Μόλι του Γιουκατάν

Εμφάνιση πώς να το αναγνωρίσεις

λέπια

Το σώμα είναι επίμηκες και πλευρικά συμπιεσμένο, με ένα μεγάλο, ιστιοειδές ραχιαίο πτερύγιο στα αρσενικά που μπορεί να κρατηθεί όρθιο κατά τη διάρκεια επιδείξεων. Το ρύγχος και το στόμα είναι στραμμένα προς τα πάνω.4

Προσωπικότητα πώς είναι

Ειρηνικό και δραστήριο, καλόβολο με άλλα είδη και το δικό του είδος. Τα αρσενικά μπορεί να μονομαχήσουν ανοίγοντας τα ραχιαία πτερύγιά τους, αλλά η επιθετικότητα είναι ελάχιστη.31

Καθημερινή δραστηριότητα πόσο γεμάτη φαίνεται η μέρα

Μέτρια έως υψηλή. Χρειάζονται ανοιχτό χώρο κολύμβησης για να αναπτύξουν το ιστίο τους και άφθονο χώρο για εξερεύνηση. Η ισχυρή κίνηση του νερού και ο αερισμός είναι ευεργετικά.3

Περιποίηση και φροντίδα τα πρακτικά μέρη

Οι τακτικές αλλαγές νερού είναι απαραίτητες. Είναι πιο ευαίσθητα από τα κοινά μόλι και απαιτούν σταθερό, σκληρό, αλκαλικό νερό. Το αλάτι δεν είναι απαραίτητο, αλλά μπορεί να βοηθήσει κατά τον εγκλιματισμό ή την ασθένεια.36

Αρχική πού είναι πιο ευτυχισμένα

Ένα ενυδρείο τουλάχιστον 40 γαλονιών (151 λίτρων) για μια μικρή ομάδα, με pH 7,0-8,5 και μέτρια σκληρό έως σκληρό νερό. Παρέχετε άφθονα φυτά, ανοιχτές περιοχές κολύμβησης και ένα καλυμμένο ενυδρείο, καθώς μπορεί να πηδήξουν. Τα πλωτά φυτά προσφέρουν καταφύγιο για τα μικρά.34

Βασικά τροφής τι μπαίνει στο μπολ

Παμφάγο με έντονη προτίμηση σε φυτική ύλη. Ταΐστε με μια διατροφή από φύκια, ζεματισμένο σπανάκι, αγγούρι, νιφάδες λαχανικών και συμπληρώστε με ζωντανές ή κατεψυγμένες τροφές όπως σκουλήκια, καρκινοειδή και έντομα.63

Παρέα ποιον θέλουν γύρω τους

Ένα ειρηνικό ψάρι κοινότητας που διατηρείται καλύτερα σε μια ομάδα με ένα αρσενικό και πολλά θηλυκά για να αποφευχθεί η παρενόχληση. Κατάλληλοι συγκάτοικοι ενυδρείου περιλαμβάνουν άλλα ζωοτόκα, γκουράμι, ειρηνικά κιχλίδες και κορυδορά. Δεν είναι γνωστό ότι είναι δηλητηριώδη ή παράνομα να τα κρατάτε, αλλά ελέγξτε τους τοπικούς κανονισμούς, καθώς έχουν εισαχθεί σε ορισμένες περιοχές.41

Η ιστορία από πού ξεκίνησαν όλα

Το μόλι του Γιουκατάν περιγράφηκε επιστημονικά για πρώτη φορά το 1914 από τον Charles Tate Regan, βασισμένο σε δείγματα που εισήχθησαν από το Progreso του Μεξικού στη Γερμανία από τον ενυδρειολόγο Johann Paul Arnold. Αρχικά θεωρήθηκε λανθασμένα ως το συγγενικό Sailfin Molly (Poecilia latipinna). Τα εντυπωσιακά του χρώματα και το μεγάλο ραχιαίο πτερύγιο το έκαναν γρήγορα δημοφιλές στο χόμπι των ενυδρείων, και έχει εκτραφεί επιλεκτικά για να παράγει φανταχτερές ποικιλίες. Το είδος θεωρείται ευάλωτο στη φυσική του περιοχή λόγω απώλειας οικοτόπου, αλλά έχει εισαχθεί σε άλλες ηπείρους μέσω του εμπορίου διακοσμητικών ψαριών και του ελέγχου κουνουπιών.1