Wensleydale schaap

Uiterlijk hoe je er een herkent

langwolvacht

De Wensleydale heeft een lange, glanzende, gekrulde vacht die bij een schaap dat nog niet geschoren is tot op de grond kan reiken. De vezellengte is meestal 20 tot 25 cm, maar bij raszuivere ongeschoren schapen kan deze tot 40 cm zijn. Het vliesgewicht varieert van 4,5 tot 6 kg, waarbij ongeschoren schapen soms tot 9 kg opleveren. De wol wordt door handspinners gewaardeerd om zijn fijne glans en het ontbreken van kemp.45

Persoonlijkheid hoe ze zijn

Wensleydales zijn over het algemeen rustig en volgzaam, maar zoals alle schapen kunnen ze eigenwijs zijn. Het is een groot, langzaam rijpend ras en ze kunnen soms wat koppig zijn. Met zachte omgang worden ze vertrouwend en makkelijk te hanteren.3

Dagelijkse activiteit hoe druk een dag eruitziet

Ze hebben veel ruimte nodig om te grazen op goede kwaliteit grasland. Ze zijn taai en doen het goed op Dales-weiden, maar hebben regelmatig toezicht nodig, vooral in weilanden met braamstruiken of gaspeldoorn, omdat hun lange wol gemakkelijk kan blijven haken.34

Verzorging en onderhoud de praktische dingen

Scheren is eenmaal per jaar noodzakelijk. De wol rond de ogen (de 'topping') moet regelmatig worden bijgeknipt zodat het schaap goed kan zien. De achterkant moet schoon worden gehouden om vliegenmaden te voorkomen; dit kan inhouden dat vuile wol wordt gewassen of bijgeknipt (daggen). Tijdens het lammeren moet de wol van de uier van de ooi worden bijgeknipt om de lammeren te helpen de speen te vinden. Regelmatig bekken is ook nodig.3

Home waar ze het gelukkigst zijn

Ze hebben stevige omheining nodig om ze veilig te houden en te voorkomen dat hun vacht aan heggen of braamstruiken blijft haken. Beschutting tegen extreem weer is aan te raden, hoewel ze taai zijn. Goede afwatering is belangrijk om hun poten gezond te houden. Ze zijn niet geschikt voor kleine tuinen; ze hebben een weiland of grote weide nodig.3

Voedingsbasis wat er in de kom gaat

Goede kwaliteit gras en hooi vormen de basis van hun dieet. Ze hebben mogelijk bijvoeding nodig, vooral voor groeiende dieren, drachtige of zogende ooien en dieren die voor wolproductie worden gehouden. Krachtvoer of voedergewassen kunnen extra eiwitten en energie leveren. Vers water moet altijd beschikbaar zijn.3

Gezelschap wie ze graag in de buurt hebben

Schapen zijn zeer sociale dieren en mogen nooit alleen worden gehouden. Wensleydales gedijen in een kudde met ten minste één metgezel. Het is een zeldzaam ras en kan worden gehouden als onderdeel van een conservatiekudde. Er zijn geen wettelijke beperkingen voor het houden ervan in het VK, maar ze hebben een bedrijfsnummer en registratie bij de relevante autoriteit nodig als ze commercieel worden gehouden.34

Het verhaal waar het allemaal begon

Het Wensleydale ras gaat terug op een enkele ram genaamd Bluecap, gefokt in 1839 door William Outhwaite in Wensleydale, North Yorkshire. Bluecap's vader was een Dishley Leicester ram en zijn moeder een Teeswater ooi. Het ras werd in de 19e eeuw ontwikkeld voor zowel wol als schapenvlees en werd beroemd als kruisingsram voor bergkuddes. Twee rasverenigingen werden opgericht in 1890, maar fuseerden in 1920. De aantallen namen af in de 20e eeuw toen de rol als kruisingsram verminderde, en vandaag de dag wordt het geclassificeerd als 'bedreigd' door de Rare Breeds Survival Trust.241

Erkend door de officiële dingen

Rare Breeds Survival Trust (RBST)

Gecategoriseerd als 'risico'4