Aleksandretta obrożna

Wygląd jak go rozpoznać

Pierzasty; smukła, średniej wielkości papuga z bardzo długim, zwężającym się ogonem

Smukła, przeważnie trawiastozielona papuga z mocnym, zakrzywionym czerwonym dziobem i długim, spiczastym ogonem z niebieskim odcieniem, który może stanowić ponad połowę całkowitej długości ptaka. Dorosłe samce mają wąski czarny pasek pod brodą, który łączy się z różowo-czarną obrożą wokół szyi – pierścieniem, od którego ptak wziął swoją nazwę. Samice i młode ptaki nie mają obroży lub tylko bladą, ledwo widoczną. U podgatunku indyjskiego górna część dzioba jest jaskrawoczerwona, czasem ciemniejsza na końcu, a dolna część jest czarna.143

Osobowość jakie są

Aleksandretty obrożne to pewne siebie, mądre i gadatliwe ptaki, które wiedzą, czego chcą, i nie boją się tego powiedzieć. Pozostają oswojone i czułe, gdy regularnie spędzają czas ze swoimi ludźmi każdego dnia, i są najszczęśliwsze w domu, który traktuje je jako część rodzinnej rutyny. Zarówno samce, jak i samice mogą nauczyć się mówić, a ich słowa często są wyjątkowo wyraźne. Są też naturalnie głośne – przez cały dzień słychać ich żywe paplanie i ostre okrzyki – dlatego pasują do właścicieli, którzy lubią energicznego, wokalnego towarzysza.31

Codzienna aktywność jak wygląda zajęty dzień

Wysokie. Zaplanuj codziennie dużo nadzorowanego czasu poza klatką, mnóstwo zabawek do wspinania się, gryzienia i rozwiązywania, a także regularne sesje zabaw i treningów, aby zająć jej zapracowany umysł.3

Pielęgnacja i opieka części praktyczne

Zapewnij płytką kąpiel lub lekkie spryskiwanie, aby mogła utrzymać pióra w dobrym stanie, i daj gryzaki oraz żerdzie o różnych fakturach, aby pomóc w ścieraniu dzioba i pazurów. Długi ogon potrzebuje miejsca, aby nie ocierał się o pręty klatki. Jeśli uczysz mówić, zacznij od słów przed gwizdami, ponieważ niektóre ptaki po nauczeniu się gwizdania na nich poprzestają.3

Dom gdzie są najszczęśliwsze

Przestronna klatka, większa niż sugerowałaby wielkość ciała, aby długi ogon mógł swobodnie się poruszać, a ptak mógł wspinać się i trzepotać skrzydłami. Dodaj kilka żerdzi, zmieniaj zabawki i zapewnij bezpieczne miejsce na codzienne ćwiczenia poza klatką.3

Podstawy żywienia co idzie do miski

Na wolności żywi się głównie nasionami i ziarnami (około cztery piąte diety) oraz pąkami, owocami, jagodami, orzechami, nektarem i sporadycznie owadami. W domu zbilansowana baza pelletów, uzupełniona świeżymi warzywami, owocami i odpowiednimi zdrowymi produktami ze stołu, pokrywa jej potrzeby.413

Towarzystwo kogo lubią wokół siebie

Bardzo towarzyski gatunek, który na wolności nocuje w dużych grupach. Jako zwierzę domowe potrzebuje codziennej interakcji i uwagi ze strony swoich ludzi, aby pozostać oswojonym i zadowolonym.23

Historia gdzie to wszystko się zaczęło

Aleksandretta obrożna to jedna z papug o najdłuższej historii obok ludzi. Starożytni Grecy hodowali podgatunek indyjski, a mówi się, że aleksandretty obrożne dotarły do Grecji około 327 roku p.n.e. po kampanii Aleksandra Wielkiego w Indiach, razem z większym krewnym – aleksandrettą większą. Rzymianie później hodowali podgatunek afrykański. Gatunek został formalnie opisany przez Scopoliego w 1769 roku i nazwany na cześć niemieckiego przyrodnika Wilhelma Heinricha Kramera. We współczesnej hodowli ptaków hodowcy wyhodowali szeroką gamę mutacji kolorystycznych, od niebieskiej i turkusowej po żółtą, białą, szarą i fioletową, co uczyniło aleksandrettę obrożną indyjską jedną z najlepiej znanych średniej wielkości papug domowych. Ptaki wypuszczone lub uciekłe z niewoli założyły również dobrze prosperujące wolno żyjące populacje w wielu miastach Europy i nie tylko.153

Uznana przez części oficjalne

IUCN Red List

Gatunek aleksandretty obrożnej jest wymieniony jako najmniejszej troski, z trendem populacji opisywanym jako rosnący.2

Taxonomy

Gatunek został opisany przez Giovanniego Antonio Scopoli w 1769 roku. Rozpoznaje się cztery podgatunki: krameri (afrykański), parvirostris (abisyński), borealis (północny) i manillensis (indyjski). Ostatnie prace genetyczne skłoniły niektóre organizacje do przeniesienia go do rodzaju Alexandrinus i do dyskusji nad podziałem form afrykańskich i azjatyckich, ale nie jest to rozstrzygnięte.1