Sześciooki pająk piaskowy

Wygląd jak go rozpoznać

Egzoszkielet

Mocne, spłaszczone ciało ze skórzastym oskórkiem pokrytym zakrzywionymi szczecinkami, które zatrzymują ziarenka piasku dla kamuflażu. Nogi są ustawione na boki jak u kraba, a pająk ma sześć oczu ułożonych w trzech parach.31

Osobowość jakie są

Niezwykle płochliwy i nieagresywny; woli polegać na kamuflażu niż na konfrontacji. Jest jednak niesamowicie szybki, gdy zostanie spłoszony, a jego jad jest medycznie istotny, więc nigdy nie należy go brać na ręce.45

Codzienna aktywność jak wygląda zajęty dzień

Nocny i norowy; większość dnia spędza zakopany w piasku. Potrzebuje głębokiego podłoża z piasku do kopania nor i bezpiecznego, ucieczkoodpornego terrarium. Nie jest to aktywne zwierzę wymagające ruchu.24

Pielęgnacja i opieka części praktyczne

Bardzo mało wymagający. Nie wymaga zraszania ani specjalnej kontroli wilgotności; utrzymuj terrarium w suchości. Usuwaj niezjedzone ofiary, aby zapobiec pleśni. Do wszelkich prac konserwacyjnych wewnątrz terrarium używaj długich szczypiec i nigdy nie otwieraj pokrywy bez bezpiecznej bariery.4

Dom gdzie są najszczęśliwsze

Zbiornik o pojemności 20-40 litrów z bezpieczną, ucieczkoodporną pokrywą (magnetyczne lub zamykane na klipsy). Suchy drobny piasek o głębokości 5-8 cm do kopania nor. Mały kawałek korka jako opcjonalna kryjówka. Utrzymuj w temperaturze pokojowej (21-27°C) przy niskiej wilgotności (30-40%). Nie wymaga dodatkowego ogrzewania. Ten pająk jest jadowity i zakazany w niektórych regionach; zawsze sprawdzaj lokalne przepisy przed jego pozyskaniem.45

Podstawy żywienia co idzie do miski

Żywe owady, takie jak świerszcze, karaluchy i mączniki. Karm raz na 2-4 tygodnie; pająk może przetrwać miesiące bez jedzenia. Umieść ofiarę w pobliżu nory i pozwól pająkowi zaatakować z zasadzki.46

Towarzystwo kogo lubią wokół siebie

Ściśle samotniczy; nigdy nie łącz z innym pająkiem, ponieważ będą się kanibalizować. Jest to zwierzę wyłącznie do oglądania, którego nigdy nie należy brać na ręce ze względu na silny jad, zawierający toksyny hemolityczne i nekrotyczne, które mogą powodować poważne uszkodzenia tkanek i krwawienia wewnętrzne. Zakazany w niektórych krajach; zawsze sprawdzaj legalność przed trzymaniem.42

Historia gdzie to wszystko się zaczęło

Rodzaj Sicarius został po raz pierwszy opisany przez Charlesa Athanase'a Walckenaera w 1847 roku. Pająki te są uważane za żywe skamieniałości, których linia rodowa sięga ponad 100 milionów lat wstecz, do czasów przed rozpadem Gondwany. W handlu zoologicznym najczęściej spotykanym gatunkiem jest Sicarius thomisoides, choć pozostaje on rzadki i jest głównie odławiany z natury. Hodowla w niewoli jest rzadka, a pająk jest ceniony przez doświadczonych opiekunów za swoje unikalne zachowanie łowieckie i wyjątkową wytrzymałość.134