Zielony pyton drzewny

Wygląd jak go rozpoznać

Gładkie łuski; smukła budowa nadrzewna z chwytnym ogonem

Smukły, nadrzewny pyton z silnym, chwytnym ogonem do trzymania się gałęzi i dołkami wyczuwającymi ciepło wzdłuż górnej wargi. Dorosłe osobniki są żywo zielone, często z przerywaną białą lub żółtą linią wzdłuż kręgosłupa i bladożółtym brzuchem.21

Osobowość jakie są

Uważany za gatunek dla doświadczonych opiekunów. Wiele osobników jest ostrożnych i szybko się broni, ale osobniki z hodowli mogą się uspokoić przy krótkich, spokojnych, regularnych sesjach obsługi.14

Codzienna aktywność jak wygląda zajęty dzień

Silnie nadrzewny i spędza większość czasu na gałęziach. Dorosłe są aktywne głównie nocą, podczas gdy młode węże są bardziej aktywne w ciągu dnia. Na wolności pokonują spore odległości, więc przestronne terrarium jest preferowane.24

Pielęgnacja i opieka części praktyczne

Potrzebuje ciepłych, wilgotnych warunków lasu deszczowego: miejsce do wygrzewania około 27-30°C, chłodniejsza strona około 21-27°C, nocą około 20-22°C, wilgotność wahająca się między 40 a 70 procentami z czasem na wyschnięcie między zraszaniami. Zalecany jest 12-godzinny cykl świetlny z UVB.4

Dom gdzie są najszczęśliwsze

Terrarium o wymiarach co najmniej około 90 x 60 x 60 cm (3 x 2 x 2 stopy), większe jeśli to możliwe, wyposażone w kilka solidnie zamocowanych poziomych grzęd, pnączy i roślin, plus jedną niską grzędę do czatowania na zdobycz.4

Podstawy żywienia co idzie do miski

Mięsożerca. Dorosłe na wolności jedzą głównie małe gryzonie, a także jaszczurki i inne małe zwierzęta. W niewoli młode jedzą co 5-7 dni, młodsze co 1-2 tygodnie, a dorosłe co 2-4 tygodnie, z odpowiednio dobranymi gryzoniami i pewną różnorodnością.124

Towarzystwo kogo lubią wokół siebie

Gatunek samotniczy, żyjący samotnie na wolności i zwykle trzymany pojedynczo.2

Historia gdzie to wszystko się zaczęło

Hermann Schlegel opisał węża w 1872 roku jako Python viridis, używając zwierząt z Wysp Aru. Przez ponad sto lat znajdował się we własnym rodzaju, Chondropython, zanim badanie z 1993 roku przeniosło go do Morelia. Prace genetyczne w 2003 roku wykazały dwie linie, które rozdzieliły się około pięciu milionów lat temu.1

Uznana przez części oficjalne

IUCN Red List

Najmniejszej troski (oceniony w 2010)1

CITES

Załącznik II1