Carolina Wolfspin

Uiterlijk hoe je er een herkent

Harig exoskelet

Het lichaam is gevlekt lichtbruin met donkerbruine patronen op de rug. De onderkant is zwart, en mannetjes hebben oranje kleuring aan de zijkanten van het achterlijf. Het rugschild is donkerbruin met grijze haren, en de poten zijn stevig.13

Persoonlijkheid hoe ze zijn

Carolina wolfspinnen zijn verlegen en nerveus, en vluchten liever dan dat ze vechten. Ze zijn erg snel en kunnen bijten uit verdediging als ze worden vastgepakt of tegengehouden, maar hun gif wordt niet als gevaarlijk voor mensen beschouwd. Ze kunnen het beste als kijkspinnen worden gehouden en mogen niet worden vastgepakt.54

Dagelijkse activiteit hoe druk een dag eruitziet

Laag. Het zijn hinderlaagjagers die veel tijd in of bij hun hol doorbrengen. Ze hebben geen beweging of verrijking nodig, behalve een geschikt verblijf met diepe ondergrond om te graven.45

Verzorging en onderhoud de praktische dingen

Minimaal. Maak het verblijf schoon als dat nodig is om afval en niet opgegeten prooi te verwijderen. Zet een ondiepe waterbak neer en vernevel af en toe. Niet vastpakken; gebruik een vangbeker als je de spin moet verplaatsen.45

Home waar ze het gelukkigst zijn

Een laag, ruim verblijf (2,5-10 gallon) met een stevig deksel. Zorg voor 3-6 inch (7,5-15 cm) samendrukbare ondergrond (veenmos, aarde of kokosvezel) om te graven. Houd de temperatuur op 68-85°F (20-29°C) en de luchtvochtigheid op 75-80%. Goede ventilatie is belangrijk. Geen speciale verlichting nodig.54

Voedingsbasis wat er in de kom gaat

Alleen levende prooi. Voer volwassen spinnen 1-2 keer per week met krekels, kakkerlakken, sprinkhanen, motten of andere insecten van de juiste grootte. Jongen moeten elke 3-5 dagen worden gevoerd. Verwijder niet opgegeten prooi na 24 uur.41

Gezelschap wie ze graag in de buurt hebben

Solitaire. Carolina wolfspinnen zijn kannibalistisch en moeten apart worden gehouden. Ze hebben geen gezelschap nodig of profiteren er niet van.4

Het verhaal waar het allemaal begon

De Carolina wolfspin werd voor het eerst beschreven in 1805 door Charles Athanase Walckenaer onder de naam Lycosa tarentula carolinensis. Latere taxonomische herzieningen in de 20e eeuw verplaatsten het naar het geslacht Hogna. Het staat al lang bekend als de grootste wolfspin in Noord-Amerika en wordt af en toe als huisdier gehouden door ongewervelde liefhebbers, hoewel het niet zo gebruikelijk is in de handel als sommige vogelspinnen.16

Erkend door de officiële dingen

IUCN Red List

Minste Zorg2