Mrówka cieśla (kolonia)

Wygląd jak go rozpoznać

Pancerz zewnętrzny

Mrówki cieśle mają twardy, segmentowany egzoszkielet z przewężoną talią, silnymi żuwaczkami i zagiętymi czułkami. Ich ciała są zazwyczaj czarne, czerwonobrązowe lub mieszane, a wielkość waha się od małych robotnic do znacznie większych żołnierzy i królowych.13

Osobowość jakie są

Mrówki cieśle są bardzo społeczne i współpracują w kolonii, komunikując się feromonami. Są nocnymi zbieraczkami i potrafią być obronne – gryzą i rozpylają kwas mrówkowy, gdy są zagrożone. W niewoli kolonia jest na ogół spokojna, zwłaszcza królowa, ale robotnice będą energicznie bronić gniazda.254

Codzienna aktywność jak wygląda zajęty dzień

Niskie, są głównie nocne i spędzają czas w gnieździe lub żerując w połączonej arenie. Nie wymagają ćwiczeń poza zapewnieniem obszaru do żerowania.2

Pielęgnacja i opieka części praktyczne

Mrówki czyszczą się nawzajem społecznie, usuwając zanieczyszczenia i patogeny. Głównym zadaniem opiekuna jest utrzymanie czystego, wilgotnego formikarium oraz dostarczanie świeżej wody i pożywienia.2

Dom gdzie są najszczęśliwsze

Formikarium (mrówcze farma) z tunelami i oddzielnym obszarem żerowania. Temperatura 21-32°C, wilgotność odpowiednia dla gatunku. Potrzebują ciemnego, spokojnego miejsca. Niektóre europejskie gatunki wymagają zimowej diapauzy (okresu spoczynku). Nie są jadowite, ale gryzą; w większości krajów trzymanie ich jest legalne, ale sprawdź lokalne przepisy, ponieważ niektóre gatunki mogą być chronione.24

Podstawy żywienia co idzie do miski

Wszystkożerne, potrzebują zarówno białka (martwe owady, takie jak mączniki, świerszcze), jak i węglowodanów (woda z cukrem, miód, owoce). Na wolności jedzą także spadź z mszyc.62

Towarzystwo kogo lubią wokół siebie

Są eusocjalne i muszą żyć w kolonii z królową i robotnicami. Pojedyncza mrówka nie może przetrwać sama. Komunikują się feromonami i współpracują przy opiece nad potomstwem, żerowaniu i obronie gniazda.23

Historia gdzie to wszystko się zaczęło

Mrówki cieśle od dawna są postrzegane jako szkodniki, ponieważ drążą tunele w wilgotnym drewnie w domach. Jednak w ostatnich dekadach hobbyści zajmujący się hodowlą mrówek (formikarium) zaczęli je trzymać jako zwierzęta domowe, przyciągnięci ich dużym rozmiarem, długą żywotnością i złożonym zachowaniem społecznym. Nie są udomowione; kolonie w niewoli są zwykle zakładane z nowo zapłodnionej królowej złapanej po locie godowym.25