Koń doński

Wygląd jak go rozpoznać

sierść

Koń doński ma smukłą szyję, prosty lub lekko haczykowaty nos, duże nozdrza, wyraziste oczy, głęboką klatkę piersiową, długi grzbiet i czyste nogi. Kłąb nie jest wydatny, a łopatki są dość proste, co daje mu dość krótki krok.1

Osobowość jakie są

Koń doński jest spokojny, rozsądny i chętny do współpracy, o stabilnym charakterze ukształtowanym przez wieki pracy wojskowej i rolniczej. Przywiązuje się do opiekuna, zachowuje opanowanie w różnych sytuacjach, a czasem bywa niezależny, co odzwierciedla jego stepowe pochodzenie.43

Codzienna aktywność jak wygląda zajęty dzień

Wysoka wytrzymałość przy umiarkowanych dziennych potrzebach energetycznych. Doskonale sprawdza się w długotrwałej pracy na długich dystansach, a nie w krótkich sprintach. Regularny ruch jest ważny, a konie te najlepiej czują się przy systematycznej pracy, a nie na pastwisku bez zajęcia.3

Pielęgnacja i opieka części praktyczne

Mało wymagająca sierść mimo złocistego metalicznego połysku. Codzienne szczotkowanie utrzymuje sierść w dobrej kondycji i podkreśla jej naturalny blask. Konie te wykształcają odpowiednią sierść sezonową i linieją efektywnie. Nie wymagają specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych.3

Dom gdzie są najszczęśliwsze

Potrzebuje odpowiedniej przestrzeni do swobodnego poruszania się, najlepiej dwóch akrów na konia na pastwisko i ruch. Wyewoluowały na otwartych stepach i cenią sobie przestrzeń do wędrówek, choć dostosowują się do standardowych obiektów dla koni z odpowiednim wybiegiem. Są odporne i mogą przebywać na zewnątrz przez cały rok z minimalnym schronieniem, ale w najzimniejsze zimowe dni korzystne jest spędzenie czasu w stajni.37

Podstawy żywienia co idzie do miski

Roślinożerca. Wyewoluowały na skąpej stepowej roślinności, więc utrzymują kondycję przy skromnym pożywieniu. Podstawą jest siano trawiaste dobrej jakości w ilości 1,5, 2% masy ciała dziennie (około 15, 20 funtów dla przeciętnego osobnika). Wiele koni dońskich nie potrzebuje lub potrzebuje niewiele zboża. Świeża, czysta woda powinna być zawsze dostępna, około 8, 12 galonów dziennie.3

Towarzystwo kogo lubią wokół siebie

Konie dońskie to społeczne zwierzęta stadne i korzystają z towarzystwa innych koni. Mają spokojny, niezawodny temperament i nadają się dla średnio zaawansowanych jeźdźców. Nie są jadowite, chronione ani nielegalne do trzymania w żadnym kraju, ale potencjalni właściciele powinni sprawdzić lokalne przepisy dotyczące hodowli koni.34

Historia gdzie to wszystko się zaczęło

Koń doński został wyhodowany od XVIII wieku na stepach w pobliżu rzek Don i Wołga w południowej Rosji. Został wyhodowany przez kozackich jeźdźców, którzy potrzebowali twardego, wytrzymałego konia bojowego, zdolnego przetrwać ostre zimy przy małej ilości jedzenia i pokonywać ogromne odległości. W XIX wieku dodano krew perskiego araba, karabacha, orłowskiego kłusaka i pełnej krwi angielskiej, tworząc większego, bardziej wyrafinowanego konia, zachowując jego legendarną wytrzymałość. Konie dońskie niosły kozacką kawalerię aż do Paryża podczas wojen napoleońskich, a przed I wojną światową stanowiły połowę wierzchowców rosyjskiej kawalerii. Dziś są używane jako konie wierzchowe, zaprzęgowe i do jazdy wytrzymałościowej.127

Uznana przez części oficjalne

All-Russian Scientific Research Institute of Horse Breeding (VNIIK)

Utrzymuje wzorzec rasy i rejestr w Rosji3