Rotsbloemanemoon

Uiterlijk hoe je er een herkent

Bloemvormige anemoon met een patroon op de mondschijf

Een kleine anemoon waarvan de brede schijf ongeveer 200 korte tentakels en opvallende strepen draagt die uitstralen van de mond. De zuil heeft kleverige rode bultjes die grind en schelpen vasthouden voor camouflage, en hij kan zich terugtrekken in een spleet wanneer hij schrikt.1

Persoonlijkheid hoe ze zijn

Een rustige anemoon die een plek kiest en zelden ronddwaalt, wat het makkelijk maakt om een rif omheen te plannen. Beoordeeld als semi-agressief, dus geef het zijn eigen ruimte.2

Dagelijkse activiteit hoe druk een dag eruitziet

Meestal stationair; het kan zijn voet in het zand begraven of in een rots klemmen.12

Verzorging en onderhoud de praktische dingen

Bied af en toe kleine vlezige voedingsmiddelen aan en houd het in een goed ingedraaide bak. Geen verzorging nodig.2

Home waar ze het gelukkigst zijn

Een rifbak van ten minste ongeveer 115 L (30 US gal) met levend steen, wat schaduwrijke plekken en een zandbodem. Matig tot hoog licht en matige stroming.2

Voedingsbasis wat er in de kom gaat

Krijgt energie van licht en van voedingsstoffen in het water, en neemt kleine vlezige voedingsmiddelen zoals gehakte garnalen.2

Gezelschap wie ze graag in de buurt hebben

Leeft alleen of in losse groepen; het kan goed overweg met grondels, blennies, poets- en pistoolgarnalen en zoanthiden.2

Het verhaal waar het allemaal begon

Charles Alexandre Le Sueur beschreef het uit West-Indië in 1817. Lang over het hoofd gezien ten gunste van Indo-Pacifische anemoon, is het een favoriete kleine rifanemoon geworden dankzij zijn kleuren en vaste gewoonten.12

Erkend door de officiële dingen

Taxonomy (via Wikipedia)

Beschreven door Le Sueur in 1817; Wikipedia vermeldt het momenteel als Phymanthus crucifer in de familie Phymanthidae, met Epicystis crucifer veel gebruikt in de hobby.1