Koza anglo-nubijska

Wygląd jak go rozpoznać

krótka, gładka sierść u samic; dłuższa, szorstka sierść u samców

Samice mają błyszczącą, krótką sierść, podczas gdy samce noszą grubszą, dłuższą. Rasa jest wysoka i dumna, z wypukłym profilem twarzy, długimi obwisłymi uszami i wysoko noszoną głową.13

Osobowość jakie są

Anglo-nubijskie są bystre, przyjazne i łatwe w obsłudze, co czyni je wspaniałymi dla rodzin i początkujących hodowców. Są znane z głośnych, wokalnych nawoływań, gdy chcą zwrócić na siebie uwagę, ale są ciche, gdy są zadowolone. Potrafią być nieco uparte i nie lubią deszczu.65

Codzienna aktywność jak wygląda zajęty dzień

Potrzebują przestrzeni do wędrówek i żerowania. Niezbędne jest bezpiecznie ogrodzone pastwisko z schronieniem. Lubią się wspinać i eksplorować, więc zapewnij platformy lub skały.5

Pielęgnacja i opieka części praktyczne

Regularne przycinanie kopyt co 6-8 tygodni, coroczne szczepienia i odrobaczanie zgodnie z zaleceniami weterynarza. Ich sierść wymaga niewielkiej pielęgnacji, ale sprawdzaj uszy i oczy pod kątem czystości.5

Dom gdzie są najszczęśliwsze

Suche, pozbawione przeciągów schronienie o powierzchni co najmniej 30 stóp kwadratowych na kozę. Potrzebują ochrony przed wiatrem, deszczem i ekstremalnymi temperaturami. Ważna jest dobra wentylacja. Nie radzą sobie dobrze w wilgotnym klimacie.56

Podstawy żywienia co idzie do miski

Dobrej jakości siano, dostęp do pastwiska i zbilansowana porcja ziarna dla dojących się samic. Niezbędna jest świeża woda i suplementy mineralne. Potrzebują dobrego odżywiania, aby wspierać produkcję mleka i zdrowie.53

Towarzystwo kogo lubią wokół siebie

Kozy są zwierzętami stadnymi i nigdy nie powinny być trzymane samotnie. Potrzebują co najmniej jednego towarzysza. Są przyjazne w stosunku do ludzi i mogą być trzymane jako zwierzęta domowe, ale wymagają bezpiecznego ogrodzenia i odpowiedniej opieki.5

Historia gdzie to wszystko się zaczęło

Anglo-nubijska została stworzona w Wielkiej Brytanii w XIX wieku poprzez krzyżowanie rodzimych brytyjskich kóz z importowanymi obwisłousznymi kozami z Afryki, Indii i Bliskiego Wschodu. Nazwa 'Nubian' pierwotnie odnosiła się do każdej kozy z tych regionów o rzymskim nosie i długich uszach. Rasa została po raz pierwszy nazwana anglo-nubijską w 1893 roku i oficjalnie uznana w 1910 roku. Została później wyeksportowana na cały świat i obecnie występuje w ponad 60 krajach, często nazywana po prostu nubijską.127

Uznana przez części oficjalne

British Goats Society

Termin Anglo-Nubian został po raz pierwszy użyty w księdze stadnej w 1893 roku; rasa została oficjalnie uznana w 1910 roku.8