Gęś Tuluzańska

Wygląd jak go rozpoznać

Pióra i kształt ciała

Gęsi Tuluzańskie to duże, ciężkie ptaki o spokojnym, łagodnym wyglądzie. Rasa występuje w dwóch głównych typach: 'sans bavette' (bez podgardla), nieco lżejszy typ użytkowy, oraz 'à bavette' (z podgardlem), z wyraźnym luźnym fałdem skóry pod dziobem i głębokim kilu. Ich upierzenie jest miękkie i luźne, przez co wyglądają na jeszcze większe niż są. Najpopularniejszym kolorem jest szary, ale istnieje również odmiana płowa.12

Osobowość jakie są

Gęsi Tuluzańskie są znane ze swojej łagodności, ciszy i spokoju, co czyni je doskonałymi zwierzętami domowymi dla rodzin. Nie są tak wokalne jak inne rasy gęsi i rzadko wykazują agresję, choć jak każda gęś mogą stać się opiekuńcze w sezonie lęgowym. Są 'domatorami', które nie oddalają się daleko od jedzenia i wody, co ułatwia ich utrzymanie nawet na mniejszych przestrzeniach.52

Codzienna aktywność jak wygląda zajęty dzień

Umiarkowane. Gęsi Tuluzańskie potrzebują codziennego dostępu do pastwiska lub bezpiecznego wybiegu, gdzie mogą chodzić, skubać trawę i rozprostować nogi. Pomimo spokojnego charakteru, regularny ruch jest ważny, aby zapobiec otyłości i problemom z nogami, zwłaszcza u cięższych osobników z podgardlem. Nie są bardzo aktywnymi zbieraczami, ale spokojnie pasą się w pobliżu swojego domu.35

Pielęgnacja i opieka części praktyczne

Gęsi Tuluzańskie wymagają czystych, suchych warunków bytowania, aby zapobiec problemom z nogami i piórami. Ich miękkie, luźne upierzenie może zatrzymywać wilgoć, dlatego potrzebują suchego schronienia i suchego podłoża, aby uniknąć problemów skórnych. Zapewnij czystą wodę na tyle głęboką, aby mogły zanurzyć dzioby i przepłukać oczy oraz nozdrza. Przycinanie pazurów może być czasami konieczne, jeśli nie ścierają się naturalnie.32

Dom gdzie są najszczęśliwsze

Konieczne jest bezpieczne, dobrze osuszone pastwisko lub wybieg z suchym schronieniem. Gęsi Tuluzańskie korzystają z dostępu do stawu lub płytkiej wody do pływania, co może poprawić płodność i zdrowie nóg. Są odporne na zimno i dobrze znoszą zimę, ale potrzebują ochrony przed silnym wiatrem i wilgocią. Ogrodzenie powinno być solidne, aby chronić przed drapieżnikami. Nie są znane z dalekich lotów, więc niskie ogrodzenie zwykle wystarcza.453

Podstawy żywienia co idzie do miski

Zrównoważona dieta składająca się ze świeżej trawy lub paszy oraz komercyjnej karmy dla ptaków wodnych jest idealna. Gąsięta potrzebują startera z dodatkiem niacyny dla zdrowego rozwoju nóg i stawów. Dorosłe gęsi dobrze radzą sobie na paszy utrzymaniowej, z wyższą zawartością białka w okresie lęgowym lub pierzenia. Samice w okresie lęgowym potrzebują paszy dla niosek z dodatkiem wapnia. Zawsze zapewniaj świeżą, czystą wodę. Uważaj, aby nie przekarmiać, ponieważ gęsi Tuluzańskie są podatne na otyłość, która może powodować problemy z płodnością i zdrowiem.35

Towarzystwo kogo lubią wokół siebie

Gęsi Tuluzańskie to ptaki społeczne, które najlepiej czują się w parach lub małych grupach. Są spokojne i dobrze dogadują się z innymi gęsiami, a nawet innym drobiem. Nie są agresywne, ale gąsiory mogą stać się opiekuńcze w sezonie lęgowym. Są ciche i przywiązują się do swoich opiekunów, co czyni je odpowiednimi jako zwierzęta domowe. Nie są znane z tego, że są nielegalne w żadnym kraju, ale zawsze należy sprawdzić lokalne przepisy dotyczące trzymania gęsi.52

Historia gdzie to wszystko się zaczęło

Gęś Tuluzańska to jedna z najstarszych udomowionych ras gęsi, której historia sięga co najmniej XV wieku w regionie Tuluzy w południowo-zachodniej Francji. Została wyhodowana z dzikiej gęsi gęgawy (Anser anser) i ceniona za duży rozmiar, mięso oraz zdolność do produkcji foie gras. Rasa stała się znana w Anglii z opowieści już w 1810 roku, ale pierwszy odnotowany import miał miejsce około 1840 roku przez hrabiego Derby. Brytyjscy hodowcy wyselekcjonowali jeszcze większe rozmiary, a w 1894 roku gąsior ważący ponad 15 kg zdobył nagrodę na National Poultry Show. Rasa została włączona do wzorca doskonałości Amerykańskiego Stowarzyszenia Drobiu w 1874 roku. Z czasem wyodrębniły się dwa odrębne typy: cięższy typ z podgardlem (à bavette) hodowany na wystawy i foie gras, oraz lżejszy typ użytkowy (sans bavette) utrzymywany jako ogólnoużytkowy ptak gospodarski. Dziś gęsi Tuluzańskie są trzymane na całym świecie jako zwierzęta domowe, na mięso, jaja i na wystawy.125

Uznana przez części oficjalne

American Poultry Association (APA)

Uznana w Standardzie Doskonałości w 1874 jako gęś ciężka1

Poultry Club of Great Britain (PCGB)

Klasyfikowana jako gęś ciężka1

Entente Européenne (EE)

Uznana1