Koningspython

Uiterlijk hoe je er een herkent

Gladde schubben, zware wurgslang

Een gedrongen, dikke python met een brede kop op een opvallend smallere nek. Wildtype dieren zijn donkerbruin met ronde lichtbruine tot bruine vlekken langs de rug en zijkanten, soms met lichte strepen van de neus door het oog, en een romige ivoren onderkant. Warmtegevoelige putjes lijnen de lippen.13

Persoonlijkheid hoe ze zijn

Over het algemeen zachtaardig en onhaast. In plaats van toe te slaan wanneer hij zich bedreigd voelt, trekt een koningspython meestal zijn kop in het midden van zijn opgerolde lichaam en wacht tot het moment voorbij is. Hij is vooral actief rond de schemering, zonsopgang en 's nachts, en brengt een groot deel van de dag rustend door in een knusse schuilplaats.134

Dagelijkse activiteit hoe druk een dag eruitziet

Een vrij sedentaire, bodembewonende slang die 's avonds en 's nachts actief wordt. Volwassenen waarderen lage takken of richels om te verkennen, omdat mannetjes in het bijzonder een beetje klimmen, en een ruime behuizing geeft ruimte om te bewegen en strekken.135

Verzorging en onderhoud de praktische dingen

Houd een grote kom met schoon kraanwater beschikbaar en ververs het elke twee tot drie dagen. Controleer temperaturen met een digitale probe thermometer of een infrarood temperatuurpistool, en houd de luchtvochtigheid in het aanbevolen bereik zodat de slang zijn huid in één stuk kan vervellen. Hanteer rustig en ondersteun het lichaam.67

Home waar ze het gelukkigst zijn

Volwassen verblijf van minimaal 120 x 60 x 60 cm (ongeveer 0,74 vierkante meter vloeroppervlak, met ongeveer 60 cm hoogte). Zorg voor een warme schuilplaats bij 30-32 °C en een koele schuilplaats bij 22-27 °C, met nachttemperaturen van 21-26 °C en lucht nooit boven 35 °C. Luchtvochtigheid rond 60-80% overdag, hoger 's nachts. Minimaal twee knusse schuilplaatsen, één aan elk uiteinde van de temperatuurgradiënt.57

Voedingsbasis wat er in de kom gaat

Een carnivoor die hele prooien eet, meestal knaagdieren. In gevangenschap zijn ratten of muizen van de juiste grootte de gebruikelijke keuze, met prooien die ongeveer 10-15% van het lichaamsgewicht van de slang wegen. Ontdooide, ingevroren prooien, ontdooid in de koelkast en opgewarmd tot ongeveer 37-38 °C, zijn de handige en aanbevolen optie. Wilde volwassenen eten slechts ongeveer tien maaltijden per jaar, en gevangen slangen kunnen een seizoen maaltijden overslaan.613

Gezelschap wie ze graag in de buurt hebben

Een solitaire soort die geen gezelschap nodig heeft. Hij gedijt het beste alleen gehuisvest en is tevreden met rustige, zachte hanteringssessies.14

Het verhaal waar het allemaal begon

Europeanen kenden deze python voor het eerst via de geïllustreerde natuurlijke historie van Albertus Seba uit 1735. In 1802 noemde George Shaw hem formeel Boa regia, de soortnaam betekent koninklijk, en in 1803 creëerde François Daudin het geslacht Python voor niet-giftige constrictors van dit type. De naam Python regius werd vastgesteld door Duméril en Bibron in 1844. In zijn thuisland heeft de slang een lange culturele betekenis: de Igbo-bevolking van zuidoostelijk Nigeria beschouwt hem als een symbool van de aarde omdat hij zo dicht bij de grond beweegt, en gemeenschappen in noordwestelijk Ghana vertellen verhalen over pythons die mensen helpen ontsnappen aan gevaar. Vanaf de late 20e eeuw werd het een vast onderdeel van de internationale handel in huisdieren, met tienduizenden die elk jaar naar de Verenigde Staten werden geëxporteerd, en fokkers in gevangenschap produceerden duizenden kleur- en patroonvariaties. Tegenwoordig wordt het algemeen beschreven als de populairste huisdierenslang.312

Erkend door de officiële dingen

IUCN Red List

Momenteel vermeld als Gevoelig (IUCN 3.1); oudere samenvattingen noemen het Niet Bedreigd.3

IUCN Red List (as reported by Animal Diversity Web)

Niet Bedreigd, vanwege het grote verspreidingsgebied en de grote populatie.1

The Reptile Database

Geaccepteerde soort Python regius (Shaw, 1802).2