Żółw piżmowy zwyczajny

Wygląd jak go rozpoznać

Mały wodny żółw z wysoko wysklepioną skorupą

Kompaktowy żółw o gładkiej, wysokiej, zaokrąglonej górnej skorupie w kolorze brązowym, szarym lub czarnym i małej, żółtawej dolnej stronie. Dwa bladożółte paski biegną wzdłuż każdej strony głowy, jeden nad i jeden pod okiem. Samce mają większe głowy i dłuższe, grubsze ogony niż samice.21

Osobowość jakie są

Zajęty mały wędrowiec denny, aktywny głównie po zmroku. Gdy jest zaskoczony, może wydzielać piżmowy zapach, który zwykle zanika, gdy przyzwyczai się do opiekuna. Ma długą, elastyczną szyję i może próbować uszczypnąć, więc trzymaj go za tylną część skorupy.32

Codzienna aktywność jak wygląda zajęty dzień

Zamiast pływać w otwartej wodzie, spaceruje po dnie i wspina się na korzenie i gałęzie, czasem do 2 m nad wodą. Zapewnij mu dużo podwodnych struktur do eksploracji.12

Pielęgnacja i opieka części praktyczne

Używaj odchlorowanej wody z filtrem kubełkowym. Utrzymuj wodę na takiej głębokości, aby żółw mógł stanąć na dnie i nadal sięgać powierzchni, aby oddychać. Zapewnij oświetlenie UVB w 12-godzinnym cyklu dnia i nocy. Akwarium z gołym dnem jest najłatwiejsze do czyszczenia.3

Dom gdzie są najszczęśliwsze

Około 20-galonowe (75-litrowe) akwarium dla jednego dorosłego lub 40 galonów (150 litrów) dla pary. Woda 22-26 °C (72-78 °F), miejsce do wygrzewania blisko 32 °C (90 °F) i powietrze w górnych 20 °C. Pływająca platforma do wygrzewania jest przydatna, mimo że żółwie piżmowe wygrzewają się rzadziej niż wiele żółwi.3

Podstawy żywienia co idzie do miski

Wszystkożerny, ale skłaniający się ku pokarmowi zwierzęcemu: ślimaki, owady, raki, robaki, małe ryby, glony i niektóre rośliny na wolności. W niewoli dobrze sprawdzają się dżdżownice, krewetki, ochotki, świerszcze i wysokiej jakości granulki dla żółwi wodnych.321

Towarzystwo kogo lubią wokół siebie

Zwykle trzymany samotnie lub w parze. Nie trzymaj dwóch samców razem i rozdzielaj zwierzęta, jeśli jedno ciągle nęka drugie.3

Historia gdzie to wszystko się zaczęło

Francuski przyrodnik Pierre Andre Latreille opisał gatunek w 1801 roku na podstawie żółwia znalezionego w pobliżu Charleston w Południowej Karolinie, a John Edward Gray przeniósł go do rodzaju Sternotherus w 1825 roku. Jego ludowa nazwa 'śmierdziel' pochodzi od piżmowego zapachu, który może wydzielać.12

Uznana przez części oficjalne

Taxonomy

Po raz pierwszy opisany przez Pierre'a André Latreille'a w 1801 roku jako Testudo odorata z okolic Charleston w Południowej Karolinie; umieszczony w rodzaju Sternotherus przez Johna Edwarda Graya w 1825 roku1