Μεξικανική Ροζ-Γκρι Ταραντούλα

Εμφάνιση πώς να το αναγνωρίσεις

ερεθιστικές τρίχες και τριχίδια

Αυτή η ταραντούλα έχει ένα πολύ σκούρο, σχεδόν μαύρο σώμα με ένα ανοιχτό γκρι ή ροζ καύκαλο που σημαδεύεται από ένα σκούρο τρίγωνο στο μπροστινό μέρος. Η κοιλιά και τα πόδια καλύπτονται από έντονα κοκκινοπορτοκαλί τριχίδια, δίνοντάς της μια εντυπωσιακή εμφάνιση.15

Προσωπικότητα πώς είναι

Η Μεξικανική Ροζ-Γκρι είναι μία από τις πιο ήρεμες ταραντούλες. Σπάνια παίρνει απειλητική στάση ή εκτοξεύει τριχίδια, προτιμώντας να τρέχει μακριά από τον κίνδυνο. Είναι ήρεμη και φιλική, συχνά κάθεται σε ανοιχτό χώρο, καθιστώντας την εξαιρετική επιλογή για αρχάριους.23

Καθημερινή δραστηριότητα πόσο γεμάτη φαίνεται η μέρα

Αυτή η ταραντούλα είναι κυρίως νυχτόβια και καθιστική. Δεν χρειάζεται άσκηση, αλλά επωφελείται από ένα περίβλημα με βαθύ υπόστρωμα για να σκάβει και μια κρύπτη. Περνά πολύ χρόνο πάνω από το έδαφος, ειδικά τη νύχτα.52

Περιποίηση και φροντίδα τα πρακτικά μέρη

Χρειάζεται ελάχιστη περιποίηση. Κρατήστε το περίβλημα καθαρό αφαιρώντας τα άφαγα θηράματα μετά από 24 ώρες. Παρέχετε ένα ρηχό δοχείο νερού με φρέσκο νερό. Αποφύγετε το χειρισμό, καθώς αγχώνει την αράχνη· αν είναι απαραίτητο, κάντε το απαλά και κοντά στο έδαφος για να αποφύγετε πτώσεις.235

Αρχική πού είναι πιο ευτυχισμένα

Χρησιμοποιήστε ένα επίγειο περίβλημα που είναι πιο φαρδύ παρά ψηλό, με τουλάχιστον 5-6 ίντσες υποστρώματος για σκάψιμο. Παρέχετε μια κρύπτη και ένα δοχείο νερού. Η θερμοκρασία πρέπει να είναι 70-85°F (21-29°C) και η υγρασία 65-85%. Μια δεξαμενή 10 γαλονιών (περίπου 20x12x10 ίντσες) λειτουργεί καλά για ένα ενήλικο άτομο.235

Βασικά τροφής τι μπαίνει στο μπολ

Ταΐστε ζωντανά έντομα όπως γρύλους, κατσαρίδες dubia, σκουλήκια αλευριού, ακρίδες, σκώρους και γαιοσκώληκες. Τα ενήλικα τρώνε 2 κατσαρίδες ή έως 5 μεγάλους γρύλους την εβδομάδα. Τα μικρά ξεκινούν με άπτερες μύγες φρούτων και προχωρούν σε μικρούς γρύλους. Πάντα να ταΐζετε τα θηράματα με θρεπτική τροφή και να αφαιρείτε τα άφαγα μετά από 24 ώρες.235

Παρέα ποιον θέλουν γύρω τους

Αυστηρά μοναχική και κανιβαλιστική. Φυλάξτε την ξεχωριστά για να αποφύγετε θήρευση ή τραυματισμό. Δεν χρειάζεται συντροφιά και δεν πρέπει ποτέ να κρατιέται με άλλα άτομα.35

Η ιστορία από πού ξεκίνησαν όλα

Πριν από το 2003, τα αιχμάλωτα δείγματα είχαν λανθασμένα χαρακτηριστεί ως Aphonopelma pallidum ή Brachypelma pallidum, παρά το πολύ σκούρο χρώμα τους (pallidum σημαίνει 'χλωμό' στα λατινικά). Το 1994, ο Andrew Smith ανακάλυψε ότι τα διατηρημένα αρσενικά και θηλυκά δείγματα 'pallidum' ήταν στην πραγματικότητα δύο διαφορετικά είδη. Τα αρσενικά αποδόθηκαν αργότερα στο Aphonopelma pallidum και τα θηλυκά στο Brachypelma albiceps. Οι αράχνες σε αιχμαλωσία δεν ταίριαζαν με κανένα από τα δύο. Ένα δείγμα που στάλθηκε στον εκτροφέα ταραντούλων Heinz-Josef Peters με το όνομα Aphonopelma pallidum μελετήθηκε από τον Günter Schmidt, ο οποίος το περιέγραψε ως νέο είδος, Brachypelma verdezi, το 2003. Το συγκεκριμένο όνομα τιμά τον J.-M. Verdez, ο οποίος πρώτος αντιλήφθηκε την εσφαλμένη ταυτοποίηση. Τον Νοέμβριο του 2019, το είδος μεταφέρθηκε στο γένος Tliltocatl, μια αλλαγή που έγινε αποδεκτή από τον Παγκόσμιο Κατάλογο Αραχνών.16

Αναγνωρισμένο από τα επίσημα κομμάτια

World Spider Catalog

Αποδέχεται τη μεταφορά του Brachypelma verdezi στο γένος Tliltocatl, όπως προτάθηκε τον Νοέμβριο του 2019.1