιώνει καλά σε αιχμαλωσία.42

Βασικά τροφής τι μπαίνει στο μπολ

Οι λείοι πράσινοι όφεις είναι εντομοφάγοι. Η διατροφή τους αποτελείται κυρίως από έντομα και αράχνες, συμπεριλαμβανομένων γρύλων, σκόρων, μυρμηγκιών, κάμπιων, θεριστών, σαλιγκαριών, γυμνοσάλιαγκων και σκουληκιών. Κυνηγούν χρησιμοποιώντας χημικά και οπτικά σήματα και σκοτώνουν τη λεία με ένα γρήγορο χτύπημα, όχι με σύσφιξη. Σε αιχμαλωσία, πρέπει να τρέφονται με ζωντανά έντομα όπως γρύλους και σκουλήκια· περιστασιακά μπορούν να προσφερθούν μικρά ποντίκια.65

Παρέα ποιον θέλουν γύρω τους

Οι λείοι πράσινοι όφεις είναι κυρίως μοναχικοί, αλλά μπορεί να σχηματίσουν ομάδες κατά την περίοδο αναπαραγωγής και όταν πέφτουν σε χειμερία νάρκη. Δεν είναι επιθετικοί προς άλλα φίδια αλλά δεν χρειάζονται συντροφιά. Σε αιχμαλωσία, μπορούν να φιλοξενηθούν μόνοι τους. Είναι μη δηλητηριώδεις και ακίνδυνοι για τον άνθρωπο, αλλά σε ορισμένες περιοχές είναι παράνομο να κρατούνται ως κατοικίδια λόγω ανησυχιών για τη διατήρηση.24

Η ιστορία από πού ξεκίνησαν όλα

Ο λείος πράσινος όφις είναι γνωστός στην επιστήμη από τον 19ο αιώνα. Η επιστημονική του ονομασία Opheodrys vernalis προέρχεται από ελληνικές και λατινικές ρίζες που σημαίνουν 'δενδρόφιδο της άνοιξης'. Έχει από καιρό θαυμαστεί για το εντυπωσιακό λαμπερό πράσινο χρώμα και την ήρεμη φύση του, οδηγώντας σε εμπορική συλλογή για το εμπόριο κατοικίδιων. Ωστόσο, είναι διαβόητο για το ότι δεν επιβιώνει καλά σε αιχμαλωσία, και πολλοί άγριοι πληθυσμοί απειλούνται πλέον από απώλεια βιότοπου, χρήση εντομοκτόνων και υπερσυλλογή. Σε ορισμένες πολιτείες των ΗΠΑ, είναι είδος ειδικής μέριμνας και η συλλογή του είναι παράνομη.641

Αναγνωρισμένο από τα επίσημα κομμάτια

Connecticut Department of Energy and Environmental Protection

Αναφέρεται ως είδος ειδικής ανησυχίας στο Κονέκτικατ λόγω απώλειας οικοτόπου, χρήσης εντομοκτόνων και θνησιμότητας σε δρόμους.4