Konura zielonolica

Wygląd jak go rozpoznać

Pierzasty; mała, smukła, długoogoniasta papuga

Jeden z najmniejszych konur, z długim, spiczastym ogonem i smukłym ciałem. Dzikie ptaki są przeważnie zielone na grzbiecie i skrzydłach, z brązowawą czapeczką biegnącą od czoła do karku, jasnozielonymi policzkami i bladym pierścieniem nagiej skóry wokół każdego oka. Pierś jest szarawa z łuskowatym, prążkowanym wyglądem, brzuch ma bordową do czerwonawej plamę, a ogon jest czerwonobrązowy z wierzchu. Szczegóły różnią się nieco między sześcioma podgatunkami. Młode ptaki nie mają większości czerwieni na brzuchu.124

Osobowość jakie są

Konury zielonolice są żywe, ciekawskie i pełne psot, często wiszą do góry nogami, wspinają się po prętach klatki i wymyślają zabawy. Zwykle silnie przywiązują się do swoich ludzi i potrzebują dużo czasu spędzanego z nimi. Nie są szczególnie znane z gryzienia, a ich mały rozmiar ułatwia ich obsługę niż większych papug, choć dzieci zawsze powinny być pod nadzorem. Ich głos jest wyraźnie łagodniejszy niż u większości większych konur. Niektóre ptaki uczą się kilku słów, ale są cenione bardziej za swoją osobowość i łatwość uczenia się sztuczek niż za mówienie.41

Codzienna aktywność jak wygląda zajęty dzień

Bardzo aktywny i potrzebuje każdego dnia sporo czasu pod nadzorem poza klatką oraz regularnej zmiany zabawek do wspinaczki, gryzienia i zabawy. Krótkie sesje treningowe z sztuczkami odpowiadają jego bystremu umysłowi.41

Pielęgnacja i opieka części praktyczne

Zapewnij dużo bezpiecznych zabawek do gryzienia, ponieważ są to zapaleni gryzacze, i regularnie wymieniaj zabawki, aby utrzymać zainteresowanie. Oferuj regularne kąpiele, utrzymuj grzędy o różnej grubości i czyść codziennie miski na jedzenie i wodę, zwłaszcza że świeże owoce i warzywa stanowią dużą część diety.42

Dom gdzie są najszczęśliwsze

Przestronna klatka z miejscem do biegania po grzędach, wspinania się i zabawy, wyposażona w kilka grzęd, zabawek i stacji do karmienia. Umieść ją w ruchliwym pokoju rodzinnym, ponieważ jest to ptak, który chce uczestniczyć w tym, co się dzieje.4

Podstawy żywienia co idzie do miski

Dzikie ptaki żerują głównie w koronach drzew, jedząc owoce, nasiona, orzechy, jagody i kwiaty, w tym figi, mango i papaję. W domu wysokiej jakości granulat lub gotowa karma stanowi dobrą bazę, z dużą ilością świeżych warzyw i zieleni, owoców (około jednej trzeciej diety według jednego poradnika), odrobiną nasion i gotowaną fasolą. Codziennie świeża woda.234

Towarzystwo kogo lubią wokół siebie

Bardzo towarzyski; na wolności ptaki te podróżują w stadach liczących około 10-20 osobników poza sezonem lęgowym i tworzą trwałe pary. Zwierzę domowe potrzebuje dużo codziennej uwagi i czasu z ludźmi, a ptaki trzymane w parach nadal pozostają oswojone przy regularnym kontakcie.234

Historia gdzie to wszystko się zaczęło

Konura zielonolica została formalnie opisana naukowo w 1854 roku przez Massenę i Souance i należy do rodzaju Pyrrhura, rodzaju małych, długoogoniastych południowoamerykańskich papug. Na obszarze swojego występowania w Boliwii, Brazylii, Paragwaju i Argentynie ornitolodzy uznają obecnie sześć podgatunków, które nieznacznie różnią się kolorem i zajmują odrębne regiony od boliwijskich Andów po lasy północnej Argentyny. Nazwa jednego podgatunku została zmieniona z sordida na hypoxantha po zastosowaniu zasad pierwszeństwa nazewnictwa. W hodowli gatunek stał się popularną papugą towarzyszącą dzięki swojemu małemu rozmiarowi, łagodnemu głosowi i zabawnej naturze, a hodowcy opracowali kilka form kolorystycznych, w tym cynamonową, żółtoboczną, połączoną formę ananasową i turkusową.14

Uznana przez części oficjalne

IUCN Red List

Najmniejszej troski. Opisywana jako pospolita na większości swojego zasięgu, z populacją, która prawdopodobnie powoli maleje.2

Taxonomy

Formalnie opisana przez Massenę i Souance w 1854 roku. Rozpoznaje się sześć podgatunków: flavoptera, molinae, phoenicura, hypoxantha (dawniej zwana sordida), restricta i australis.1