Suffolk Koyunu

Görünüm bir tane nasıl fark edilir

yün

Suffolk koyununun beyaz, orta yünlü bir postu vardır; bu post orta kısa ve yoğundur, lif çapı yaklaşık 24 ila 33 mikron arasındadır. Yüzü ve bacakları çıplak ve siyahtır ve koyun doğal olarak boynuzsuzdur. Gövdesi büyük, uzun ve tıknaz olup omuzları düzdür.135

Kişilik nasıl oldukları

Suffolk koyunları uyanık ve çabuk öğrenir, ancak size alıştıklarında kolayca sakinleşirler. Koyunlar genellikle koçlardan daha yönetilebilirdir. Küçük hobi sürülerinde bireysel kişilikleri ortaya çıkar ve bir kova yemle yönlendirilebilirler. Saldırgan değildirler ve büyük bir cins için sessiz kabul edilirler.3

Günlük aktivite bir günün ne kadar yoğun göründüğü

Suffolk koyunlarının otlamak ve dolaşmak için bolca alana ihtiyacı vardır. Ek yemleme olmadan hektar başına 5 ila 7 koyunluk (dönüm başına 2 ila 3) bir hobi sürüsü önerilir. Kısa otu tercih ederler ve bir ağılı veya meraları mutlulukla keşfederler. Günlük elle besleme onları evcilleştirmek için kullanılabilir, ancak yine de egzersiz yapacak alana ihtiyaçları vardır.3

Tımar ve bakım elle yapılan işler

Yılda bir kez kırkım gerekir, bu da sadece birkaç koyununuz varsa maliyetli olabilir. Yılda iki kez iç parazit ilacı önerilir ve kuzuların sinek çarpmasını önlemek için kuyrukları kesilmelidir. Tırnakların ara sıra kesilmesi gerekebilir. Temiz yüz ve bacaklar sinek sorunlarını azaltmaya yardımcı olur ve bu cins, diğer bazı cinslere göre iç parazitlere daha az eğilimlidir.3

Ana Sayfa en mutlu oldukları yer

Suffolk koyunları dayanıklıdır ve besin ihtiyaçları karşılandığı sürece mera, saman ve hatta seyrek çalılık arazilerde yaşayabilir. Basit bir tarla barınağı veya ahır gibi aşırı hava koşullarından korunacak bir yere ihtiyaç duyarlar. Çitler, onları içeride tutmak ve yırtıcıları dışarıda tutmak için güvenli olmalıdır. Çoğu ülkede beslemek yasa dışı değildir, ancak yerel imar ve hayvancılık yönetmelikleri her zaman kontrol edilmelidir.34

Temel besinler kaseye ne konur

Otçul olan Suffolk koyunları ot, saman, yaprak ve çalı yer. İyi bir mera idealdir, ancak ot seyrek olduğunda saman ve az miktarda ticari koyun yemi takviye olarak verilebilir. Her zaman taze su bulunmalıdır.4

Arkadaşlık kimlerin yanında olmayı severler

Koyunlar sürü hayvanlarıdır ve asla yalnız bırakılmamalıdır. Bir çift veya küçük bir grup, refahları için çok önemlidir. Suffolk koyunları diğer koyunlarla iyi geçinir ve dikkatlice tanıştırıldıklarında diğer çiftlik hayvanlarıyla birlikte tutulabilir. Zehirli değildirler, koruma altında değildirler ve çoğu yerde beslemek yasaldır, ancak her zaman yerel hayvancılık yasalarını kontrol edin.3

Hikâye her şeyin başladığı yer

Suffolk cinsi, 1700'lerin sonlarında İngiltere'nin Suffolk kentindeki Bury St Edmunds çevresinde geliştirildi. Norfolk Horn koyunları ile Southdown koçlarının çiftleştirilmesiyle ortaya çıktı. Norfolk Horn dayanıklılık ve et lezzeti katkısı sağlarken, Southdown sakin bir mizaç ve iyi bir vücut yapısı verdi. İlk başta Blackfaces veya Southdown-Norfolks olarak adlandırıldılar. Suffolk adı ilk kez 1797'de tarım yazarı Arthur Young tarafından kaydedildi. Cins, 1810'da ayrı bir cins olarak tanındı ve Suffolk Koyun Derneği 1886'da kuruldu. Suffolk koyunları hızla Birleşik Krallık'ta önde gelen baba hattı cinsi haline geldi ve şimdi dünya çapında bulunuyor. Hızlı büyümeleri, kolay kuzulamaları ve mükemmel etleri için hala değerlidirler.216

Tanıyan resmi işler

Suffolk Sheep Society

1886'da cins derneği kuruldu; ilk sürü defteri 1887'de yayınlandı2