Zebraduif

Uiterlijk hoe je er een herkent

Veren

Een kleine, slanke duif met een lange, smalle staart. De rug en vleugels zijn grijsbruin met fijne zwart-witte strepen, de borst is zachtroze met gestreepte zijkanten, en het gezicht is blauwgrijs met een ring van naakte blauwachtige huid rond elk oog.1

Persoonlijkheid hoe ze zijn

Een kalme, rustige kleine duif die zelden agressie vertoont. Hij is sociaal met zijn eigen soort en andere kleine vogels, maar is meestal liever om bekeken te worden dan gehanteerd.2

Dagelijkse activiteit hoe druk een dag eruitziet

Brengt veel tijd door met lopen en foerageren op de grond, dus vloeroppervlak is net zo belangrijk als vliegruimte.12

Verzorging en onderhoud de praktische dingen

Zorg dagelijks voor schoon water in ondiepe schalen, fijn grit naar keuze en een calciumbron zoals gemalen oesterschelp, en houd de vloer schoon omdat de vogels daar eten.2

Home waar ze het gelukkigst zijn

Voor een paar minimaal ongeveer 76 x 61 x 76 cm (30 x 24 x 30 inch), met bij voorkeur ongeveer 122 x 76 x 91 cm (48 x 30 x 36 inch) of meer; tralieafstand niet breder dan ongeveer 1,3 cm (1/2 inch). Een volière met open vloeroppervlak past goed bij hen.2

Voedingsbasis wat er in de kom gaat

In het wild eet hij kleine gras- en onkruidzaden plus wat insecten. In gevangenschap vormt een kleinzaadmengsel (gierst, kanariezaad, raapzaad) het grootste deel van het dieet, aangevuld met verse groenten zoals sla en paardenbloem.12

Gezelschap wie ze graag in de buurt hebben

Het beste in paren te houden, die sterke banden vormen; past vredig in gemengde volières met vinken en kanaries.2

Het verhaal waar het allemaal begon

Een inheemse van het Maleisische schiereiland en nabijgelegen Indonesische eilanden, de zebraduif wordt al lang gehouden om zijn stem en is door mensen naar vele eilanden gebracht, waarbij hij Mauritius vóór 1768 en Hawaï in 1922 bereikte. In Thailand en Indonesië blijft hij een populaire kooivogel.1

Erkend door de officiële dingen

IUCN Red List

Vermeld als niet bedreigd.1