Peruviaanse roze teenvogelspin

Uiterlijk hoe je er een herkent

haar/vacht

Deze vogelspin heeft een lichaam bedekt met setae (haren). Het rugschild vertoont vaak groene, paarse en gouden tinten, en de pootuiteinden zijn roze. Het achterlijf draagt gouden of roodachtige setae en type II brandharen. Jonge exemplaren hebben een ander patroon met zwarte tarsi en een gestreept achterlijf.14

Persoonlijkheid hoe ze zijn

Deze vogelspin is over het algemeen rustig maar kan schrikachtig zijn. Bij verstoring trekt hij zich liever terug of vlucht hij, en hij kan korte afstanden springen. Hij is niet agressief, maar houders moeten een vangbeker gebruiken en voorzichtig werken. Hij is geschikt voor gevorderde eigenaren die ervaring hebben met boombewonende spinnen.24

Dagelijkse activiteit hoe druk een dag eruitziet

Nachtdier en boombewoner. Het verblijf moet verticale ruimte bieden, kurkschors of een buis voor webretraites, en stevig blad of takken als ankers. Deze spin is een snelle ontsnappingskans, dus het terrarium moet goed afgesloten zijn.23

Verzorging en onderhoud de praktische dingen

Geen verzorging nodig. Type II brandharen kunnen huid en ogen irriteren, dus vermijd hanteren en was je handen na werk in het verblijf. Het schoonmaken van het verblijf moet voorzichtig gebeuren zonder het webretrait te beschadigen.12

Home waar ze het gelukkigst zijn

Een boombewonende opstelling met een veilig verticaal verblijf van ongeveer 30 x 30 x 45 cm voor volwassen exemplaren. Zorg voor een verticale kurkbuis of schorsplaat, stabiele takken en blad, en ongeveer 5 cm vochtbufferend substraat. Sterke dwarsventilatie is essentieel. De luchtvochtigheid moet 65-80% zijn (tot 80-90% tijdens de voorvervelling) met temperaturen van 20-28°C. Er moet altijd een ondiepe waterbak beschikbaar zijn. Sluit nooit een nat verblijf af; stilstaande lucht is gevaarlijk. Houd de spin alleen.234

Voedingsbasis wat er in de kom gaat

Voer een verscheidenheid aan insecten: krekels, kakkerlakken en sprinkhanen waar toegestaan. Spinnetjes kunnen om de paar dagen eten, jonge en volwassen exemplaren elke 7 tot 14 dagen, afhankelijk van de lichaamsconditie. Verwijder niet opgegeten prooi snel, vooral wanneer de spin aan het vervellen is of zich in zijn webbuis heeft afgesloten.24

Gezelschap wie ze graag in de buurt hebben

Alleen houden. Groepshouden is niet geschikt voor normale verzorging.2

Het verhaal waar het allemaal begon

Avicularia juruensis werd voor het eerst beschreven in 1923 door Cândido Firmino de Mello-Leitão op basis van exemplaren verzameld in de Juruá-regio van Brazilië. In 1994 beschreef Gunter Schmidt Avicularia urticans uit Peru, maar in 2017 synoniemiseerden Caroline Fukushima en Rogério Bertani de twee soorten. De soort is onder beide namen als huisdier verkocht, vaak als Peruviaanse roze teen. In gevangenschap gehouden exemplaren kunnen tot een van twee kleurmorfotypen behoren: morfotype 1 heeft een goudroze glans (de voormalige A. urticans) en morfotype 2 heeft een paarse glans.1

Erkend door de officiële dingen

World Spider Catalog

Vermeldt Avicularia juruensis als een geldige soort uit Colombia, Ecuador, Peru en Brazilië.2