Kot orientalny krótkowłosy

Sierść i wygląd jak go rozpoznać

bardzo krótka, delikatna, błyszcząca sierść przylegająca do ciała, prawie bez podszerstka

Długi, smukły i elegancki kot o drobnych kościach i jędrnych, dobrze umięśnionych mięśniach, z ramionami nie szerszymi niż biodra. Głowa jest długa, czysta klinowata, z prostym nosem, zwieńczona bardzo dużymi, szpiczastymi uszami osadzonymi szeroko u nasady, które nadają rasie uderzający zarys. Średniej wielkości, migdałowe oczy są lekko skośne w kierunku nosa i zwykle są intensywnie zielone; białe koty mogą mieć zielone, głęboko niebieskie lub jedno z każdego koloru. Nogi są długie i smukłe, z małymi owalnymi łapkami, a ogon bardzo długi, cienki i biczowaty. Sierść jest wyjątkowo krótka i satynowo gładka, z błyszczącym połyskiem.5213

Osobowość jakie są

Żywy, bystry i rozmowny towarzysz, który silnie przywiązuje się do swoich ludzi i chce uczestniczyć we wszystkim, co się dzieje. Orientaly są ciekawskie, uwielbiają interaktywne gry i często uczą się aportować, a wiele z nich pozostaje kocięco figlarnych aż do dorosłości. Lubią rozmowę i uwagę, a niektóre chętnie zwijają się w kłębek na kolanach, mimo smukłego, wysportowanego wyglądu. Są towarzyskie wobec rodziny i zwykle najlepiej czują się w towarzystwie.2134

Codzienna aktywność jak wygląda zajęty dzień

Wysokie zapotrzebowanie. Są to zwinne skoczki, które uwielbiają wysokości, dlatego należy zapewnić drapaki, grzędy i półki, a także codzienną interaktywną zabawę, taką jak aportowanie, wędki i gry logiczne. Wiele można nauczyć chodzenia na szelkach i smyczy.413

Pielęgnacja i opieka części praktyczne

Bardzo mało pielęgnacji sierści. Cotygodniowe szczotkowanie lub przecieranie miękką rękawicą utrzymuje krótką sierść w połysku, a większość orientalów lubi pielęgnację jako chwilę uwagi; linieją tylko nieznacznie. Odmiana Oriental Longhair wymaga regularnego czesania, chociaż jej jedwabista sierść nie ma wełnistego podszerstka i jest odporna na kołtuny.214

Dom gdzie są najszczęśliwsze

Dobrze przystosowuje się do życia w mieszkaniu lub domu, pod warunkiem że ma pionową przestrzeń do wspinaczki i siadania, drapaki oraz mnóstwo zabawek i codzienną zabawę z ludźmi.41

Podstawy żywienia co idzie do miski

Kompletna, zbilansowana karma dla kotów odpowiednia do etapu życia, z odmierzanymi porcjami, aby utrzymać tę smukłą, długonogą rasę w dobrej kondycji. Zawsze powinna być dostępna świeża woda.4

Towarzystwo kogo lubią wokół siebie

Bardzo zorientowany na ludzi i najlepiej czuje się w uważnym gospodarstwie domowym. GCCF zauważa, że orientalny nie lubi być jedynym zwierzęciem i jest szczęśliwszy z innymi kotami lub zwierzętami i ludźmi wokół siebie, gdy właściciele są poza domem.124

Historia gdzie to wszystko się zaczęło

Orientalne są w zasadzie kotami syjamskimi bez ograniczenia umaszczenia point. W Wielkiej Brytanii w 1951 roku baronowa von Ullmann zaczęła krzyżować czekoladowe pointy syjamskie z nierasowym czarnym kotem, aby uzyskać koty o jednolitym kolorze z delikatną 'obcą' budową ciała, a w październiku 1952 roku urodził się pierwszy nowoczesny brązowy kasztan, Elmtower Bronze Idol; ten kolor stał się znany jako havana. Potem pojawiły się liliowe koty, a w latach 60. hodowcy rozwinęli błękitnooką Foreign White. Aby poszerzyć paletę, brytyjscy hodowcy wprowadzili również rosyjskie niebieskie, brytyjskie krótkowłose, abisyńskie i domowe krótkowłose. Na początku lat 70. XX wieku amerykańscy hodowcy, tacy jak Vicky i Peter Markstein, sprowadzili jednolite i pręgowane koty o obcej budowie z brytyjskich hodowli, w tym z linii Angela Sayers' Solitaire i Patricia White. Oriental Shorthairs International powstał w 1973 roku, CFA przyjęła rasę do rejestracji w 1974 roku i przyznała status mistrzowski w 1977 roku, dodała bicolory w 1985 roku, a odmianę długowłosą w 1988 roku. GCCF uznawała kolory stopniowo, najpierw pod nazwami takimi jak Havana i Foreign White, zanim zgrupowała je pod nazwą Oriental.132

Skąd pochodzi nazwa historia za nią

Rasa nazywa się 'Oriental' ponieważ została wyhodowana, by przypominać elegancki, obcy typ kota syjamskiego, ale w szerokiej gamie kolorów, pochodząc z krzyżówek w Anglii w latach 50.6

Uznana przez części oficjalne

CFA

Przyjęty do rejestracji 1974, status mistrzowski 1977; dwukolorowe dodane 1985; odmiana długowłosa dodana 19882

GCCF

Sekcja 6 (Syjamskie i Orientalne), Grupa 1; uznawany kolor po kolorze od lat 50., zaczynając od Havana, Oriental Lilac i Foreign White; dwukolorowe 19971

FIFe

W pełni uznana, Kategoria 4 (kod OSH), dzieląca wzorzec z syjamskim, balijskim i orientalnym długowłosym7

TICA

Posiada wzorzec rasy3

WCF

Posiada wzorzec rasy3