Valentini Puffer

Wygląd jak go rozpoznać

Mały rozdymek o ostrym nosie (toby), który może się nadymać

Białe ciało z czterema wyrazistymi czarnymi siodłami na grzbiecie, niebieskoszara głowa i niebieskoszare plamki. Płetwy i ogon mają żółte odcienie, a za każdym okiem znajduje się mała tęczowa smuga.2

Osobowość jakie są

Półagresywny, ale ciekawski. Zwykle dogaduje się z innymi małymi rybami, choć może podszczypywać krewetki i małże.34

Codzienna aktywność jak wygląda zajęty dzień

Aktywny w ciągu dnia, poruszający się z precyzyjną kontrolą płetw piersiowych, nawet do tyłu.23

Pielęgnacja i opieka części praktyczne

Uznawany za łatwy w pielęgnacji. Najlepiej w akwarium tylko z rybami lub ostrożnie w rafie. Podczas przenoszenia używaj pojemnika wypełnionego wodą, a nie siatki, aby nie połknął powietrza.34

Dom gdzie są najszczęśliwsze

Akwarium o pojemności co najmniej 30 galonów amerykańskich (około 115 L). Woda słona o temperaturze około 23-26°C (74-78°F), pH 8,1-8,4, zasoleniu 1,020-1,026. Dzikie ryby żyją wśród głów koralowych i skał lagun oraz raf przybrzeżnych na głębokości 1-55 m.341

Podstawy żywienia co idzie do miski

Karm mięsnym pokarmem morskim, takim jak płatki, granulki, solowiec i mysis, oraz posiekanymi owocami morza, a także pokarmem w skorupkach, jak małże i omułki. Dzikie ryby pasą się na glonach i jedzą również osłonice oraz małe bezkręgowce.341

Towarzystwo kogo lubią wokół siebie

Na wolności terytorialny samiec utrzymuje harem kilku samic. W akwariach zwykle trzymany pojedynczo.21

Historia gdzie to wszystko się zaczęło

Pieter Bleeker opisał gatunek w 1853 roku. Został nazwany na cześć holenderskiego przyrodnika François Valentijna, który żył w latach 1666-1727.21

Uznana przez części oficjalne

IUCN Red List

Najmniejszej troski (oceniony 2011)1