Meksykańska różowa szara ptasznica

Wygląd jak go rozpoznać

parzące włoski i szczecinki

Ta ptasznica ma bardzo ciemne, prawie czarne ciało z jasnoszarym lub różowawym karapaksem oznaczonym ciemnym trójkątem z przodu. Odwłok i nogi pokryte są jaskrawymi, czerwono-pomarańczowymi włoskami, co nadaje jej uderzający wygląd.15

Osobowość jakie są

Meksykańska różowa szara ptasznica to jedna z najbardziej łagodnych ptaszników. Rzadko przyjmuje postawę obronną lub strzela włoskami parzącymi, woli uciekać przed niebezpieczeństwem. Jest spokojna i przyjazna, często przesiaduje na otwartej przestrzeni, co czyni ją świetnym wyborem dla początkujących.23

Codzienna aktywność jak wygląda zajęty dzień

Ta ptasznica jest głównie nocna i osiadła. Nie wymaga ruchu, ale korzysta z terrarium z głębokim podłożem do kopania i kryjówką. Dużo czasu spędza nad ziemią, zwłaszcza w nocy.52

Pielęgnacja i opieka części praktyczne

Minimalna pielęgnacja. Utrzymuj terrarium w czystości, usuwając niezjedzone ofiary po 24 godzinach. Zapewnij płytkie naczynie z wodą ze świeżą wodą. Unikaj brania jej do ręki, ponieważ stresuje to pająka; jeśli to konieczne, rób to delikatnie i blisko ziemi, aby zapobiec upadkom.235

Dom gdzie są najszczęśliwsze

Użyj terrarium naziemnego, które jest szersze niż wyższe, z co najmniej 5-6 calami podłoża do kopania. Zapewnij kryjówkę i naczynie z wodą. Temperatura powinna wynosić 70-85°F (21-29°C), a wilgotność 65-85%. Zbiornik o pojemności 10 galonów (około 20x12x10 cali) sprawdzi się dla dorosłego osobnika.235

Podstawy żywienia co idzie do miski

Karm żywymi owadami, takimi jak świerszcze, karaczany, mączniki, koniki polne, ćmy i dżdżownice. Dorosłe osobniki jedzą 2 karaczany lub do 5 dużych świerszczy tygodniowo. Młode zaczynają od bezskrzydłych muszek owocowych, a następnie przechodzą na małe świerszcze. Zawsze poddawaj ofiary gut-loading i usuwaj niezjedzone jedzenie po 24 godzinach.235

Towarzystwo kogo lubią wokół siebie

Ściśle samotnicza i kanibalistyczna. Trzymaj pojedynczo, aby zapobiec drapieżnictwu lub urazom. Nie potrzebują towarzystwa i nigdy nie powinny być trzymane razem.35

Historia gdzie to wszystko się zaczęło

Przed 2003 rokiem okazy hodowlane były błędnie oznaczane jako Aphonopelma pallidum lub Brachypelma pallidum, mimo że były bardzo ciemne (pallidum oznacza 'blady' po łacinie). W 1994 roku Andrew Smith odkrył, że zachowane samce i samice 'pallidum' to w rzeczywistości dwa różne gatunki. Samce później przypisano do Aphonopelma pallidum, a samice do Brachypelma albiceps. Pająki w niewoli nie pasowały do żadnego z nich. Okaz wysłany do hodowcy ptaszników Heinza-Josefa Petersa pod nazwą Aphonopelma pallidum został zbadany przez Güntera Schmidta, który opisał go jako nowy gatunek, Brachypelma verdezi, w 2003 roku. Nazwa gatunkowa honoruje J.-M. Verdeza, który pierwszy zauważył błędną identyfikację. W listopadzie 2019 roku gatunek został przeniesiony do rodzaju Tliltocatl, co zostało zaakceptowane przez World Spider Catalog.16

Uznana przez części oficjalne

World Spider Catalog

Akceptuje przeniesienie Brachypelma verdezi do rodzaju Tliltocatl, zaproponowane w listopadzie 2019 roku.1