Korenslang

Uiterlijk hoe je er een herkent

Gladde schubben, slanke wurgslang

Een slanke, sierlijke slang. Wildtype dieren zijn oranje tot bruinachtig met een rij grote rode of oranje zadelmarkeringen met zwarte randen die over de rug lopen. De buik heeft een opvallend zwart-wit schaakbordpatroon.13

Persoonlijkheid hoe ze zijn

Rustig en gemakkelijk in de omgang, maar nieuwsgieriger en actiever dan veel huisslangen. Maïsslangen accepteren over het algemeen zachte hantering goed en verkennen graag, inclusief klimmen. Ze zijn meestal actief rond zonsopgang, zonsondergang en 's nachts.431

Dagelijkse activiteit hoe druk een dag eruitziet

Een actieve ontdekker die zowel klimt als over de grond beweegt. Takken, richels en voldoende strakke schuilplaatsen geven beweging en verrijking. Wilde maïsslangen rusten tijdens de koude maanden, ongeveer oktober tot april.512

Verzorging en onderhoud de praktische dingen

Houd een grote, zware waterbak altijd gevuld, maak hem dagelijks schoon en ververs het water met gewoon kraanwater in plaats van gedestilleerd of gefilterd water. Houd temperaturen en luchtvochtigheid in de gaten zodat het vervellen soepel verloopt.67

Home waar ze het gelukkigst zijn

Volwassen verblijf van minimaal 120 x 60 x 60 cm met klimtakken en verschillende knusse schuilplaatsen. Zonneplek rond 32 °C, koele zone 24-27 °C, 's nachts op kamertemperatuur of ongeveer 24 °C. Gemiddelde luchtvochtigheid van 65-75%. Lage UVB-verlichting (maximale UVI rond 2-3 op de zonneplek) wordt aanbevolen.57

Voedingsbasis wat er in de kom gaat

Eet hele prooien, voornamelijk knaagdieren. In gevangenschap zijn diepvries-ontdooide muizen of ratten de standaard, elk item ongeveer 1 tot 1,5 keer de breedte van het dikste punt van de slang. Jonge slangen eten elke 5-7 dagen, juvenielen elke 7-10 dagen en volwassenen elke 2-3 weken. Prooi wordt in de koelkast ontdooid en opgewarmd tot ongeveer 38 °C voordat het wordt aangeboden.61

Gezelschap wie ze graag in de buurt hebben

Een solitaire slang die het gelukkigst is alleen levend. Het wordt niet aanbevolen om er meerdere samen te houden voor eigenaren van huisdieren.5

Het verhaal waar het allemaal begon

Carl Linnaeus beschreef de maïsslang in 1766 als Coluber guttatus, van exemplaren die naar verluidt uit Carolina kwamen, een locatie later verfijnd tot het gebied rond Charleston, South Carolina. De soortnaam betekent gevlekt. Gedurende een groot deel van de 20e eeuw zat het in het geslacht Elaphe, maar in 2002 verplaatste genetisch werk van Utiger en collega's de Noord-Amerikaanse rattenslangen naar Pantherophis, wat panter slang betekent. De nauw verwante Great Plains rattenslang, ooit behandeld als een ondersoort, wordt nu erkend als een eigen soort. De Engelse naam is in gebruik sinds ten minste de late 1600s, gekoppeld aan het feit dat de slangen knaagdieren jagen rond maïsopslag of aan het buikpatroon dat lijkt op veelkleurige maïs. Dankzij zijn hanteerbare grootte en zachtaardige aard werd het een van de meest gehouden huisslangen, en fokkers hebben een lange lijst van kleurvarianten ontwikkeld, van rood-witte amelanistische slangen tot bleke sneeuw- en blizzardvormen.321

Erkend door de officiële dingen

IUCN Red List (as reported by Animal Diversity Web)

Niet Bedreigd; geen speciale Amerikaanse federale of CITES-status.1

The Reptile Database

Geaccepteerde soort Pantherophis guttatus (Linnaeus, 1766).2