Brazylijska klejnotowa ptasznik

Wygląd jak go rozpoznać

włoski i pancerz zewnętrzny

Ten mały ptasznik ma zielonkawy głowotułów oraz czarny odwłok z dwoma rzędami po sześć plam: tylna para jest czerwonawa, a pozostałe żółtawe. Całe ciało mieni się iryzującymi odcieniami zieleni, błękitu, czerwieni i złota, co czyni go jednym z najbardziej kolorowych ptaszników na świecie.12

Osobowość jakie są

Ten ptasznik jest łagodny i skryty. Rzadko strzela włoskami parzącymi i praktycznie nigdy nie gryzie, woląc ukrywać się w swojej kryjówce z zapadnią. Nie jest pająkiem do brania na ręce, ale jest spokojny i łatwy w utrzymaniu w terrarium.43

Codzienna aktywność jak wygląda zajęty dzień

Niska aktywność. Większość czasu spędza schowany w zapadni, czekając na ofiarę. Nie potrzebuje dużego terrarium, ale wysokość jest ważniejsza niż szerokość, ponieważ jest nadrzewny.3

Pielęgnacja i opieka części praktyczne

Minimalna pielęgnacja. Terrarium musi być szczelne, z wszystkimi szczelinami mniejszymi niż karapaks pająka. Usuwać odchody i niezjedzone ofiary. Zapewnić pojemnik z wodą i utrzymywać wilgotność.2

Dom gdzie są najszczęśliwsze

Nadrzewne terrarium o wymiarach około 15 x 15 x 25 cm dla dorosłego osobnika, z zakrzywionym kawałkiem kory oferującym wąską szczelinę na zapadnię. Temperatura w dzień 21-26°C, nocą 19-22°C. Wilgotność 75-85% z lekkim nawilżeniem podłoża i silną wentylacją krzyżową. Trzymać pająka samotnie. Uwaga: gatunek ten jest chroniony w Brazylii i może wymagać pozwoleń na import lub posiadanie w niektórych krajach.231

Podstawy żywienia co idzie do miski

Owadożerny. Młode jedzą bezskrzydłe muszki owocowe; osobniki młodociane przyjmują małe świerszcze i nimfy karaczanów; dorosłe jedzą małe świerszcze lub karaczany dubia co 7-14 dni. Ofiary powinny być karmione odżywczymi pokarmami.13

Towarzystwo kogo lubią wokół siebie

Samotnik. Musi być trzymany samotnie, aby uniknąć kanibalizmu. Jest to skryty pająk, który nie potrzebuje towarzystwa. Uwaga: gatunek ten jest chroniony w Brazylii i może wymagać pozwoleń na import lub posiadanie w niektórych krajach.21

Historia gdzie to wszystko się zaczęło

Po raz pierwszy opisany przez Carla Ludwiga Kocha w 1841 roku jako Mygale seladonia na podstawie okazów z Brazylii. Z biegiem lat był przenoszony między kilkoma rodzajami, w tym Avicularia i Iridopelma, aż Rogèrio Bertani przywrócił go do Typhochlaena w 2012 roku. Stał się popularny w egzotycznym handlu ze względu na swoje żywe kolory i unikalne zachowanie z zapadnią, chociaż jego ograniczony zasięg i status chroniony w Brazylii budzą obawy o ochronę.15