Suri Alpaca

Wygląd jak go rozpoznać

runo

Suri alpaka ma charakterystyczną sierść złożoną z długich, jedwabistych, lśniących kosmyków, które zwisają prosto w dół, zamiast się puszyć. Ta struktura kosmyków odróżnia ją od puszystej huacaya alpaki. Włókno jest delikatne, proste i bardzo miękkie w dotyku, a historycznie było cenione przez Inków za swój luksusowy charakter.25

Osobowość jakie są

Suri alpaki są na ogół spokojnymi, łagodnymi i inteligentnymi zwierzętami. Są ciche i komunikują się miękkimi, nucącymi dźwiękami, choć w razie przestrachu mogą wydać piskliwy alarm. Potrafią być ostrożne i nerwowe, gdy czują się zagrożone, zwłaszcza jeśli podchodzi się do nich od tyłu. Zazwyczaj nie są agresywne, ale samce mogą ze sobą walczyć. Są ciekawskie i potrafią nawiązywać więzi z opiekunami, lubiąc delikatne głaskanie i interakcje.314

Codzienna aktywność jak wygląda zajęty dzień

Suri alpaki potrzebują dużo miejsca do wypasu i swobodnego poruszania się. Nie są zwierzętami o wysokiej energii, ale potrzebują przestrzeni do ruchu, wypasu i ćwiczeń. Niezbędna jest dobrze utrzymana łąka z dobrą trawą, a zwierzęta powinny mieć możliwość wypasu przez kilka godzin dziennie. Są zwierzętami stadnymi i będą bardziej aktywne i zadowolone, gdy będą trzymane z towarzyszami.41

Pielęgnacja i opieka części praktyczne

Suri alpaki wymagają strzyżenia przynajmniej raz w roku, najlepiej wiosną, aby zapobiec przegrzaniu z powodu długiej sierści i uniknąć problemów z pasożytami. Ich paznokcie wymagają regularnego przycinania co kilka miesięcy. Potrzebują również rutynowych szczepień, odrobaczania na podstawie badań kału i okazjonalnej opieki stomatologicznej, ponieważ ich zęby rosną przez całe życie. Ich sierść wymaga regularnego szczotkowania, aby zapobiec filcowaniu się, szczególnie u typu Suri, który tworzy kosmyki.41

Dom gdzie są najszczęśliwsze

Suri alpaki potrzebują czystego, suchego schronienia chroniącego przed niekorzystną pogodą, takiego jak dobrze wentylowana stodoła lub szopa. Potrzebują też solidnego ogrodzenia, najlepiej o wysokości 4, 5 stóp, aby chronić je przed drapieżnikami, takimi jak kojoty, wilki i psy. Potrafią przystosować się zarówno do gorącego, jak i zimnego klimatu, ale w upalną, wilgotną pogodę wymagają dodatkowych środków ostrożności, takich jak cień, wentylatory i chłodna woda, aby zapobiec udarowi cieplnemu. W zimnym klimacie potrzebują schronienia przed wiatrem, deszczem i śniegiem. Nie nadają się do trzymania na małych podwórkach; potrzebują odpowiedniej przestrzeni pastwiskowej.41

Podstawy żywienia co idzie do miski

Podstawową dietą suri alpak jest dobrej jakości trawa pastwiskowa i siano. Potrzebują również specjalnie opracowanych granulek dla alpak, które dostarczają niezbędnych witamin i minerałów, oraz mineralnych lizawek przeznaczonych dla alpak. Zawsze musi być dostępna świeża, czysta woda, a zimą pojemniki na wodę należy regularnie sprawdzać, aby zapobiec zamarzaniu. Przeżuwają pokarm i mają trójkomorowy żołądek przystosowany do wypasu.43

Towarzystwo kogo lubią wokół siebie

Suri alpaki są wysoce społecznymi zwierzętami stadnymi i nigdy nie powinny być trzymane samotnie. Zaleca się minimum dwie alpaki, ale idealne jest małe stado. Potrzebują towarzystwa innych alpak, aby dobrze się rozwijać, a mogą też tworzyć więzi z lammami, jeśli są trzymane razem. Są na ogół łagodne i można je obsługiwać, ale mogą być nerwowe, jeśli podchodzi się do nich od tyłu. Nie nadają się jako pojedyncze zwierzę domowe; potrzebują przynajmniej jednego towarzysza tej samej płci (lub wykastrowanego), aby być szczęśliwe.14

Historia gdzie to wszystko się zaczęło

Suri alpaka jest odmianą alpaki domowej, która została udomowiona z dzikiej wikunii w andyjskich wyżynach Peru około 7 000 lat temu. Suri różni się od drugiej rasy alpaki, huacaya, długimi, jedwabistymi, lśniącymi kosmykami, które zwisają prosto w dół. Ta struktura kosmyków jest spowodowana genetyczną różnicą we wzroście włókna. Suri alpaki były historycznie hodowane przez Inków dla ich luksusowej sierści, która była zarezerwowana dla rodziny królewskiej. Po hiszpańskim podboju ich liczebność gwałtownie spadła i zostały wypchnięte na wyższe wysokości. Suri alpaki zostały po raz pierwszy sprowadzone do Stanów Zjednoczonych na początku do połowy lat 80. XX wieku i obecnie stanowią tylko około 10% światowej populacji alpak. Są dziś trzymane dla sierści, a także do pokazów i jako zwierzęta towarzyszące.2136

Uznana przez części oficjalne

Alpaca breed registries

Suri to jedna z dwóch uznanych ras alpaki, wyróżniająca się runem tworzącym loki.5