Koza pygmejska

Wygląd jak go rozpoznać

sierść

Sierść składa się z prostych, średnio długich włosów, które zmieniają gęstość w zależności od pory roku i klimatu. Kozły często mają pełną, falującą brodę oraz gęstą grzywę zwisającą jak peleryna na ramionach, a matki mogą mieć mało brody lub nie mieć jej wcale.4

Osobowość jakie są

Kozy pygmejskie są na ogół łagodne, czujne, żywiołowe i dobroduszne. Są stadnymi zwierzętami, które dobrze rozwijają się w towarzystwie i lubią kontakt z ludźmi. Bywają figlarne i radosne, szczególnie jako koźlęta, i korzystają z wzbogaconego otoczenia.32

Codzienna aktywność jak wygląda zajęty dzień

Te aktywne kozy potrzebują codziennego ruchu i stymulacji umysłowej. Zagroda na zewnątrz z ogrodzeniem o wysokości co najmniej 1,2 metra daje im miejsce do biegania, wspinania się i eksploracji. Uwielbiają się bawić i powinny mieć przedmioty do wspinania się lub badania.32

Pielęgnacja i opieka części praktyczne

Wymagania pielęgnacyjne są niewielkie. Sierść linieje sezonowo i może wymagać okazjonalnego szczotkowania. Racice należy regularnie przycinać, a także przeprowadzać rutynowe kontrole stanu zdrowia, szczepienia i odrobaczanie. Są wytrzymałe, ale korzystają z przeciągowego schronienia.32

Dom gdzie są najszczęśliwsze

Zadaszona szopa o wymiarach około 2,4 na 3 metry może pomieścić cztery dorosłe osobniki, z podwyższonymi miejscami do spania i karmienia. Niezbędny jest zewnętrzny wybieg z solidnym ogrodzeniem o wysokości co najmniej 1,2 metra. Przystosowują się do niemal wszystkich klimatów, ale potrzebują ochrony przed ekstremalną pogodą. Nie zaleca się wiązania.35

Podstawy żywienia co idzie do miski

Ich dieta powinna składać się w około 80% z włókna, głównie dobrej jakości siana strączkowego i trawiastego. Żerują także na korze, krzewach i suchych liściach. Niewielką ilość niskobiałkowej mieszanki dla kóz można podawać dwa razy dziennie. Zawsze musi być dostęp świeża woda.35

Towarzystwo kogo lubią wokół siebie

Kozy pygmejskie są bardzo towarzyskie i nie należy trzymać ich samotnie. Najlepiej czują się w stadzie lub przynajmniej z inną kozą jako towarzyszem. Kastrowane samce (kapłony) są idealnymi zwierzętami domowymi. Nieodcaste samce potrzebują osobnego pomieszczenia, aby uniknąć walk.35

Historia gdzie to wszystko się zaczęło

Koza pygmejska wywodzi się od zachodnioafrykańskich kóz karłowatych z Afryki Środkowej i Zachodniej, zwłaszcza z doliny Kamerunu. W XIX wieku brytyjscy kolonizatorzy sprowadzili te małe kozy do Europy, gdzie były wystawiane w ogrodach zoologicznych w Niemczech i Szwecji. Od lat 30. do 60. XX wieku zwierzęta z niemieckich ogrodów zoologicznych importowano do Stanów Zjednoczonych do ogrodów zoologicznych i badań naukowych. Niektóre trafiły do prywatnych hodowców, którzy wyhodowali dwa odrębne typy: krępą, zwartą amerykańską pygmejkę oraz bardziej delikatną nigeryjską karłowatą. Towarzystwo rasy amerykańskiej pygmejskiej powstało w 1975 roku, a rasa szybko zyskała popularność jako zwierzę domowe i wystawowe. W Wielkiej Brytanii wyodrębniono oddzielną rasę brytyjską pygmejską z własnym klubem hodowców i standardami.12

Uznana przez części oficjalne

National Pygmy Goat Association (NPGA)

Stowarzyszenie rasy założone w 1975 roku, prowadzi księgę hodowlaną i standard rasy1

British Goat Society

Uznaje rasę miniaturową z własnym klubem rasy i systemem rejestracji5

Pygmy Goat Club (UK)

Ustala standardy rasy i organizuje wystawy6