Νέον Τέτρα

Εμφάνιση πώς να το αναγνωρίσεις

Μικρό ψάρι με λέπια, σχολικό characin

Ένα λεπτό, τορπιλόμορφο μικρό ψάρι με μια διαφανή ποιότητα σε μεγάλο μέρος του σώματός του. Μια λαμπερή μπλε-πράσινη γραμμή τρέχει από το ρύγχος στο πίσω μέρος του σώματος κοντά στο λιπώδες πτερύγιο, και από κάτω μια φωτεινή κόκκινη ζώνη καλύπτει το πίσω μισό μέχρι την ουρά. Η κοιλιά είναι ασημί-λευκή. Η λάμψη προέρχεται από το φως που αντανακλάται από μικροσκοπικούς κρυστάλλους γουανίνης στο δέρμα. Τα θηλυκά είναι λίγο μεγαλύτερα και πιο στρογγυλά, κάτι που κάνει τη μπλε ρίγα τους να φαίνεται ελαφρώς λυγισμένη, ενώ του αρσενικού παραμένει ίσια.134

Προσωπικότητα πώς είναι

Ήπιο, ζωηρό και εντελώς μη επιθετικό. Οι νέον τέτρα κινούνται στη μέση της δεξαμενής ως μια αστραφτερή ομάδα και τα πάνε καλά με άλλα μικρά, ήρεμα ψηφία όπως τέτρα παρόμοιου μεγέθους, μικρά γατόψαρα και μικρά ειρηνικά τσιχλίδες.346

Καθημερινή δραστηριότητα πόσο γεμάτη φαίνεται η μέρα

Δραστήριοι κολυμβητές μεσαίου στρώματος που χρειάζονται ανοιχτό χώρο κολύμβησης ανάμεσα σε φυτεμένες περιοχές. Είναι πιο δραστήριοι και σίγουροι σε ένα μεγαλύτερο κοπάδι, και ξεκουράζονται τη νύχτα, όταν τα χρώματά τους ξεθωριάζουν.136

Περιποίηση και φροντίδα τα πρακτικά μέρη

Νερό: περίπου 20 έως 28 °C στη φυσική περιοχή, με περίπου 21 έως 25 °C να είναι μια άνετη περιοχή ενυδρείου. pH περίπου 5,0 έως 7,0 προτιμάται (4,0 έως 7,5 ανεκτό), και μαλακό νερό έως περίπου 10 έως 12 dGH. Τα ψάρια εκτροφής προσαρμόζονται σε ευρύτερη γκάμα από τα άγρια. Διατηρήστε τα νιτρικά χαμηλά (κάτω από περίπου 20 ppm) με τακτικές μερικές αλλαγές νερού και βάλτε σε καραντίνα τα νέα ψάρια πριν τα προσθέσετε.123

Αρχική πού είναι πιο ευτυχισμένα

Ένα ενυδρείο με βάση περίπου 60 x 30 cm (περίπου 54 λίτρα) είναι κατάλληλο για μια σωστή ομάδα. Το FishBase δίνει επίσης 60 cm ως το ελάχιστο μήκος, ενώ ορισμένοι οδηγοί δέχονται 38 λίτρα ως απόλυτο ελάχιστο. Ένα φυτεμένο ενυδρείο με σκούρο υπόστρωμα, ξύλο driftwood, φύλλα απορριμμάτων και απαλό φωτισμό μιμείται τα σκιερά δασικά ρυάκια τους και αναδεικνύει καλύτερα τα χρώματά τους.321

Βασικά τροφής τι μπαίνει στο μπολ

Παμφάγο. Τα άγρια νέον τρώνε μικρά καρκινοειδή, προνύμφες εντόμων, σκουλήκια, ζωοπλαγκτόν και λίγη φυτική ύλη ή φύκια. Στο ενυδρείο δώστε μια ποιοτική μικρή νιφάδα ή μικρο-pellet ως βάση, συν κατεψυγμένες ή ζωντανές τροφές όπως bloodworm, δάφνια, αλμυρίδα και προνύμφες κουνουπιών.2316

Παρέα ποιον θέλουν γύρω τους

Ένα αληθινό ψάρι σχολής που χρειάζεται την παρέα του είδους του. Κρατήστε τουλάχιστον έξι, και ιδανικά μια ομάδα 8 έως 12 ή περισσότερων, όπου είναι πιο δραστήρια και σίγουρα.132

Η ιστορία από πού ξεκίνησαν όλα

Το νέον τέτρα έφτασε στον κόσμο του ενυδρείου στα μέσα της δεκαετίας του 1930. Ο Γάλλος συλλέκτης Auguste Rabaut έστειλε ψάρια από τον Αμαζόνιο κοντά στο Iquitos του Περού στην Ευρώπη, όπου μια χούφτα πέρασε μέσω ενός εμπόρου του Παρισιού σε ενυδρειοφίλους στο Αμβούργο το 1935 για μια πολύ υψηλή τιμή. Το 1936, μερικά δείγματα ταξίδεψαν με το αερόπλοιο Hindenburg στο Shedd Aquarium στο Σικάγο. Την ίδια χρονιά, ο Αμερικανός ιχθυολόγος George S. Myers περιέγραψε το είδος επιστημονικά, ονομάζοντάς το προς τιμήν του William T. Innes, εκδότη του περιοδικού The Aquarium. Ο Γερμανός ιχθυολόγος Werner Ladiges το ονόμασε 'κολυμβητικός χρυσός από τον Rio Ucayali' λόγω της αξίας του. Η εκτροφή του σε αιχμαλωσία ήταν δύσκολη στην αρχή επειδή οι ειδικές ανάγκες των αυγών και των προνυμφών δεν ήταν κατανοητές, αλλά μόλις η τεχνική ανακαλύφθηκε, ξεκινώντας από εκτροφείς στη Θουριγγία, το νέον έγινε ένα μαζικά παραγόμενο ψάρι. Από τη δεκαετία του 1960, τα περισσότερα νέον προέρχονται από ιχθυοτροφεία στη Νοτιοανατολική Ασία, συμπεριλαμβανομένων του Χονγκ Κονγκ, της Σιγκαπούρης και της Ταϊλάνδης, και παραμένει ένα από τα πιο γνωστά ψάρια ενυδρείου στον κόσμο.51

Αναγνωρισμένο από τα επίσημα κομμάτια

IUCN Red List

Ελάχιστης Ανησυχίας (αξιολογήθηκε 4 Μαρτίου 2021)2

Taxonomy

Τύπος του γένους Paracheirodon, το οποίο περιλαμβάνει επίσης το cardinal tetra και το green neon tetra; τάξη Characiformes6

Scientific description

Περιγράφηκε από τον George S. Myers το 1936 ως Hyphessobrycon innesi1