Aardbeienheremietkreeft

Uiterlijk hoe je er een herkent

exoskelet

Het lichaam en de poten zijn bedekt met een hard, roodoranje exoskelet met witte vlekjes op de poten op de plekken waar haarfollikels zitten. De oogsteeltjes en antennes zijn ook oranje of rood, en de ogen zijn staalgrijs of zwart en ovaalvormig. Ze dragen een leeggegeten slakkenhuis op hun rug ter bescherming.14

Persoonlijkheid hoe ze zijn

Aardbeienheremietkreeften zijn vreedzame en sociale wezens die het beste gedijen in groepen. Ze zijn actief, vooral 's nachts, en houden van klimmen, graven en ontdekken. Ze kunnen snel gestrest raken door slechte omstandigheden, te veel hanteren of een gebrek aan schuilplaatsen. Als ze zich bedreigd voelen, trekken ze zich terug in hun schelp, en ze kunnen hun scharen gebruiken bij kleine ruzies met medebewoners.435

Dagelijkse activiteit hoe druk een dag eruitziet

Ze hebben veel klimstructuren nodig, zoals wijnranken, planten en kokoshutten, plus een diepe bodem om te graven. Ze zijn het meest actief 's nachts en hebben een groot aquarium nodig (minstens 30 gallon of 80 cm lang voor een kleine groep) om hun zwerf- en graafgedrag te accommoderen.425

Verzorging en onderhoud de praktische dingen

Het handhaven van een hoge luchtvochtigheid (80-85%) en een stabiele temperatuur (22-29°C) is essentieel. De bodem moet een vochtig zand-aardemengsel zijn, minstens 8-10 cm diep, om te kunnen graven voor de vervelling. Een glazen aquarium met een goed sluitend deksel helpt de luchtvochtigheid vast te houden. Dagelijks besproeien of een vernevelaar wordt aanbevolen. Zorg voor zowel zoetwater- als zoutwaterbakjes die diep genoeg zijn om volledig onder te dompelen, met uitgangsbruggen. Bied een verscheidenheid aan lege schelpen aan om te ruilen.425

Home waar ze het gelukkigst zijn

Een glazen terrarium van minstens 30 gallon (120 liter) voor een paar, of 80 cm lengte voor een groep van 3-5. Bodem: vochtig zand gemengd met kokoshumus of bosgrond, 8-10 cm diep. Temperatuur: 22-29°C. Luchtvochtigheid: 80-85%. Zorg voor zowel zoetwater- als zoutwaterbakjes (diep genoeg om onder te dompelen), klimtakken, schuilplaatsen en een warmtelamp of bodemverwarmer indien nodig. Een goed sluitend deksel is nodig om de luchtvochtigheid vast te houden.425

Voedingsbasis wat er in de kom gaat

Allesetende aaseters. In het wild eten ze zeewier, dode vis, weekdieren, ongewervelden en jonge bladeren. In gevangenschap bied je een gevarieerd dieet aan: hoogwaardige heremietkreeftpellets, verse zeevruchten (garnalen, vis, inktvis), vlees (kip, kalkoen, rundvlees), fruit en groenten (vooral wortelen, pompoen, zoete aardappel voor caroteen), noten, granen, zeewier, spirulina en calcium bronnen zoals inktvisbot of gemalen eierschaal. Verwijder niet opgegeten voedsel snel.425

Gezelschap wie ze graag in de buurt hebben

Aardbeienheremietkreeften zijn zeer sociaal en moeten in groepen van minstens drie tot vijf individuen worden gehouden. Solitair houden is niet geschikt voor deze soort. Ze kunnen worden gehuisvest met andere landheremietkreeften van vergelijkbare grootte. Zorg voor voldoende lege schelpen om conflicten te voorkomen. Ze zijn vreedzaam, maar kunnen kleine duwpartijen of voelgevechten hebben.435

Het verhaal waar het allemaal begon

De aardbeienheremietkreeft werd voor het eerst beschreven in 1837 door de Franse zoöloog Henri Milne-Edwards op basis van exemplaren verzameld in Mauritius. Het is al bijna twee eeuwen bekend bij de wetenschap. Wildgevangen individuen worden al vele jaren verhandeld aan aquariumhobbyisten, maar ze worden als moeilijk te houden beschouwd omdat hun natuurlijke habitat, de kustlijn en boomgrens van tropische eilanden, erg moeilijk na te bootsen is in gevangenschap. Zelfs met ideale zorg worden ze zelden ouder dan een paar jaar en planten ze zich nooit voort in gevangenschap, dus alle huisdieren worden uit het wild gehaald.123