Koza angorska

Wygląd jak go rozpoznać

Długie, lśniące loki moheru

Koza angorska jest pokryta od stóp do głów (z wyjątkiem twarzy i nóg) niezwykłą sierścią z długich, jedwabistych loków. To runo, znane jako moher, jest cieńsze i bardziej błyszczące niż sierść innych ras kóz. Podszerstek rośnie znacznie dłużej niż włos okrywowy, co nadaje runu charakterystyczny miękki, kręcony wygląd.12

Osobowość jakie są

Kozy angorskie słyną ze spokojnego, łagodnego i przyjacielskiego charakteru. Nie są agresywne wobec ludzi, co czyni je przyjemną rasą w obsłudze. Jednak w okresie rui samce mogą stać się konkurencyjne i mogą wyrządzić krzywdę innym kozom swoimi rogami.42

Codzienna aktywność jak wygląda zajęty dzień

Kozy angorskie są aktywnymi żerującymi na krzakach, które potrzebują przestrzeni do wędrówek i żerowania. Ponad 50% czasu spędzają na żerowaniu na krzakach, krzewach i liściach drzew, a mniej niż 40% na wypasie trawy. Wymagają bezpiecznego ogrodzenia, takiego jak pięciożyłowe ogrodzenie elektryczne lub siatka pleciona, ponieważ lubią przechodzić pod przeszkodami lub przez nie.42

Pielęgnacja i opieka części praktyczne

Najważniejszym wymogiem pielęgnacji jest strzyżenie, które wykonuje się dwa razy w roku (zwykle w marcu/kwietniu i wrześniu/październiku). Kozy powinny być utrzymywane w suchości przez dwa dni przed strzyżeniem, ponieważ mokry moher jest bardzo trudny do strzyżenia i może pleśnieć podczas przechowywania. Po strzyżeniu są podatne na zimno i deszcz przez 4, 6 tygodni i potrzebują schronienia.42

Dom gdzie są najszczęśliwsze

Dobrze radzą sobie w regionach półpustynnych z suchymi, gorącymi latami i mroźnymi zimami. Potrzebują schronienia przed deszczem i śniegiem, zwłaszcza po strzyżeniu. Niezbędne jest bezpieczne ogrodzenie. Są dobrze przystosowane do pastwisk z krzakami i chwastami.25

Podstawy żywienia co idzie do miski

Kozy angorskie są roślinożercami i naturalnymi żerującymi na krzakach. Preferują krzaki, liście drzew, bylicę, chwasty i szorstkie rośliny zamiast trawy. Mogą być wypasane z owcami lub bydłem, ponieważ każdy gatunek preferuje inne rośliny. Pomagają kontrolować uciążliwe chwasty, takie jak wilczomlecz, róże wielokwiatowe i osty kanadyjskie.42

Towarzystwo kogo lubią wokół siebie

Kozy angorskie są zwierzętami stadnymi, które najlepiej czują się w grupach. Mogą być spokojnie wypasane z innym inwentarzem, takim jak owce czy bydło. Są na ogół zdrowe i mają spokojne usposobienie. Nie ma znanych ograniczeń w trzymaniu ich jako zwierząt domowych w większości krajów, ale zawsze należy sprawdzić lokalne przepisy dotyczące inwentarza żywego.42

Historia gdzie to wszystko się zaczęło

Koza angorska została wyhodowana w regionie wokół Ankary (dawniej Angora) w Turcji, prawdopodobnie już 2500 lat temu. Rasa była utrzymywana przez Turków dla jej delikatnego runa, które przędli i tkaniny na tkaninę moherową. Pierwszy zachodni opis został opublikowany w 1555 roku przez Pierre'a Belona. Kozy zostały po raz pierwszy pomyślnie wyeksportowane w połowie XIX wieku, z populacjami założonymi w Republice Południowej Afryki w 1838 roku i Stanach Zjednoczonych (Teksas) w 1849 roku. Dziś występują na całym świecie i dały początek kilku innym rasom.124

Uznana przez części oficjalne

Ile 3500002