Jakucki

Wygląd jak go rozpoznać

Rasa konia z grubą, podwójną sierścią

Koń jakucki ma bardzo grubą zimową sierść o długości do 8, 10 cm, a także gęstą grzywę i ogon. Jest krępej budowy, z krótkimi nogami, głęboką klatką piersiową i krótką, mocną szyją. Głowa jest gruba, grzbiet szeroki i długi, a zad opadający. Maść jest zwykle gniada, siwa, bułana lub myszata, często z ciemnym pasem wzdłuż grzbietu i słabymi pręgami na nogach.132

Osobowość jakie są

Konie jakuckie są spokojne, stoickie i niezwykle samodzielne. Są cierpliwe pod obciążeniem fizycznym i współpracują, gdy traktuje się je z szacunkiem, ale nie są tak uległe jak konie wierzchowe trzymane w stajni. Są niezależne i przyzwyczajone do samodzielnego podejmowania decyzji dotyczących wypasu i schronienia.2

Codzienna aktywność jak wygląda zajęty dzień

Te konie potrzebują dużej ilości otwartej przestrzeni do wędrówek i wypasu. Nie nadają się do siedzącego trybu życia w stajni; potrzebują swobodnego ruchu, aby utrzymać naturalne zachowania żerowiskowe i rytm metaboliczny. Mogą być ujeżdżane przez dorosłych i są używane do zaganiania bydła oraz podróży, ale nie są to konie o wysokiej energii przeznaczone do sportu.24

Pielęgnacja i opieka części praktyczne

Pielęgnacja jest minimalna, ponieważ sierść jest niezbędna do izolacji. Właściciele powinni unikać nadmiernego szczotkowania zimą, aby zachować naturalne oleje. Główne zadania pielęgnacyjne to ochrona stada przed wilkami, usuwanie lodu wokół zwierząt i dostarczanie dodatkowej paszy objętościowej tylko wtedy, gdy skorupa śnieżna jest zbyt twarda, aby konie mogły przez nią kopać. Nie należy ich trzymać w stajni ani podawać bogatej paszy zimą, ponieważ zakłóciłoby to ich naturalne przystosowania.2

Dom gdzie są najszczęśliwsze

Konie jakuckie są przystosowane do życia na zewnątrz przez cały rok w klimacie subarktycznym i polarnym, w temperaturach od +38°C do -70°C. Potrzebują dużego, otwartego, naturalnego środowiska z dostępem do zaśnieżonych pastwisk na zimowy wypas. Nie można ich trzymać w ciepłym, łagodnym klimacie ani w systemie stajennym, ponieważ zaszkodziłoby to ich zdrowiu. Nie nadają się jako zwierzę domowe ani do życia w mieście.12

Podstawy żywienia co idzie do miski

Ich dieta opiera się na naturalnym wypasie, obejmującym trawy i inną roślinność, którą wykopują spod śniegu. Potrzebują bardzo mało dodatkowej paszy; w rzeczywistości przekarmianie zimą jest szkodliwe. Jesienią gromadzą zapasy tłuszczu, a zimą obniżają tempo metabolizmu, aby przetrwać na ograniczonej paszy.25

Towarzystwo kogo lubią wokół siebie

Konie jakuckie to społeczne zwierzęta stadne. Żyją w grupach prowadzonych przez dominującego ogiera, z klaczami i źrebiętami. Potrzebują towarzystwa innych koni i powinny być trzymane w stadzie, a nie samotnie. Zazwyczaj nie są trzymane jako pojedyncze zwierzę domowe; są zarządzane jako swobodnie pasący się inwentarz.6

Historia gdzie to wszystko się zaczęło

Koń jakucki to jedna z najstarszych i najbardziej przystosowanych do zimna ras koni, wykształcona przez dobór naturalny w ekstremalnym subarktycznym środowisku Jakucji na Syberii. Pochodzi od koni przywiezionych przez tureckojęzycznych jeźdźców, którzy wyemigrowali do tego regionu między XIII a XV wiekiem. Przez około 800 lat rasa wykształciła niezwykłe przystosowania, w tym bardzo grubą sierść, krępą budowę ciała, krótkie nogi i powolny metabolizm, który pomaga jej przetrwać surowe zimy. Tradycyjnie była używana do produkcji mięsa, mleka i transportu, a dziś jest również używana do zaganiania bydła i sportu. Istnieje kilka typów regionalnych, w tym typ podstawowy, typ Jana, typ Kołymy, typ powiększony i typ Megezhek, który został uznany w 2011 roku. Rasa jest symbolem kulturowym Jakucji i uważana za ważne dziedzictwo rolnicze.154

Uznana przez części oficjalne

Recognised as a breed since 1987

Oficjalne uznanie rasy w Rosji; uznawanych jest kilka regionalnych typów, w tym typ Megezhek zarejestrowany w 2011 roku.4