Κοκατίλ

Εμφάνιση πώς να το αναγνωρίσεις

Φτερωτό· λεπτός γκρίζος παπαγάλος με ψηλό αφράτο λοφίο και μακριά μυτερή ουρά

Το μικρότερο μέλος της οικογένειας των κακατόηδων, με λεπτή κατασκευή και μακριά κωνική ουρά που αντιστοιχεί περίπου στο μισό του συνολικού μήκους του και ανοίγει σε βεντάλια κατά την πτήση. Το φυσικό χρώμα είναι ένα απαλό καφεγκρί με έντονο λευκό πάνελ σε κάθε φτερό και ένα στρογγυλό πορτοκαλί μπάλωμα σε κάθε μάγουλο. Τα ενήλικα αρσενικά έχουν φωτεινό κίτρινο πρόσωπο και λοφίο και πιο έντονα πορτοκαλί μάγουλα, ενώ τα θηλυκά διατηρούν πιο γκρι πρόσωπο και δείχνουν λεπτές ραβδώσεις κάτω από την ουρά. Τα νεαρά πουλιά και των δύο φύλων μοιάζουν με τα θηλυκά μέχρι την πρώτη αλλαγή φτερών στους έξι έως εννέα μήνες. Το λεπτό, ελαφρώς κυρτό λοφίο κινείται πάνω-κάτω με τη διάθεση του πουλιού.1246

Προσωπικότητα πώς είναι

Τα κοκατίλ είναι φιλικά, περίεργα και λίγο κωμικά, και τείνουν να δημιουργούν ισχυρό δεσμό με το αγαπημένο τους άτομο. Πολλά απολαμβάνουν να κάθονται στον ώμο και να χαϊδεύονται απαλά τα φτερά του κεφαλιού και τα μάγουλα, που αντικατοπτρίζει το πώς τα άγρια ζευγάρια περιποιούνται το ένα το άλλο. Προτιμούν το κελάηδισμα και το σφύριγμα από το δυνατό ουρλιαχτό, που είναι ένας λόγος που ταιριάζουν σε διαμερίσματα και σε αρχάριους ιδιοκτήτες πουλιών. Το σφύριγμα μελωδιών τους έρχεται πιο φυσικά από την ομιλία· μερικά πουλιά, συνήθως αρσενικά, μαθαίνουν λίγες λέξεις ή φράσεις, και μερικά μιμούνται ήχους του σπιτιού ή τραγουδούν μαζί με τραγούδια. Στην άγρια φύση είναι ντροπαλά πουλιά που βασίζονται στην ταχύτητα και το καμουφλάζ παρά στην αντιπαράθεση, οπότε ένα ήρεμο σπίτι τους ταιριάζει καλά.514

Καθημερινή δραστηριότητα πόσο γεμάτη φαίνεται η μέρα

Ένας δυνατός, γρήγορος πτητικός που επωφελείται από τακτική, εποπτευόμενη έξοδο από το κλουβί κάθε μέρα, σε δωμάτιο ασφαλές και μακριά από άλλα κατοικίδια. Τα κοκατίλ είναι φυσικοί αναζητητές τροφής στο έδαφος, οπότε το σκορπίζοντας λιχουδιές σε χαρτί στο πάτωμα του κλουβιού ή σε χώρο παιχνιδιού τους δίνει έναν ικανοποιητικό τρόπο να ψάχνουν για φαγητό.54

Περιποίηση και φροντίδα τα πρακτικά μέρη

Τα κοκατίλ παράγουν σκόνη από τα φτερά τους, μια λεπτή σκόνη, οπότε ο τακτικός καθαρισμός γύρω από το κλουβί και ένας καλά αεριζόμενος χώρος βοηθούν. Προσφέρετε τακτικές ευκαιρίες για μπάνιο ή ελαφρύ ψέκασμα, κρατήστε κούρνιες ποικίλου πάχους για να φθείρονται τα νύχια φυσικά, και εναλλάξτε τα παιχνίδια για να κρατάτε το πουλί απασχολημένο. Κρατήστε το πάτωμα του κλουβιού καθαρό, καθώς το πουλί περνά χρόνο αναζητώντας τροφή εκεί.15

Αρχική πού είναι πιο ευτυχισμένα

Ένα κλουβί αρκετά μεγάλο για να απλώνει και να χτυπά τα φτερά του πλήρως, με πολλές κούρνιες, μπολ φαγητού και νερού και παιχνίδια. Μια φαρδιά μπροστινή πόρτα βοηθά, γιατί τα κοκατίλ μπορεί να είναι νευρικά και να πανικοβληθούν αν στριμωχτούν από μικρό άνοιγμα. Τοποθετήστε το κλουβί σε ένα δωμάτιο όπου ζει η οικογένεια, ώστε το πουλί να είναι μέρος της οικογενειακής ζωής.5

Βασικά τροφής τι μπαίνει στο μπολ

Στην άγρια φύση τα κοκατίλ τρέφονται κυρίως με μικρούς σπόρους που μαζεύουν από το έδαφος, ειδικά σπόρους ακακίας και χόρτων, καθώς και καλλιέργειες όπως σιτάρι, ηλίανθος και σόργο, και μερικά φρούτα και μούρα. Στο σπίτι, μια ισορροπημένη διατροφή είναι ένα καλής ποιότητας σφαιρίδιο φτιαγμένο για μικρούς παπαγάλους ως βάση, φρέσκα λαχανικά και λίγο φρούτο, και ένα μείγμα μικρών σπόρων με μέτρο, με τον ηλίανθο ως περιστασιακή λιχουδιά. Φρέσκο νερό κάθε μέρα.2453

Παρέα ποιον θέλουν γύρω τους

Ένα πολύ κοινωνικό πουλί αγέλης που στην άγρια φύση ζει σε ομάδες από λίγα έως χιλιάδες άτομα, με τα ζευγάρια να μένουν μαζί όλο το χρόνο. Ένα κατοικίδιο κοκατίλ χρειάζεται καθημερινή συντροφιά, είτε αυτό είναι να του μιλούν, απαλό χάιδεμα ή απλά να μοιράζεται ένα δωμάτιο με τους ανθρώπους του, και πολλά τα πηγαίνουν καλά με ένα άλλο κοκατίλ για συντροφιά.345

Η ιστορία από πού ξεκίνησαν όλα

Τα κοκατίλ προέρχονται από την ξηρή ενδοχώρα της Αυστραλίας, όπου είναι επίσης γνωστά ως quarrion και weero. Ευρωπαίοι φυσιοδίφες περιέγραψαν το πουλί στα τέλη του 1700, πρώτα ο Gmelin το 1788 και μετά ο Kerr το 1792, του οποίου το όνομα του είδους hollandicus αναφέρεται στη Νέα Ολλανδία, το παλιό ολλανδικό όνομα για την Αυστραλία. Το 1832 ο Wagler του έδωσε το δικό του γένος, Nymphicus, ένας φόρος τιμής στις μυθικές νύμφες, αντανακλώντας πόσο γοητευτικό το βρήκαν οι πρώτοι Ευρωπαίοι. Επειδή αναπαράγεται εύκολα σε αιχμαλωσία, το κοκατίλ έγινε ένας από τους πιο ευρέως διαδεδομένους παπαγάλους κατοικίδιων στον κόσμο και κοστίζει λιγότερο από τους περισσότερους άλλους παπαγάλους. Οι εκτροφείς τον 20ό αιώνα άρχισαν να σταθεροποιούν χρωματικές μεταλλάξεις: το pied εμφανίστηκε στην Καλιφόρνια το 1949, το κανέλα τη δεκαετία του 1950, το lutino το 1958 και το pearl το 1967, και σήμερα περισσότερες από είκοσι μεταλλάξεις έχουν καθιερωθεί, αρκετές που βρίσκονται μόνο στην Αυστραλία. Σύγχρονες γενετικές μελέτες επιβεβαίωσαν ότι το κοκατίλ, παρά το σχήμα του που μοιάζει με παπαγαλάκι, είναι ένας αληθινός κακατόης που τοποθετείται στη δική του υποοικογένεια.15

Αναγνωρισμένο από τα επίσημα κομμάτια

IUCN Red List

Ελάχιστης ανησυχίας. Ο άγριος πληθυσμός περιγράφεται ως άφθονος και σταθερός, και φαίνεται να έχει επωφεληθεί από τα σημεία νερού σε αγροκτήματα σε όλη την έκτασή του.2

American Cockatiel Society

Ιδρύθηκε το 1976 και αυτοχαρακτηρίζεται ως η παλαιότερη διεθνής κοινότητα κοκκίτιλων στην Αμερική. Εξυπηρετεί τόσο ιδιοκτήτες κατοικίδιων όσο και εκθέτες και διοργανώνει ειδικές εκθέσεις.7

Taxonomy

Περιγράφηκε από τον Γκμέλιν το 1788 ως Psittacus novaehollandiae και από τον Κερ το 1792 ως Psittacus hollandicus. Ο Βάγκλερ το τοποθέτησε στο δικό του γένος Nymphicus το 1832. Μοριακή έρευνα το τοποθετεί στην οικογένεια των κακατόηδων Cacatuidae, στο δικό του υποοικογένεια Nymphicinae.1