Ptasznik boliwijski

Wygląd jak go rozpoznać

Włoski (setae)

Ciało pokryte jest drobnymi włoskami. Dojrzałe samce mają bardzo ciemnoniebiesko-czarny karapaks i czarny odwłok z kilkoma czerwonawymi włoskami przy końcu. Ich nogi są jaskrawoniebieskie, metaliczne, pokryte szarawymi włoskami. Samice są całkowicie czarne.1

Osobowość jakie są

Ten ptasznik jest półagresywny i najlepiej trzymać go jako zwierzę do obserwacji. W razie zakłócenia najpierw próbuje uciekać, ale jeśli zostanie sprowokowany, strzela włoskami parzącymi i może celnie trafić intruza. Nie jest to gatunek do brania na rękę.12

Codzienna aktywność jak wygląda zajęty dzień

Niskie. Jest to samotniczy, ryjący gatunek, który większość czasu spędza w kryjówce. Wychodzi na polowanie.25

Pielęgnacja i opieka części praktyczne

Minimalna. Opiekun musi utrzymywać wilgotność i zapewnić głębokie podłoże. Terrarium powinno być bezpieczne, ponieważ jest to duży, silny ptasznik. Samce żyją krótko po ostatniej wylince, więc próby rozmnażania należy podjąć wkrótce potem.2

Dom gdzie są najszczęśliwsze

Zapewnij terrarium co najmniej dwukrotnie większe od rozpiętości nóg ptasznika w każdym wymiarze. Użyj co najmniej 10 cm głębokiego, wilgotnego podłoża (mieszanka torfu i włókna kokosowego), aby mógł kopać nory. Zakop do połowy kawałek korka jako początkową norę. Utrzymuj temperaturę 21-27 stopni Celsjusza i wyższą wilgotność niż u wielu innych gatunków ptaszników. Podłoże powinno być wilgotne, ale nie mokre; zapewnij płytkie naczynie z wodą. Zadbaj o dobrą wentylację, jednocześnie zapobiegając wysychaniu terrarium.254

Podstawy żywienia co idzie do miski

Duże żywe owady, takie jak świerszcze i karaczany. Karm proporcjonalnie do jego rozmiarów; szybko rośnie i dobrze je.25

Towarzystwo kogo lubią wokół siebie

Samotniczy. Ten ptasznik musi być trzymany samotnie. Nie jest to zwierzę do brania na rękę; powinno być trzymane jako zwierzę do obserwacji.2

Historia gdzie to wszystko się zaczęło

Gatunek ten został po raz pierwszy opisany przez brytyjskiego zoologa Reginalda Innesa Pococka w 1903 roku. Występuje w lasach deszczowych Boliwii i Peru. Uważany jest za jednego z większych ptaszników i stał się popularnym, choć średniozaawansowanym gatunkiem w hodowli ze względu na oszałamiające, opalizujące niebieskie nogi dojrzałych samców.12