Europese bidsprinkhaan

Uiterlijk hoe je er een herkent

Exoskelet

De Europese bidsprinkhaan heeft een lang, slank lichaam met een driehoekige kop, grote samengestelde ogen en twee paar vleugels. De voorpoten zijn roofpoten, voorzien van stekels om prooien te grijpen. Mannetjes zijn slanker met langere vleugels en antennes, terwijl vrouwtjes steviger zijn.12

Persoonlijkheid hoe ze zijn

De Europese bidsprinkhaan is een dappere en pittige rover. Het brengt het grootste deel van zijn tijd stilzittend door, wachtend op prooi, maar zal actief achtervolgen wanneer het honger heeft. Het kan gestrest raken als het te veel wordt vastgepakt en kan een defensieve houding aannemen door zijn vleugels en voorpoten op te tillen.52

Dagelijkse activiteit hoe druk een dag eruitziet

Lage activiteitsbehoeften. Zorg voor een verblijf met voldoende verticale ruimte en zitstokken om te klimmen. Ze zijn hinderlaagjagers en hebben geen beweging nodig buiten normale beweging.2

Verzorging en onderhoud de praktische dingen

Geen verzorging nodig. Bidsprinkhanen verzorgen zichzelf en eten hun vervellingshuid op na het vervellen. Vermijd hanteren omdat dit stress kan veroorzaken.4

Home waar ze het gelukkigst zijn

Verblijf moet ten minste 3 keer de lengte van de bidsprinkhaan in hoogte en 2 keer in breedte zijn. Voor een volwassene is een terrarium van 30x30x30 cm geschikt. Temperatuur 23-28°C, luchtvochtigheid 40-65%. Zorg voor kunstplanten en zitstokken. In Duitsland is deze soort beschermd en mag niet als huisdier worden gehouden.21

Voedingsbasis wat er in de kom gaat

Carnivoor, voedt zich met levende insecten. Nimfen eten fruitvliegen en speldenknopkrekels; juvenielen eten huisvliegen en kleine motten; volwassenen eten grotere krekels, sprinkhanen en vlinders. Voer nimfen dagelijks, juvenielen elke 2-3 dagen, volwassenen 2-3 keer per week.35

Gezelschap wie ze graag in de buurt hebben

Solitair. Nooit meer dan één bidsprinkhaan per verblijf huisvesten, omdat ze elkaar zullen aanvallen en opeten. Kleine nimfen tot L3 kunnen samen worden gehouden als ze voldoende voedsel en ruimte krijgen.21

Het verhaal waar het allemaal begon

De Europese bidsprinkhaan is inheems in Europa, Azië en Afrika. Het werd in de 17e eeuw geïntroduceerd in Noord-Amerika om landbouwplagen te bestrijden. Het wordt al vele jaren als huisdier gehouden door hobbyisten vanwege zijn fascinerende roofzuchtige gedrag en relatief eenvoudige verzorgingseisen.21

Erkend door de officiële dingen

IUCN Red List

Beoordeeld als Niet bedreigd wereldwijd.1