Boskruiper

Uiterlijk hoe je er een herkent

schild en huid

Het bovenste schild (carapax) is grijsbruin tot geel, breed en laag, met elk schildje verheven tot een piramideachtige richel die een gebeeldhouwde uitstraling geeft. Het onderste schild (plastron) is plat, geel met zwarte vlekken en heeft geen scharnier. De huid is meestal bruin, maar de poten en nek vertonen vaak gele, oranje of roodachtige vlekken. Mannetjes zijn iets groter, hebben een bredere kop, een langere dikkere staart en een hol plastron.13

Persoonlijkheid hoe ze zijn

Boskruipers zijn over het algemeen niet agressief naar mensen en kunnen behoorlijk interactief en nieuwsgierig worden naar hun eigenaren. Ze zijn actief en alert, en veel houders vinden ze trainbaar. Ze kunnen echter semi-agressief zijn naar andere schildpadden, dus het samen huisvesten van meerdere exemplaren vereist zorgvuldig beheer.51

Dagelijkse activiteit hoe druk een dag eruitziet

Boskruipers zijn dagactief en erg actief. Ze hebben veel ruimte nodig om te zwerven, klimmen en verkennen. Een binnenverblijf voor een enkele volwassene moet minstens 122 x 46 x 53 cm zijn, en groter is beter. Buitenhuisvesting tijdens warme maanden is ideaal, maar het verblijf moet een overkapping hebben omdat ze uitstekende klimmers zijn. Ze hebben ook een groot watergebied nodig om te zwemmen en te weken.56

Verzorging en onderhoud de praktische dingen

Waterkwaliteit is erg belangrijk; gebruik een zware filter die geschikt is voor tweemaal het watervolume. Het substraat moet een mengsel zijn van zand, rijke aarde en bladafval om graven mogelijk te maken. Binnenverblijven hebben een vochtig mengsel van turf en teelaarde nodig. Zorg voor UVB-verlichting en een zonneplek. Maak het verblijf regelmatig schoon om schild- en huidinfecties te voorkomen.5

Home waar ze het gelukkigst zijn

Boskruipers zijn semi-aquatisch en hebben zowel een groot watergebied als een droog landgebied nodig. In het wild leven ze in de buurt van meanderende rivieren en beken met zand- of grindbedden, en ze brengen een groot deel van het actieve seizoen door in nabijgelegen bossen, weilanden en wetlands. In gevangenschap kun je dit nabootsen met een ruim verblijf dat schoon, gefilterd water, een zonneplek en een vochtig landgebied met zandgrond en bladafval bevat. Ze overwinteren van ongeveer oktober tot april als ze buiten worden gehouden in geschikte klimaten. Let op: Boskruipers zijn een bedreigde soort en worden in veel gebieden beschermd door de wet; het is illegaal om ze uit het wild te halen.517

Voedingsbasis wat er in de kom gaat

Boskruipers zijn omnivoren. In het wild eten ze bessen, groene planten, paddenstoelen, naaktslakken, slakken, wormen, insecten, amfibieënlarven en aas. In gevangenschap moeten juvenielen onder 6 maanden dagelijks half eiwit en half groenten krijgen. Van 6 tot 12 maanden geef je om de dag eiwit en dagelijks groenten. Volwassenen (ouder dan 1 jaar) moeten dagelijks 75% groenten en twee of drie keer per week 25% eiwit krijgen. Goede eiwitbronnen zijn commerciële schildpaddenpellets, regenwormen, krekels, slakken en garnalen. Groenten omvatten paardenbloemgroen, boerenkool, geraspte pompoen en zoete aardappel, en waterplanten zoals eendenkroos.581

Gezelschap wie ze graag in de buurt hebben

Boskruipers zijn niet erg sociaal; ze kunnen alleen of in groepen worden gehouden als de ruimte het toelaat. Ze kunnen echter semi-agressief zijn naar andere schildpadden, dus een groep heeft een zeer groot verblijf nodig (minstens 6 x 9 meter voor vier of meer). Ze zijn interactief met menselijke verzorgers en verkennen graag. Omdat ze een bedreigde soort zijn, worden ze beschermd door de wet in Canada en delen van de Verenigde Staten; verkrijg altijd in gevangenschap gefokte dieren van gerenommeerde fokkers en neem ze nooit uit het wild.51

Het verhaal waar het allemaal begon

Boskruipers worden al vele jaren als huisdier gehouden vanwege hun aantrekkelijke uiterlijk, terrestrische gewoonten en kalme aard rond mensen. Hun populariteit heeft echter bijgedragen aan populatiedalingen, en ze staan nu vermeld als Bedreigd in Canada en worden beschermd in verschillende Amerikaanse staten. Tegenwoordig mogen verantwoordelijke houders alleen in gevangenschap gefokte dieren van erkende fokkers aanschaffen. De soort is ook het middelpunt van veel beschermings- en onderzoeksinspanningen.15

Erkend door de officiële dingen

COSEWIC (Committee on the Status of Endangered Wildlife in Canada)

Genoteerd als Bedreigd in Canada.1