Żyworódka Endlera

Wygląd jak go rozpoznać

Mała łuskowata żyworodna (poeciliida) z silną różnicą między płciami

Bardzo mała, smukła ryba żyworodna. Samce to małe klejnoty, nakrapiane metalicznymi zieleniami, pomarańczami i neonowymi odcieniami, często z wyrazistymi czarnymi plamami i pasami, które ciemnieją podczas zalotów. Samice są wyraźnie większe i bardziej zaokrąglone, o jednolitym srebrzysto-płowym ciele. Podobnie jak u kuzynów gupików, samce mają zmodyfikowaną płetwę odbytową używaną do wewnętrznego zapłodnienia.1235

Osobowość jakie są

Żywe, ciekawskie i przeważnie spokojne. Samce spędzają większość dnia popisując się przed samicami, dlatego warto trzymać więcej samic niż samców. Samice bywają trochę dominujące wobec siebie, a grupa ustala własną hierarchię. Ze względu na mały rozmiar najlepiej czują się w spokojnych akwariach z innymi małymi, łagodnymi rybkami.243

Codzienna aktywność jak wygląda zajęty dzień

Aktywny pływak, który cały dzień patroluje górną i środkową część wody. Zapewnij otwartą przestrzeń do pływania oraz trochę roślin, aby samice mogły odpocząć od zalotów samców.43

Pielęgnacja i opieka części praktyczne

Niewymagająca. Utrzymuj wodę w czystości poprzez regularne częściowe podmiany i karm małymi porcjami zróżnicowanego pokarmu. Ponieważ łatwo się rozmnażają, zaplanuj miejsce na dodatkowe ryby – albo większy zbiornik, albo grupy jednopłciowe.32

Dom gdzie są najszczęśliwsze

Mała kolonia może żyć w akwarium o wymiarach około 45 x 30 x 30 cm (około 40 litrów); poradniki hobbystyczne sugerują 20–75 litrów jako punkt wyjścia, a więcej miejsca w miarę wzrostu kolonii. Temperatura około 18–30°C (24–30°C to klasyczny ciepły zakres, choć wielu trzyma je bez ogrzewania w temperaturze pokojowej). pH około 6,5–8,5, z umiarkowanie twardą wodą (około 15–35 dGH) najlepszą na dłuższą metę. Doceniane są rośliny i pływające kryjówki.234

Podstawy żywienia co idzie do miski

Wszystkożerna. Na wolności zbiera drobne organizmy denne i szczątki organiczne. W akwarium przyjmuje drobne płatki, granulki i pokarm żelowy, a także przysmaki takie jak rozwielitki, solowiec i ochotka, oraz powinna dostawać trochę materii roślinnej, np. glony lub spirulinę.234

Towarzystwo kogo lubią wokół siebie

Najlepiej trzymać w grupie, najlepiej z dwiema lub trzema samicami na każdego samca. Dobrymi towarzyszami są inne małe, spokojne ryby, takie jak karłowate kiryski, małe tęczanki i łagodne bystrzyki. Trzymaj je z dala od zwykłych gupików, ponieważ oba gatunki łatwo się krzyżują, a czyste linie Endlera giną.23

Historia gdzie to wszystko się zaczęło

Ryba została po raz pierwszy zebrana w 1937 roku przez amerykańskiego kolekcjonera ryb Franklyna F. Bonda w północno-wschodniej Wenezueli, ale przez dziesięciolecia pozostawała niezauważona. W 1975 roku biolog John Endler, badający ewolucję gupików, znalazł ją ponownie w Laguna de Patos koło Cumaná. Ta laguna była kiedyś słonawym jeziorem odciętym od morza przez mierzeję i powoli stała się słodkowodna, z bardzo ciepłą, twardą, zieloną od glonów wodą. Ryby Endlera szybko rozprzestrzeniły się w akwarystyce pod jego nazwiskiem. Naukowcy przez lata debatowali, czy to tylko odmiana gupika, aż Poeser, Kempkes i Isbrücker opisali ją jako gatunek Poecilia wingei w 2005 roku, nazywając go na cześć duńskiego genetyka Øjvinda Winge. Późniejsze badania DNA potwierdziły, że to odrębny gatunek. Oryginalna populacja z laguny jest obecnie uznawana za wymarłą, a ryba żyje głównie dzięki oddanym hodowcom hobbystycznym, którzy utrzymują czyste linie dzikiego typu. Jest wymieniona jako zagrożona przez IUCN.215

Uznana przez części oficjalne

IUCN Red List

Oceniony jako zagrożony (EN), marzec 20211

Scientific description

Formalnie opisany jako Poecilia (Acanthophacelus) wingei przez Poesera, Kempkesa i Isbrückera w 2005 (Contributions to Zoology); badania molekularne potwierdzają go jako ważny gatunek odrębny od gupika2