Sulawesi-zwarte schorpioen

Uiterlijk hoe je er een herkent

Exoskelet

Een stevige, gedrongen schorpioen met een roodachtig-gele tot geelachtig-bruine lichaam bedekt met diffuse bruine vlekken, wat een gespikkeld of gemarmerd uiterlijk geeft. Het rugschild is roodachtig-bruin met twee donkere vlekken, de poten en staart vertonen bonte vlekken, en de scharen zijn roodachtig-bruin met zeer donkere vingers. Het lichaam is gebouwd om te graven, met stevige pedipalpen en een korte, gladde staartpunt.12

Persoonlijkheid hoe ze zijn

Extreem zachtaardig en steekt zelden. Deze schorpioen is verlegen en teruggetrokken, en trekt zich liever terug of verstopt zich dan dat hij bedreigingen confronteert. Zijn gif is van weinig of geen medisch belang, waardoor het een veilige soort is voor houders.12

Dagelijkse activiteit hoe druk een dag eruitziet

Nachtactief en meestal sedentair. Hij brengt de dag door verborgen onder bladafval, schors of in ondiepe holen, en komt 's nachts tevoorschijn om te jagen. Hij kan niet tegen verticale oppervlakken klimmen, dus een terrarium op grondniveau met veel schuilplaatsen is ideaal.12

Verzorging en onderhoud de praktische dingen

Zeer onderhoudsarm. De belangrijkste taken zijn het handhaven van de luchtvochtigheid (75-85%) door 2-3 keer per week te vernevelen, het substraat vochtig maar niet doorweekt te houden, en niet opgegeten prooi na 24 uur te verwijderen. Overmatig hanteren moet worden vermeden omdat de schorpioen kwetsbaar is en een poot kan laten vallen (autotomie).2

Home waar ze het gelukkigst zijn

Een veilig terrarium van 10-20 gallon met een strak deksel. Gebruik een laag van 2-3 inch vochtige kokosvezel of een vergelijkbaar substraat om te graven. Zorg voor meerdere schuilplaatsen (kurkschors, bladafval) en een ondiepe waterbak. De temperatuur moet 24-28°C zijn met een lichte nachtdaling; luchtvochtigheid 75-85%. Goede ventilatie is nodig, maar vermijd tocht.2

Voedingsbasis wat er in de kom gaat

Insectivoor. Voer kleine levende insecten zoals krekels, kakkerlakken of termieten. Jongeren hebben ongeveer één keer per week prooi nodig; volwassenen elke 1-2 weken. De prooi moet niet groter zijn dan een derde van de lichaamslengte van de schorpioen.2

Gezelschap wie ze graag in de buurt hebben

Strikt solitair. Deze schorpioenen zijn niet sociaal en moeten alleen worden gehuisvest, behalve voor korte paringsontmoetingen. Ze vertonen geen agressie naar houders, maar tolereren geen andere schorpioenen in dezelfde behuizing.2

Het verhaal waar het allemaal begon

Voor het eerst beschreven in 1894 door de Britse zoöloog Reginald Innes Pocock op basis van exemplaren uit Luwu op Sulawesi. Het wordt al vele jaren in gevangenschap gehouden, vooral door Aziatische en Europese hobbyisten, die de kleine omvang, het gemakkelijke onderhoud en het kalme karakter waarderen. Het wordt soms de Aziatische bos schorpioen genoemd vanwege zijn gewoonte om zich te verbergen in lage vegetatie en bladafval.15