Chocoladevlek Zeester

Uiterlijk hoe je er een herkent

Stevige ster met donkere 'hoorns'

Een dikke, stevige zeester, meestal met vijf taps toelopende armen, versierd met rijen donkerbruine kegelvormige knobbels die op chocoladevlekken lijken. Soms worden vier- of zesarmige exemplaren gezien, en de buisvoetjes eronder zijn paars of lichtroze.12

Persoonlijkheid hoe ze zijn

Een langzaam bewegende, kalme zeester die zich met zijn eigen zaken bemoeit rond vissen, maar veel sessiele ongewervelden eet.21

Dagelijkse activiteit hoe druk een dag eruitziet

Beweegt langzaam over zand en rots op zoek naar voedsel.2

Verzorging en onderhoud de praktische dingen

Druppelacclimatiseren, nooit blootstellen aan lucht, waterkwaliteit hoog en stabiel houden met laag nitraat, en koperhoudende behandelingen vermijden.2

Home waar ze het gelukkigst zijn

Een zeer groot, alleen-vissen zeeaquarium met een volwassen zandbed van enkele centimeters diep; niet geschikt voor rifaquaria. Stabiel, volledig zeewater bij ongeveer 22-26 C, pH 8,1-8,4, zoutgehalte (soortelijk gewicht) 1,023-1,025 en dKH 8-12.2

Voedingsbasis wat er in de kom gaat

Een carnivoor; bied gehakte kokkels, garnalen en inktvis aan. In het wild eet het sessiele dieren zoals koralen, sponzen en slakken.21

Gezelschap wie ze graag in de buurt hebben

Niet rifveilig, omdat het koralen, sponzen, kokerwormen, kokkels en andere zeesterren eet. Vermijd trekkervissen en kogelvissen als medebewoners. In het wild verzamelt het zich in groepen.21

Het verhaal waar het allemaal begon

Linnaeus beschreef de soort in 1758. Hij komt veel voor op ondiepe zandvlakten in de westelijke Stille Oceaan en is een van de meest herkenbare zeesterren dankzij zijn donkere knobbels.1

Erkend door de officiële dingen

Taxonomy (via Wikipedia)

Beschreven door Linnaeus in 1758 (familie Oreasteridae).1