Sinaloan Melkslang

Uiterlijk hoe je er een herkent

schubben

De Sinaloan melkslang heeft een slank, gladgeschubd lichaam met een opvallend patroon van brede rode banden gescheiden door smallere zwarte en gele banden. De rode banden zijn merkbaar breder dan die van andere ondersoorten van de melkslang, wat zorgt voor een gedurfd, levendig uiterlijk. Deze kleuring lijkt op die van de giftige koraalslang en dient als verdediging tegen roofdieren.13

Persoonlijkheid hoe ze zijn

Sinaloan melkslangen zijn over het algemeen volgzaam en kalm, vooral nadat ze aan hun verblijf gewend zijn. Ze kunnen wat schichtig zijn bij de eerste keer hanteren en kunnen uit nervositeit poepen, maar ze bijten zelden. Met regelmatige, zachte behandeling worden ze behoorlijk tam en zijn ze gemakkelijk te hanteren.34

Dagelijkse activiteit hoe druk een dag eruitziet

Deze slangen zijn solitair en meestal nachtactief of actief in de schemering. Ze hebben geen grote hoeveelheid beweging nodig, maar ze profiteren van een verblijf met takken, kurkschors en andere klimmogelijkheden. Ze verkennen hun omgeving, vooral 's nachts.12

Verzorging en onderhoud de praktische dingen

Verzorging is minimaal. Zorg voor een ondiepe waterbak die groot genoeg is voor de slang om in te weken en maak het verblijf regelmatig schoon. Het vervellen kan worden ondersteund door de luchtvochtigheid op peil te houden (40-60%) en een ruw oppervlak aan te bieden, zoals een steen of tak. Verwijder uitwerpselen indien nodig en vervang het substraat om de paar weken volledig.24

Home waar ze het gelukkigst zijn

Een veilig, aan de voorkant openend verblijf van minimaal 120 x 60 x 60 cm (ongeveer 48 x 24 x 24 inch) voor een volwassen dier, met een goed sluitend, afsluitbaar deksel om ontsnappen te voorkomen. Zorg voor een thermische gradiënt met een warme kant van 80-85°F (27-29°C) en een koele kant van 70-75°F (21-24°C), met een nachtelijke daling van 5-10°F. Gebruik een warmtemat of keramische verwarmer geregeld door een thermostaat. Zorg voor minimaal twee knusse schuilplaatsen (één aan de warme kant, één aan de koele kant), takken om op te klimmen en een substraat zoals espenkrullen of cipressenmulch. De luchtvochtigheid moet op 40-60% worden gehouden. Er moet altijd vers water beschikbaar zijn. Deze slangen zijn kannibalistisch, dus ze moeten alleen gehuisvest worden, behalve voor korte kweekintroducties.324

Voedingsbasis wat er in de kom gaat

Carnivoor. In gevangenschap voer je bevroren-ontdooide knaagdieren (muizen of kleine ratten) die niet groter zijn dan 1,5 keer de breedte van het midden van de slang. Jongen moeten elke 4-5 dagen pinkmuizen aangeboden krijgen, subadulten elke 5-7 dagen fuzzy- of hoppermuizen, en volwassenen elke 7-10 dagen één muis of kleine rat van geschikte grootte. Levend voeren wordt afgeraden omdat dit de slang kan verwonden. Voer altijd in het verblijf en was daarna je handen om verwarring met voedsel te voorkomen.542

Gezelschap wie ze graag in de buurt hebben

Sinaloan melkslangen zijn solitair en mogen nooit samen met een andere slang gehuisvest worden, omdat ze kannibalistisch zijn (ze eten andere slangen). Ze hebben geen gezelschap nodig of willen dat niet. Hanteren moet voorzichtig en regelmatig gebeuren om ze tam te houden, maar altijd alleen. Ze zijn niet giftig en in de meeste landen niet illegaal om te houden, maar controleer altijd de lokale regelgeving voordat je er een aanschaft.324

Het verhaal waar het allemaal begon

De Sinaloan melkslang werd oorspronkelijk beschreven als een ondersoort van het melkslangcomplex (Lampropeltis triangulum sinaloae). Recente genetische studies hebben het opgewaardeerd tot soortniveau als Lampropeltis polyzona, waaronder verschillende voormalige ondersoorten vallen. Het is een van de meest gekweekte melkslangen in gevangenschap, gewaardeerd om zijn volgzame aard en levendige rode, zwarte en gele banden. De opvallende kleuren bootsen de giftige koraalslang na, een klassiek voorbeeld van Batesiaanse mimicry. In het wild komt hij voor in dorre gebieden van westelijk Mexico, waar hij zich verbergt onder stenen en in spleten. Hij wordt al tientallen jaren als huisdier gehouden en staat bekend om zijn gemakkelijke verzorging en lange levensduur.167

Erkend door de officiële dingen

Smithsonian's National Zoo and Conservation Biology Institute

Erkend als een kleurrijke, niet-giftige ondersoort van melkslang met brede rode banden gescheiden door kleinere zwarte en gele banden.1

The Reptile Database

Vermeldt Lampropeltis polyzona als een aparte soort die de voormalige ondersoort sinaloae (Sinaloan melkslang) en anderen omvat.6