Indyk narragansett

Wygląd jak go rozpoznać

Pióra

Narragansett ma piękny wzór z czarnych, szarych, płowych i białych piór. Szyja jest stalowoszara z czarnymi krawędziami, grzbiet metalicznie czarny z szarymi pasami, które rozszerzają się ku białemu w kierunku ogona. Skrzydła są pręgowane czarno-biało, a pióra ogonowe czarne z płowymi kreskami i szerokim czarnym pasem obrzeżonym stalową szarością i bielą. Dziób jest rogowy, oczy brązowe, a nogi i stopy u dorosłych ptaków ciemnołososiowe.25

Osobowość jakie są

Indyki narragansett są tradycyjnie znane ze swojego spokojnego i łagodnego charakteru. Mogą być towarzyskie wobec ludzi, często podążając za swoimi opiekunami, jeśli są odpowiednio socjalizowane od młodego wieku. Jednak temperament może się różnić w zależności od wyboru hodowcy, niektóre linie bywają bardziej agresywne, inne całkiem łagodne.25

Codzienna aktywność jak wygląda zajęty dzień

Te indyki są aktywne i uwielbiają żerować. Potrafią dobrze latać i wolą nocować na drzewach, jeśli mają taką możliwość. Potrzebują przestrzeni do swobodnego poruszania się, kąpieli piaskowych i ruchu. Ważne jest bezpieczne ogrodzone pomieszczenie na zewnątrz, ponieważ są dobrymi lotnikami.26

Pielęgnacja i opieka części praktyczne

Indyki narragansett są wytrzymałe i wymagają minimalnej pielęgnacji. Zapewnij świeżą wodę codziennie, zrównoważoną dietę oraz czyste, suche schronienie. Korzystają z regularnych badań weterynaryjnych i terminowych szczepień. Ponieważ ich ciemne pióra szpilkowe mogą być trudne do usunięcia przy uboju, potrzeba dodatkowego wysiłku przy skubaniu, jeśli są hodowane na mięso.26

Dom gdzie są najszczęśliwsze

Potrzebują bezpiecznego kurnika lub schronienia o powierzchni około 10, 12 stóp kwadratowych na ptaka do spania, plus dostęp do dużego wybiegu lub pastwisk. Są odporne na zimno i dobrze radzą sobie w chłodniejszym klimacie. Uwielbiają latać i gniazdować wysoko, dlatego ogrodzenie musi być zadaszone lub wysokie.26

Podstawy żywienia co idzie do miski

Indyki narragansett są wszystkożerne. Żerują na konikach polnych, świerszczach, nasionach, owocach i innych owadach. W warunkach domowych powinny otrzymywać zrównoważoną karmę dla drobiu odpowiednią dla indyków, uzupełnianą resztkami kuchennymi i zieleniną.32

Towarzystwo kogo lubią wokół siebie

Indyki narragansett są towarzyskie i komunikują się za pomocą ponad 20 różnych odgłosów. Powinny być trzymane w stadzie z co najmniej jednym innym indykiem. Mogą być trzymane z innym spokojnym drobiem, ale mogą wymagać nadzoru. Kury są kwoczkami i wysiadują jaja, często używane do wylęgu jaj innych, mniej kwoczych ras.32

Historia gdzie to wszystko się zaczęło

Ta odmiana została nazwana na cześć Zatoki Narragansett w stanie Rhode Island, gdzie została wyhodowana. Wywodzi się z krzyżówki wschodniego dzikiego indyka (Meleagris gallopavo silvestris) z indykami domowymi przywiezionymi do Ameryki przez europejskich kolonistów w XVII wieku, prawdopodobnie typu Norfolk Black lub brązowego. Do lat 70. XIX wieku stada liczące do 200 ptaków były powszechne, a rasa stała się podstawą wczesnego przemysłu indyczego w Nowej Anglii. Została oficjalnie uznana przez Amerykańskie Stowarzyszenie Drobiu w 1874 roku. Jednak jej popularność spadła na początku XX wieku, gdy indyk brązowy przejął produkcję komercyjną. Narragansett jest obecnie rasą dziedziczną, cenioną za doskonałe zdolności żerowania, spokojny temperament i dobrą jakość mięsa.125

Uznana przez części oficjalne

American Poultry Association

Standard Doskonałości, 18742