Meksykańska pomarańczowa piękność tarantula

Wygląd jak go rozpoznać

Egzoszkielet z gęstymi szczecinkami i parzącymi setae

Karapaks ma ciemny, prawie czarny centralny dysk otoczony szerokim pierścieniem pomarańczowych do złotych włosków, co daje efekt aureoli z przodu pająka. Odwłok jest kruczoczarny, a nogi są czarne na stopach i dolnych segmentach, przechodząc w pomarańczowo-czerwony od goleni w kierunku ciała. Efektem jest czarny pająk z pomarańczowymi udami i pomarańczowym kołnierzem.1

Osobowość jakie są

Łagodna i woli się wycofać niż konfrontować. Gdy jest osaczona, może strzelać parzącymi włoskami lub ugryźć, ale ugryzienie jest mniej więcej równoważne użądleniu pszczoły. Jest dobrym pierwszym ptasznikiem dla hodowcy, który akceptuje brak dotykania i żywą ofiarę.21

Codzienna aktywność jak wygląda zajęty dzień

Nocna; aktywność powierzchniowa koncentruje się podczas i tuż po letnich deszczach. W niewoli spędza dzień pod ziemią i wychodzi do otworu nory po zmroku.1

Pielęgnacja i opieka części praktyczne

Minimalna pielęgnacja; pająk utrzymuje się sam. Utrzymuj terrarium w czystości, usuwając niezjedzone ofiary po 3-12 godzinach, aby zapobiec pleśni, roztoczom i szkodnikom.3

Dom gdzie są najszczęśliwsze

Terrarium naziemne, które jest szersze niż wyższe, aby zapobiec upadkom. Zapewnij 10-15 cm sprasowanego, przeważnie suchego podłoża do kopania. Temperatura 70-85°F (21-29°C), wilgotność niska do średniej (65-80%). Dobra wentylacja jest niezbędna. Dla większych osobników należy zapewnić płytkie naczynie z wodą. Gatunek ten znajduje się na liście CITES Appendix II, więc handel międzynarodowy wymaga pozwoleń.2351

Podstawy żywienia co idzie do miski

Karaczany, świerszcze, szarańcza, chrząszcze i mączniki; od czasu do czasu małe jaszczurki. Dorosłe jedzą co 6-14 dni, młode co 5-10 dni. Nie karm dziko złowioną ofiarą, ponieważ może zawierać pasożyty lub pestycydy.13

Towarzystwo kogo lubią wokół siebie

Samotnicza i ściśle nocna. Musi być trzymana sama, ponieważ kanibalizuje inne ptaszniki. Nie jest agresywna i nie stanowi zagrożenia, ale znajduje się na liście CITES Appendix II, więc handel międzynarodowy wymaga pozwoleń.1

Historia gdzie to wszystko się zaczęło

Brachypelma baumgarteni został opisany przez Smitha w 1993 roku. Kiedyś uważano go za hybrydę hodowlaną Brachypelma smithi i Brachypelma boehmei, ale obecnie jest uznawany za prawdziwy gatunek. Jest endemiczny dla bardzo małego obszaru na wybrzeżu Pacyfiku w Michoacán w Meksyku i stał się popularny w egzotycznym handlu zwierzętami ze względu na swoje uderzające ubarwienie i spokojny temperament. Jego ograniczony zasięg i utrata siedlisk czynią go obiektem troski ochronnej.61

Uznana przez części oficjalne

CITES

Wymieniony w Załączniku II, co oznacza, że handel międzynarodowy wymaga zezwoleń i udokumentowanego legalnego pochodzenia.1