Scharlakenkoninginneslang

Uiterlijk hoe je er een herkent

Gladde, glanzende schubben

De scharlakenkoninginneslang heeft een slank, klein lichaam met gladde schubben en een kleine kop die nauwelijks van de nek te onderscheiden is. Het meest opvallende kenmerk is het patroon van afwisselende rode, zwarte en gele of witte ringen die het hele lichaam omcirkelen. De rode en gele ringen raken elkaar nooit, omdat ze gescheiden worden door zwarte ringen. De snuit is rood en de buik vertoont dezelfde bandering als de rug.21

Persoonlijkheid hoe ze zijn

Scharlakenkoninginneslangen zijn verlegen, nerveuze slangen die liever verstoppen dan confronteren. Als ze schrikken, kunnen ze defensief uithalen, met hun staart trillen of een stinkende muskus afgeven, maar ze zijn niet agressief en bijten alleen als laatste redmiddel. Ze houden niet van hanteren en kunnen het beste worden geobserveerd in plaats van vaak vastgepakt.25

Dagelijkse activiteit hoe druk een dag eruitziet

Deze slangen zijn nachtactief en geheimzinnig en brengen het grootste deel van hun tijd verborgen door onder boomstammen, schors of bladafval. Ze zijn uitstekende klimmers en kunnen verticale ruimte gebruiken. Een veilige, ontsnappingsvrije behuizing met veel schuilplaatsen is essentieel. Ze hebben geen grote ruimte nodig, maar de behuizing moet vochtig worden gehouden en een temperatuur hebben tussen 24 en 29°C, met een lichte daling 's nachts. Felle lampen moeten worden vermeden.52

Verzorging en onderhoud de praktische dingen

Scharlakenkoninginneslangen hebben een schone, vochtige omgeving nodig. Zorg voor een brede, ondiepe waterbak en houd het substraat licht vochtig maar niet nat. Ze zijn beruchte ontsnappingskunstenaars, dus een goed sluitend deksel met slot is een must. Controleer regelmatig op vervelling en maak de behuizing schoon waar nodig. Er is geen speciale verzorging nodig, behalve het handhaven van de juiste luchtvochtigheid en hygiëne.5

Home waar ze het gelukkigst zijn

In het wild leven scharlakenkoninginneslangen in natte dennenbossen, mesische hammocks en zandige, goed gedraineerde bossen. Ze worden vaak gevonden onder rotsen, boomstammen en afval, en ze kunnen in bomen klimmen. In gevangenschap is een terrarium van 40 liter met een veilig, sluitend deksel voldoende voor één volwassene, hoewel sommige houders de voorkeur geven aan een verticaal terrarium van 80 liter. Gebruik een substraat zoals espenkrullen of binnen-buiten tapijt en zorg voor meerdere schuilplaatsen. Houd de behuizing vochtig maar niet doorweekt en handhaaf temperaturen tussen 24 en 29°C met een lichte daling 's nachts. Vermijd zonnelampen, die schadelijk kunnen zijn.52

Voedingsbasis wat er in de kom gaat

Scharlakenkoninginneslangen zijn gespecialiseerde eters die voornamelijk hagedissen, vooral skinken, en kleine slangen eten. Ze doden prooien door wurging. In gevangenschap accepteren veel individuen alleen levende hagedissen en weigeren ze muizen of ontdooid voedsel. Sommige houders hebben succes gehad door muizen te besmeren met hagedissenuitwerpselen of ze in een dode hagedis te plaatsen. Pasgeborenen kunnen kleine kikkers of ongewervelde dieren eten. Het is belangrijk om 's avonds voedsel aan te bieden, omdat deze slangen nachtactief zijn.65

Gezelschap wie ze graag in de buurt hebben

Scharlakenkoninginneslangen zijn solitair en moeten alleen worden gehuisvest. Ze zijn geen sociale dieren en hebben geen gezelschap nodig. Hanteren moet minimaal en voorzichtig zijn, omdat ze nerveus zijn en gestrest kunnen raken. Ze zijn niet gevaarlijk voor mensen of huisdieren, maar kunnen bijten als ze worden geprovoceerd. In sommige regio's kunnen ze beschermd zijn, dus controleer de lokale wetten voordat je er een als huisdier houdt.27

Het verhaal waar het allemaal begon

De scharlakenkoninginneslang werd lange tijd beschouwd als een ondersoort van de oostelijke melkslang, bekend als Lampropeltis triangulum elapsoides. Genetische studies hebben echter aangetoond dat het melkslangcomplex eigenlijk verschillende afzonderlijke lijnen bevat, en de scharlakenkoninginneslang wordt nu erkend als een aparte soort, Lampropeltis elapsoides. Het is genoemd naar zijn heldere rode, zwarte en gele bandering, die de giftige koraalslang nabootst, een klassiek voorbeeld van Batesiaanse mimicry. Deze kleine, geheimzinnige slang wordt al vele jaren in de handel gehouden, hoewel het als uitdagend wordt beschouwd vanwege zijn gespecialiseerde dieet en nerveuze aard. Hij wordt zelden in gevangenschap gekweekt en de meeste wildgevangen individuen weigeren iets anders te eten dan levende hagedissen.15

Erkend door de officiële dingen

IUCN

Geen gegevens4

CITES

Niet vermeld4

USFWS

Niet vermeld4