Oostelijke indigoslang

Uiterlijk hoe je er een herkent

schubben

De oostelijke indigoslang heeft een stevig, matig zwaar lichaam met grote, gladde, glanzende schubben die in zonlicht iriserend blauwzwart of metaalgrijs lijken. De kin, zijkanten van de kop en keel zijn vaak roodachtig, oranjebruin of crèmekleurig. Mannetjes hebben gedeeltelijke kielen op de middenrugschubben. Jonge slangen kunnen vage crèmekleurige spikkels vertonen.127

Persoonlijkheid hoe ze zijn

Oostelijke indigoslangen zijn over het algemeen niet agressief en vertonen geen agressie wanneer ze worden benaderd. Ze zijn actieve foerageerders en kunnen territoriaal zijn, waarbij mannetjes met andere mannetjes vechten. Ze zijn geen wurgslangen en eten prooien meestal levend.64

Dagelijkse activiteit hoe druk een dag eruitziet

Deze slangen zijn actieve foerageerders en hebben een groot verblijf nodig met voldoende ruimte om te bewegen. Ze houden geen winterslaap, maar blijven in de winter enigszins actief als de temperatuur boven de 10°C blijft. In gevangenschap hebben ze baat bij seizoensgebonden temperatuurveranderingen om hun natuurlijke cyclus na te bootsen.38

Verzorging en onderhoud de praktische dingen

Oostelijke indigoslangen hebben een schoon, ruim verblijf nodig met een thermische gradiënt, een schuilplaats en een waterbak die groot genoeg is om in te weken. Hun schubben zijn glad en onderhoudsarm, maar het verblijf moet op de juiste luchtvochtigheid en temperatuur worden gehouden. Regelmatige gezondheidscontroles worden aanbevolen.2

Home waar ze het gelukkigst zijn

In het wild bewonen ze langbladige dennenzandheuvels, struikgewas, dennenvlaktes, tropische hardhoutbossen, kustduinen en mangrovebossen. Ze zijn sterk afhankelijk van gopherschildpaddenholen voor beschutting, vooral in de noordelijke delen van hun verspreidingsgebied. In gevangenschap is een groot, veilig verblijf met een bodem die graven mogelijk maakt, een warme zonneplek en een koelere terugtrekplek essentieel. Let op: Oostelijke indigoslangen zijn beschermd onder de Amerikaanse Endangered Species Act en het is illegaal om ze uit het wild te verzamelen of te houden zonder de juiste vergunningen in veel gebieden.123

Voedingsbasis wat er in de kom gaat

Oostelijke indigoslangen zijn opportunistische carnivoren. In het wild eten ze een breed scala aan prooien, waaronder kleine zoogdieren, vogels, kikkers, padden, hagedissen, schildpadden, eieren, vissen en andere slangen (inclusief giftige soorten, waartegen ze immuun zijn). In gevangenschap wordt een wisselend dieet van volwassen knaagdieren, jonge vogels, vis en kikkerbouten aanbevolen om hun natuurlijke diversiteit te weerspiegelen.168

Gezelschap wie ze graag in de buurt hebben

Oostelijke indigoslangen zijn solitair en territoriaal. Mannetjes kunnen vechten met andere mannetjes, en kannibalisme is waargenomen. Ze moeten individueel worden gehuisvest in gevangenschap. Het zijn geen sociale dieren en hebben geen gezelschap nodig.4

Het verhaal waar het allemaal begon

De oostelijke indigoslang is sinds de 19e eeuw bekend bij de wetenschap en werd historisch aangetroffen in het zuidoosten van de Verenigde Staten. Hij is verzameld voor de handel in huisdieren, wat, samen met habitatverlies en sterfte op de weg, heeft bijgedragen aan populatiedalingen. Hij staat nu te boek als Bedreigd onder de Amerikaanse Endangered Species Act, en het verzamelen uit het wild is illegaal. Er bestaan fokprogramma's in gevangenschap, met name in door AZA geaccrediteerde instellingen, om de bescherming te ondersteunen en de druk op wilde populaties te verminderen.32