Tegu argentyński czarno-biały

Wygląd jak go rozpoznać

Perłowe łuski, ciężka jaszczurka naziemna

Duża, potężnie zbudowana jaszczurka z mocną głową i długim, grubym ogonem. Dorosłe osobniki noszą wyrazisty czarno-biały wzór pasów i cętek. Młode zaczynają z jaskrawo szmaragdowozieloną głową i szyją, a wyraźne czarno-żółte pasy na ogonie u młodych stopniowo rozpadają się na cętki w miarę dojrzewania.1

Osobowość jakie są

Często spokojna i łatwa w obsłudze jako zwierzę domowe po aklimatyzacji, choć młode tegus przechodzą przez bardziej płochliwą fazę nastoletnią. Przy stałym, wytrwałym obchodzeniu wiele z nich staje się niezwykle wyluzowanych w stosunku do opiekunów, ale jak każda duża jaszczurka nie lubi być zaskakiwana.31

Codzienna aktywność jak wygląda zajęty dzień

Aktywny, naziemny zbieracz, który lubi wędrować, kopać i eksplorować w ciągu dnia, a następnie zwalnia na sezonowy odpoczynek (brumację), gdy temperatury spadają jesienią. Bardzo duże terrarium i nadzorowany czas poza nim zapewniają mu zajęcie.13

Pielęgnacja i opieka części praktyczne

Zapewnij dużą miskę z wodą wystarczającą do moczenia, używając wody z kranu lub źródlanej, wymienianej co dwa do trzech dni lub gdy jest brudna. Monitoruj temperatury termometrem na podczerwień i utrzymuj wysoką wilgotność poprzez regularne zraszanie i wilgotne podłoże. Zaplanuj coroczny okres brumacji.45

Dom gdzie są najszczęśliwsze

Minimalne terrarium dla dorosłego samca około 3 x 1,5 x 1,5 m, a dla samicy 2,4 x 1,2 x 1,2 m, większe jeśli to możliwe. Temperatura powierzchni wygrzewania 52-57°C, ciepła strona 32-35°C, chłodna strona 24-29°C, a nocą 20-23°C. Wilgotność 70-80% z wilgotną kryjówką. Zapewnij 12-14 godzin UVB dziennie (UVI około 3-4 w miejscu wygrzewania).65

Podstawy żywienia co idzie do miski

Wszystkożerny. Zalecana równowaga to około 60% białka zwierzęcego (owady, całe ofiary, takie jak myszy i szczury, jaja), 30% warzyw, takich jak jarmuż, dynia i papryka, oraz 10% owoców, takich jak jagody i melon. Młode jedzą około pięć razy w tygodniu, zmniejszając do około dwa razy w tygodniu dla dorosłych powyżej dwóch lat; porcje mniej więcej wielkości głowy tegus.41

Towarzystwo kogo lubią wokół siebie

Nie potrzebuje towarzysza; zwykle trzymany samotnie. Buduje więź z opiekunem poprzez regularne, cierpliwe obchodzenie.3

Historia gdzie to wszystko się zaczęło

Duméril i Bibron opisali gatunek w 1839 roku, nazywając go na cześć przyrodniczki i artystki Marii Sibylli Merian. Przez ponad 150 lat był mylony z tegus złotym (Tupinambis teguixin), został umieszczony w Tupinambis w 1995 roku, a w 2012 roku przeniesiony z powrotem do rodzaju Salvator. Jest największym z tegus i stał się dobrze znaną jaszczurką w handlu zwierzętami domowymi.12

Uznana przez części oficjalne

IUCN Red List

Najmniejszej troski (IUCN 3.1).1

The Reptile Database

Uznany gatunek Salvator merianae Duméril & Bibron, 1839, z trzema podgatunkami.2