Konura słoneczna

Wygląd jak go rozpoznać

Pierzaste; średnio-mała papuga z długim, spiczastym ogonem

Kompaktowa, długoogoniasta konura ubrana głównie w jaskrawą złocistożółtą barwę. Twarz i brzuch świecą na pomarańczowo, z czerwonawymi odcieniami wokół uszu, podczas gdy lotki i końcówki ogona są zielone przechodzące w niebieski. Dziób jest czarny, nogi szare, a nagą bladą obwódkę otacza każde ciemne oko. Samce i samice wyglądają prawie identycznie. Młode osobniki są w dużej mierze zielone, podobnie jak konura jandaya, i osiągają pełne, zachodzące słońcem ubarwienie w wieku około dwóch lat.1235

Osobowość jakie są

Konury słoneczne to towarzyskie, komiczne małe papugi, które rozkwitają w towarzystwie. Ręcznie karmione ptaki są zwykle przytulaśne i oddane, chętnie uczą się sztuczek i często lubią muzykę, czasami kiwając się lub śpiewając. Są to gatunki wokalne, często używające przenikliwego nawoływania kontaktowego, zwłaszcza gdy czują się samotne. Większość uczy się tylko kilku słów, więc pasują do właścicieli, którzy lubią żywego, gadatliwego towarzysza, a nie cichego.51

Codzienna aktywność jak wygląda zajęty dzień

Wysokie. Dzikie stada pokonują wiele kilometrów dziennie w szybkim, bezpośrednim locie. W domu konura słoneczna potrzebuje codziennego czasu poza klatką na latanie lub wspinaczkę, a także mnóstwa zabawek, zabawek wyszukujących i bezpiecznych przedmiotów do niszczenia.135

Pielęgnacja i opieka części praktyczne

Zapewnij stały dopływ bezpiecznych zabawek do gryzienia, ponieważ konury mają ruchliwe dzioby. Oferuj regularne możliwości kąpieli lub spryskiwania, a paznokcie powinny być sprawdzane podczas rutynowych wizyt u weterynarza ptaków. Spodziewaj się pewnego hałasu każdego dnia i zaplanuj długoterminowe zobowiązanie na 15 lat lub więcej.5

Dom gdzie są najszczęśliwsze

Przestronna, solidna klatka dla papug z kilkoma naturalnymi drewnianymi żerdziami o różnej grubości, zmienianymi zabawkami i przedmiotami do wyszukiwania, umieszczona w ruchliwym pokoju rodzinnym. Ptaki w wolierze potrzebują lotu o długości co najmniej 2-3 m. Codzienna nadzorowana zabawa poza klatką jest ważna.256

Podstawy żywienia co idzie do miski

Na wolności jedzą owoce, jagody, kwiaty, pąki, orzechy, nasiona, strąki roślin strączkowych i niektóre owady. Ptaki domowe dobrze radzą sobie na zbilansowanej diecie na bazie peletów lub innej komercyjnej karmy dla papug, uzupełnianej codziennie szeroką gamą świeżych warzyw i owoców.1235

Towarzystwo kogo lubią wokół siebie

Bardzo towarzyskie. Na wolności podróżują w stadach liczących około 3-30 ptaków i tworzą monogamiczne pary. Zwierzę domowe potrzebuje dużo codziennych interakcji i nie lubi być pozostawione samo na długo; mogą dzielić przestrzeń platonicznie z innymi konurami Aratinga, ale krzyżowanie gatunków nie jest zalecane.135

Historia gdzie to wszystko się zaczęło

Linneusz opisał konurę słoneczną w 1758 roku pod nazwą Psittacus solstitialis, co jest łacińskim ukłonem w stronę letniego słońca, pasującym do jej złotych piór. Później została umieszczona w rodzaju Aratinga, gdzie znajduje się w centrum małej grupy blisko spokrewnionych żółto-pomarańczowych papug: konury jandaya, złotogłowa i siarkopierśna były kiedyś uważane za jej podgatunki, a forma siarkopierśna zyskała powszechne uznanie jako odrębny gatunek dopiero w 2005 roku. Jej jaskrawe kolory i żywy charakter uczyniły ją ulubieńcem w międzynarodowym handlu zwierzętami domowymi, a duże liczby były eksportowane z Gujany; ponad 20 000 trafiło tylko do Singapuru w latach 2005-2006. Zakazy importu dzikich ptaków przez Stany Zjednoczone (1992), Australię (1995) i Unię Europejską (2005) przesunęły podaż zwierząt domowych w kierunku hodowli w niewoli, a dziś znacznie więcej konur słonecznych żyje w domach i wolierach niż na wolności. Gatunek został podniesiony do kategorii zagrożonych, a niewielka populacja w Gujanie wykazuje oznaki odbudowy.12

Uznana przez części oficjalne

IUCN Red List

Zagrożony, podniesiony do wyższej kategorii po bardzo szybkim spadku liczebności w ciągu trzech dekad.2

CITES

Wymieniony na Załączniku II.2

Taxonomy

Nazwany Psittacus solstitialis przez Linneusza w 1758 roku w 10. wydaniu Systema Naturae, później przeniesiony do Aratinga. Monotypowy, ale stoi na czele kompleksu Aratinga solstitialis wraz z konurami jandaya, złotogłowym i siarkowym, które kiedyś były traktowane jako jego podgatunki.1

Ile Mniej niż 2500 dzikich osobników (World Parrot Trust podaje 1000-2499 dojrzałych osobników, malejąco).12