Egyptische Langoor-egel

Vacht en uiterlijk hoe je er een herkent

Stekels en vacht

De rug is bedekt met scherpe stekels die gebandeerd zijn in donkerbruin en wit, met lichte of zanderige punten die het dier helpen camoufleren in zijn droge leefomgeving. De buik is zacht, met witachtige of crèmekleurige vacht. Het meest opvallende kenmerk zijn de zeer grote oren, die meer dan de helft van de lengte van de kop kunnen zijn en helpen bij warmteregulatie en gehoor. De snuit is puntig met een lange neus, en de poten zijn relatief lang voor een egel, wat snel rennen mogelijk maakt.13

Persoonlijkheid hoe ze zijn

Egyptische Langoor-egels zijn intelligent, nieuwsgierig en over het algemeen solitair. Ze zijn prooidieren en kunnen in het begin nerveus zijn, maar ze kunnen leren hun eigenaar te vertrouwen en vriendelijk worden. In tegenstelling tot veel andere egels rennen ze eerder weg of springen ze naar een bedreiging dan dat ze zich oprollen tot een strakke bal. Ze zijn van nature niet sociaal met andere egels en moeten alleen gehuisvest worden. Ze zijn het meest geschikt voor ervaren houders die hun wilde instincten respecteren.536

Dagelijkse activiteit hoe druk een dag eruitziet

Nachtdier en actief; ze kunnen in het wild tot 9 km per nacht rondzwerven. In gevangenschap hebben ze veel ruimte nodig voor nachtelijke activiteit, een stevig oefenwiel (dat lawaaierig kan zijn) en omgevingsverrijking zoals tunnels, graafsubstraten en schuilplaatsen. Ze hebben ook baat bij doolhoven en puzzelspeelgoed om hun intelligente geest bezig te houden.15

Verzorging en onderhoud de praktische dingen

Kooihygiëne is de belangrijkste factor. De verblijfplaats moet bekleed worden met zacht papieren beddengoed of papieren handdoeken (nooit een draadrooster). Regelmatige plekjes schoonmaken en volledige kooireinigingen zijn nodig om gezondheidsproblemen te voorkomen. Ze hoeven niet gebaad te worden tenzij ze vies zijn, en hun nagels moeten af en toe geknipt worden. Een gespecialiseerde exotische dierenarts moet beschikbaar zijn.56

Home waar ze het gelukkigst zijn

Een warme, droge omgeving is essentieel. De minimale kooigrootte is 24 x 24 inch (61 x 61 cm), maar groter is beter. Ze hebben laterale ruimte nodig in plaats van hoogte, hoewel lage platforms voor extra interesse kunnen zorgen. De verblijfplaats moet een stevige bodem, zacht beddengoed, een schuilhuisje en een oefenwiel hebben. Ze zijn solitair en moeten alleen gehuisvest worden. In sommige landen kan het houden van deze soort gereguleerd zijn of een vergunning vereisen; controleer altijd de lokale wetgeving.53

Voedingsbasis wat er in de kom gaat

Voornamelijk insectenetend. In het wild eten ze sprinkhanen, kevers en andere insecten, plus eieren, fruit, groenten en kleine gewervelden. In gevangenschap hebben ze een gevarieerd, insectenrijk dieet nodig, waaronder krekels, meelwormen, moriowormen en kakkerlakken, aangevuld met hoogwaardig egel- of insectenvoer. Meelwormen kunnen gebruikt worden als traktatie bij het voeren uit de hand om tamheid te behouden. Er moet altijd vers water beschikbaar zijn.16

Gezelschap wie ze graag in de buurt hebben

Van nature solitair. Ze hebben geen behoefte aan of wensen geen gezelschap van andere egels en moeten alleen gehouden worden. Ze kunnen tam worden met regelmatige, zachte omgang, maar ze zijn geen knuffeldier en kunnen altijd wilde instincten behouden. Ze kunnen op hun hoede zijn voor katten en honden, dus introducties moeten altijd onder toezicht gebeuren. Deze soort wordt niet aanbevolen voor beginners of gezinnen met jonge kinderen.536

Het verhaal waar het allemaal begon

De Egyptische Langoor-egel werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1770 door Johann Friedrich Gmelin. Het is een van de weinige niet-gedomesticeerde egelsoorten die regelmatig als huisdier gehouden worden. Alle individuen in de huidige gevangen populatie stammen af van in het wild gevangen dieren die tussen ongeveer 2000 en 2010 geïmporteerd zijn. Hoewel ze nu meestal in gevangenschap gefokt worden, wordt de soort nog steeds als niet-gedomesticeerd beschouwd vanwege de korte geschiedenis onder menselijke zorg. Ze behouden sterke wilde instincten en zijn over het algemeen minder tolerant ten opzichte van hanteren dan gedomesticeerde egelrassen zoals de Afrikaanse dwerg egel.37