Karłowaty skorpion leśny

Wygląd jak go rozpoznać

pancerz

Mały skorpion o jednolicie rudawym do żółtawobrązowego ciele, żółtym telsonie (żądle) i żółtawobrązowych szczękoczułkach. Karapaks pozbawiony jest grzbietów, ale ma prostą środkową bruzdę i jest pokryty drobnymi dołkami. Nogogłaszczki (szczypce) są ziarniste, a metasoma (ogon) jest rzadko owłosiona i drobno dołkowana. Samce mają wyraźnie zakrzywione palce szczypiec.1

Osobowość jakie są

Niezwykle łagodny i nieobronny. Gdy jest niepokojony, woli uciekać bokiem lub udawać martwego, składając nogi i szczypce. Rzadko szczypie lub żądli, co czyni go jednym z najłagodniejszych skorpionów do hodowli.3

Codzienna aktywność jak wygląda zajęty dzień

Niska aktywność. Są drapieżnikami zasadzkowymi, które większość czasu spędzają ukryte w szczelinach lub pod korą. Nie wymagają specjalnych ćwiczeń.3

Pielęgnacja i opieka części praktyczne

Minimalna. Okresowo linieją i nie wymagają pielęgnacji. Utrzymuj czystość w terrarium, używając skoczogonków lub małych równonogów jako ekipy sprzątającej.5

Dom gdzie są najszczęśliwsze

Małe terrarium (10x10x10 cm do 20x20x20 cm) z cienką warstwą wilgotnego podłoża, takiego jak włókno kokosowe lub gleba leśna. Zapewnij kawałki kory ułożone poziomo lub pionowo do ukrycia. Temperatura 27-32°C, wilgotność 75-85%. Lekkie zraszanie co dwie noce wystarczy do nawilżenia. Nie potrzeba miseczki z wodą.36

Podstawy żywienia co idzie do miski

Małe żywe lub wcześniej zabite ofiary, takie jak małe świerszcze, nimfy karaczanów, małe karaluchy lub małe pająki. Dorosłe karmione raz w tygodniu, młodsze dwa razy w tygodniu. Będą też zjadać martwe ofiary.36

Towarzystwo kogo lubią wokół siebie

Można trzymać grupowo, ponieważ w naturze żyją razem. Jednak kanibalizm może wystąpić, gdy brakuje pożywienia, szczególnie wśród młodszych stadiów. Najlepiej oddzielić młode po drugim linieniu, aby uniknąć strat. Ciężarne samice stają się drażliwe i należy je izolować.36

Historia gdzie to wszystko się zaczęło

Karłowaty skorpion leśny jest znany nauce od 1775 roku, kiedy został po raz pierwszy opisany przez Fabriciusa. Jest znany z partenogenezy, co oznacza, że samice mogą produkować potomstwo bez samców, więc większość dzikich populacji to klony samic. W handlu zoologicznym jest czasami dostępny jako okazy dziko żyjące, ale ponieważ łatwo się rozmnaża, zachęca się do hodowli w niewoli, aby zmniejszyć zbiór z natury. Uważany jest za dobrego skorpiona dla początkujących ze względu na mały rozmiar, łagodne usposobienie i prostą opiekę.23