Gewone Muskusschildpad

Uiterlijk hoe je er een herkent

kleine waterschildpad met een hoog gewelfd schild

Een compacte schildpad met een glad, hoog, rond bovenpantser in bruin, grijs of zwart en een kleine gelige onderkant. Twee lichtgele strepen lopen langs elke kant van de kop, één boven en één onder het oog. Mannetjes hebben grotere koppen en langere, dikkere staarten dan vrouwtjes.21

Persoonlijkheid hoe ze zijn

Een drukke kleine bodemwandelaar die meestal actief is na het donker. Bij schrik kan het een muskusachtige geur afgeven, die meestal verdwijnt naarmate het aan zijn verzorger went. Het heeft een lange, flexibele nek en kan proberen te knijpen, dus houd het aan de achterkant van het schild vast.32

Dagelijkse activiteit hoe druk een dag eruitziet

In plaats van in open water te zwemmen, wandelt het over de bodem en klimt op wortels en takken, soms tot 2 m boven het water. Geef het veel onderwaterstructuur om te verkennen.12

Verzorging en onderhoud de praktische dingen

Gebruik ontchloord water met een canisterfilter. Houd het water op een diepte waar de schildpad op de bodem kan staan en nog het oppervlak kan bereiken om te ademen. Zorg voor UVB-verlichting met een 12-uurs dag-nachtcyclus. Een tank met kale bodem is het makkelijkst schoon te maken.3

Home waar ze het gelukkigst zijn

Ongeveer een 20-gallon (75 liter) aquarium voor één volwassene of 40 gallon (150 liter) voor een paar. Water 22-26 °C (72-78 °F), een zonneplek rond 32 °C (90 °F) en lucht in de hoge 20 °C. Een drijvend zonneplatform is handig, ook al zonnen muskusschildpadden minder dan veel schildpadden.3

Voedingsbasis wat er in de kom gaat

Een omnivoor die neigt naar dierlijk voedsel: slakken, insecten, rivierkreeften, wormen, kleine vissen, algen en wat planten in het wild. In gevangenschap doen regenwormen, garnalen, bloedwormen, krekels en hoogwaardige aquatische schildpaddenpellets het goed.321

Gezelschap wie ze graag in de buurt hebben

Meestal alleen of als paar gehouden. Zet geen twee mannetjes bij elkaar en scheid dieren als de een de ander blijft lastigvallen.3

Het verhaal waar het allemaal begon

De Franse natuuronderzoeker Pierre Andre Latreille beschreef de soort in 1801 van een schildpad gevonden nabij Charleston, South Carolina, en John Edward Gray plaatste het in het geslacht Sternotherus in 1825. De volksnaam 'stinkpot' komt van de muskusachtige geur die het kan afgeven.12

Erkend door de officiële dingen

Taxonomy

Voor het eerst beschreven door Pierre Andre Latreille in 1801 als Testudo odorata van een exemplaar bij Charleston, South Carolina; geplaatst in Sternotherus door John Edward Gray in 18251