Europese moerasschildpad

Uiterlijk hoe je er een herkent

schild en huid

Het rugschild is donkerbruin tot zwartachtig met een vleugje groen, vaak bespikkeld met gele vlekken en strepen. Het buikschild is gelig. De kop en poten zijn geel gevlekt. De tenen zijn zwemvliezen en de staart is lang, ongeveer de helft van de lichaamslengte bij volwassenen. Sommige exemplaren zijn bijna zwart zonder gele markeringen.514

Persoonlijkheid hoe ze zijn

Europese moerasschildpadden zijn van nature verlegen, maar kunnen brutaler worden met zachte, regelmatige omgang. Ze zijn niet agressief, maar kunnen bijten als ze bang zijn. Te veel hanteren kan stress veroorzaken, dus het is het beste om het hanteren tot een minimum te beperken en het schild altijd goed te ondersteunen.6

Dagelijkse activiteit hoe druk een dag eruitziet

Deze schildpadden zijn semi-aquatisch en hebben een groot verblijf nodig met zowel water als droog land. Ze genieten van zonnebaden onder een warmtelamp en duiken in het water als ze worden gestoord. Ze zijn overdag actief, vooral bij warm weer, en overwinteren in de winter als ze buiten worden gehouden in geschikte klimaten.17

Verzorging en onderhoud de praktische dingen

Zorg voor schoon, gefilterd water met regelmatige waterverversingen. Een krachtig filter dat minstens twee keer het watervolume aankan, wordt aanbevolen. Een zonneplek met een warmtelamp is essentieel. De watertemperatuur moet 21-26°C zijn, de zonneplek 27-29°C en de omgevingstemperatuur 21-27°C. Bodembedekking is optioneel; kies glad grind als je het gebruikt. Maak het verblijf regelmatig schoon om schaal- en huidinfecties te voorkomen.6

Home waar ze het gelukkigst zijn

In het wild leven ze in rustige, heldere zoetwaterlichamen met modderige of zandige bodems en veel vegetatie. In gevangenschap wordt een groot semi-aquatisch verblijf van minstens 75-175 gallons voor volwassenen aanbevolen, met een waterdiepte die geschikt is voor de grootte van de schildpad. Ze kunnen buiten worden gehouden in natuurlijke vijvers in milde klimaten, maar moeten worden beschermd tegen extreme kou. Ze zijn niet giftig, maar in sommige landen zijn ze beschermd en kan het houden ervan een vergunning vereisen of verboden zijn.651

Voedingsbasis wat er in de kom gaat

In het wild zijn ze voornamelijk vleesetend en eten ze insecten, wormen, slakken, kikkervisjes, kleine vissen en aas, maar ze eten ook wat waterplanten. In gevangenschap bied je een gevarieerd dieet van insecten, regenwormen, kleine vissen en wat fijngesneden groenten. Commerciële schildpaddenpellets mogen niet het hoofdvoedsel zijn en mogen niet meer dan ongeveer 25% van het dieet uitmaken. Voer prooien van de juiste grootte en vermijd overvoeding.46

Gezelschap wie ze graag in de buurt hebben

Europese moerasschildpadden zijn groepsdieren en leven in het wild in groepen van 10-20. In gevangenschap kunnen ze in groepen worden gehouden als de ruimte het toelaat, maar let op agressie, vooral tijdens het voeren. Ze zijn niet sociaal zoals zoogdieren, maar ze lijken te genieten van samen zonnebaden. Ze zijn verlegen en geven de voorkeur aan schuilplaatsen. In sommige regio's zijn ze beschermd en is het houden van in het wild gevangen exemplaren verboden; alleen geregistreerde in gevangenschap gefokte dieren mogen als huisdier worden gehouden.35

Het verhaal waar het allemaal begon

De Europese moerasschildpad wordt al lang als huisdier gehouden, maar is de laatste decennia in veel gebieden beschermd. Historisch werden in het wild gevangen exemplaren uit de natuur gehaald, maar nu is het bezit beperkt tot geregistreerde in gevangenschap gefokte dieren. De soort is achteruitgegaan door habitatverlies, vervuiling en concurrentie van geïntroduceerde schildpadden zoals de roodwangschildpad. In het Verenigd Koninkrijk wordt hij als niet-inheems beschouwd en exemplaren die in het wild worden gevonden, zijn waarschijnlijk ontsnapte huisdieren.51